კლექსანი
(CLEXANE)

ავენტის PHARMA SPECIALISET FOR სანოფი-ავენტის

ათქ კლასიფიკაციის კოდი B01AB05

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა

საინექციო ხსნარი: შპრიცში 0.2 მლ, შეფუთვაში 2 ც.
1 შპრიცი
ენოქსაპარინის ნატრიუმის მარილი…………….20 მგ
საინექციო ხსნარი: შპრიცში 0.4 მლ, შეფუთვაში 2 ც.
1 შპრიცი
ენოქსაპარინის ნატრიუმის მარილი…………….40 მგ
საინექციო ხსნარი: შპრიცში 0.6 მლ, შეფუთვაში 2 ც.
1 შპრიცი
ენოქსაპარინის ნატრიუმის მარილი…………….60 მგ
საინექციო ხსნარი: შპრიცში 0.8 მლ, შეფუთვაში 2 ც.
1 შპრიცი
ენოქსაპარინის ნატრიუმის მარილი……………..80 მგ
საინექციო ხსნარი: შპრიცში 1 მლ, შეფუთვაში 2 ც.
1 შპრიცი
ენოქსაპარინის ნატრიუმის მარილი…………..100 მგ

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი
პირდაპირი მოქმედების ანტიკოაგულანტი. დაბალმოლეკულური ჰეპარინი.

ფარმაკოლოგიური თვისებები
კლექსანი დაბალმოლეკულური ჰეპარინია, საშუალო მოლეკულური მასით დაახლოებით 4.500 დალტონი. In vitro გასუფთავებულ სისტემაში პრეპარატს ახასიათებს მაღალი აქტივობა შედედების X-ა ფაქტორის მიმართ (დაახლოებით 100 მგ/მლ) და დაბალი _ ანტი-II-ა ანუ ანტითრომბინული აქტივობა (დაახლოებით 28 სე/მლ).

სხვადასხვა ჩვენების დროს რეკომენდებულ დოზებში გამოყენებისას კლექსანი არ ახანგრძლივებს სისხლდენის დროს. პროფილაქტიკური დოზებით, იგი უმნიშვნელოდ ცვლის აქტივირებულ პარციალურ თრომბოპლასტინურ დროს (აპთდ), პრაქტიკულად არ მოქმედებს თრომბოციტების აგრეგაციაზე და ფიბრინოგენის შეკავშირებაზე თრომბოციტების რეცეპტორებთან.
პრეპარატის ფარმაკოდინამიკური მაჩვენებლები, დაფიქსირებული მოზრდილ მოხალისეებში, კლექსანის კონცენტრაციისას 100-200 მგ/მლ-ზე მეტი _ ურთიერთშედარებადია.

ფარმაკოკინეტიკა
კლექსანი ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები ძირითადად შესწავლილ იქნა პლაზმაში მისი ანტი-X-ა და ანტი_II-ა აქტივობის დინამიკის საფუძველზე, რეკომენდებული დოზების ერთჯერადი ან მრავალჯერადი კანქვეშა ინექციების ან ვენაში ერთჯერადი შეყვანის დროს.
ანტი-X-ა და ანტი_II-ა აქტივობის რაოდენობრივი ანალიზი ჩატარებული იქნა სპეციფიკური სუბსტრატებით ვალიდირებული ამიდოლიზური მეთოდების გამოყენებით და ენოქსაპარინის სტანდარტით, რომელიც მომზადებულ იქნა დაბალმოლეკულური ჰეპარინების საერთაშორისო სტანდარტის მიხედვით.
ბიოშეღწევადობა და შეწოვა: კანქვეშა შეყვანისას, ენოქსაპარინის ნატრიუმის მარილის ბიოშეღწევადობა უახლოვდება 100%-ს (შეფასებულ იქნა ანტი-X-ა აქტივობის საფუძველზე). პრეპარატის შეყვანილი მოცულობა და კონცენტრაციის დონე – 100-200 მგ/მლ-ზე მეტი – გავლენას არ ახდენდა ჯანმრთელი დონორების ფარმაკოკინეტიკურ მაჩვენებლებზე.
მისი პლაზმური მაქსიმალური ანტი-X-ა აქტივობა აღინიშნებოდა საშუალოდ 3-5 საათის შემდეგ კანქვეშა შეყვანიდან და შეადგენდა დაახლოებით 0.2; 0.4; 1.0 და 1.3 ანტი-X-ა სე/მლ შესაბამისად 20, 40 და 1 მგ/კგ და 1.5 მგ/კგ კანქვეშ შეყვანისას.
ენოქსაპარინის ფარმაკოკინეტიკას დოზირების მოცემული რეჟიმის დროს გააჩნია ხაზოვანი ხასიათი, რომელიც ხასიათდება დაბალი ვარიაბელობით პაციენტთა ჯგუფებში. ენოქსაპარინის 40 მგ განმეორებით კანქვეშ ერთჯერადად შეყვანის და 1.5 მგ/კგ მასაზე ერთჯერადი შეყვანის შემდეგ ჯანმრთელ მოხალისეებში, წონასწორული მდგომარეობა აღინიშნებოდა მე-2 დღისათვის, ამასთან ფართობი ფარმაკოკინეტიკური მრუდის ქვეშ შეადგენდა 65%-ით მეტს, ვიდრე მისი ერთჯერადი შეყვანის შემდეგ. ენოქსაპარინის აქტივობის დონეები წონასწორულ მდგომარეობაში ადვილად პროგნოზირებადი და ახსნადია ერთჯერადი დოზის ფარმაკოკინეტიკის საშუალებით. ენოქსაპარინის განმეორებით კანქვეშ ორჯერადად შეყვანისას სადღეღამისო დოზით 1 მგ/კგ, წონასწორული მდგომარეობა აღინიშნებოდა 3-4 დღის შემდეგ, ამასთან ფართობი ფარმაკოკინეტიკური მრუდის ქვეშ იყო საშუალოდ 15%-ით მეტი, ვიდრე მისი ერთჯერადი შეყვანის შემდეგ, ხოლო პრეპარატის მაქსიმალური კონცენტრაციების საშუალო მაჩვენებლები შესაბამისად შეადგენდა 1.2 სე/მლ და 0.52 სე/მლ. ენოქსაპარინის ფარმაკოკინეტიკურ მონაცემებზე დაყრდნობით, შეყვანის თერაპიული რეჟიმის შემთხვევაში, წონასწორულ მდგომარებათა შორის ასეთი სხვაობა პროგნოზირებადია.
პრეპარატის პლაზმური ანტი II-ა აქტივობა დაახლოებით 10-ჯერ დაბალი იყო, ვიდრე მისი ანტი X-ა აქტივობა. საშუალო მაქსიმალური ანტი-II-ა აქტივობა აღინიშნებოდა კანქვეშა შეყვანიდან 3-4 საათის შემდეგ და შეადგენდა დაახლოებით 0.13 სე/მლ და 0.19 სე/მლ შესაბამისად 1 მგ/კგ ორჯერადად და 1.5 მგ/კგ ერთჯერადად შეყვანისას.
ენოქსაპარინის ნატრიუმის მარილის ანტი X-ა აქტივობის განაწილების მოცულობა მიახლოებით შეადგენს 5 ლ და უახლოვდება სისხლის მოცულობას.
გამოყოფა და ბიოტრანსფორმაცია: ენოქსაპარინის ნატრიუმის მარილი მიეკუთვნება დაბალი კლირენსის მქონე პრეპარატებს. ინტრავენურად 6 საათიანი ინფუზიის შემდეგ დოზით 1.5 მგ/კგ, პლაზმაში ანტი-X-ა კლირენსი შეადგენდა 0.74 ლ/სთ. პრეპარატის გამოყოფას ჰქონდა მონოფაზური ხასიათი 4 საათიანი (ერთჯერადი კანქვეშა შეყვანის შემდეგ) და 7 საათიანი (პრეპარატის მრავალჯერადად შეყვანისას) ნახევარგამოყოფის პერიოდებით. ენოქსაპარინის ნატრიუმის მარილი ძირითადად მეტაბოლიზდება ღვიძლში დესულფატირების და/ან დეპოლიმერიზაციის გზით, ძალზე დაბალი ბიოლოგიური აქტივობის მქონე დაბალმოლეკულური ნივთიერებების წარმოქმნით. პრეპარატის აქტიური ფრაგმენტების სახით გამოყოფა თირკმლების საშუალებით შეადგენს შეყვანილი დოზის დაახლოებით 10%-ს, ხოლო არააქტიური ფრაგმენტებისა სახით – შეყვანილი დოზის დაახლოებით 40%-ს.
ფარმაკოკინეტიკური კვლევების შედეგებზე დაყრდნობით, ენოქსაპარინის ნატრიუმის მარილის კინეტიკა ხანდაზმულ პირებში, თირკმლების ნორმული ფუნქციით, არ განსხვავდება ახალგაზრდებთან შედარებით. თუმცა, შესაძლებელია ენოქსაპარინის ნატრიუმის მარილის გამოყო¬ფის შეფერხება ხანდაზმულ პაციენტებში თირკმლების ფუნქციის ასაკობრივი დაქვეითების გამო.
თირკმლის უკმარისობა: ხაზოვანი ურთიერთდამოკიდებულება პლაზმაში ანტი-X-ა კლირენსსა და კრეატინინის კლირენსს შორის, რომელიც აღინიშნებოდა წონასწორული მდგომარეობის მიღწევისას, ადასტურებს ენოქსაპარინის მარილის კლირენსის შემცირებას თირკმლის დაქვეითებული ფუნქციის მქონე პაციენტებში. 40 მგ ენოქსაპარინის გამნეორებით ერთჯერადად კანქვეშ შეყვანისას ადგილი აქვს ანტი-X-ა აქტივობის მომატებას, იმ პაციენტებში, რომელთაც აღენიშნებათ თირკმლის ფუნქციის მსუბუქი (კრეატინინის კლირენსი 50-80 მლ/წთ) და ზომიერი (კრეატინინის კლირენსი 30-50 მლ/წთ) დარღვევა. პაციენტებს,  თირკმლის ფუნქციის მძიმე დარღვევით (კრეატინინის კლირენსი 30 მლ/წთ-ზე ნაკლები), წონასწორულ მდგომარეობაში, ფართობი ფარმაკოკინეტიკური მრუდის ქვეშ შეადგენდა საშუალოდ 65%-ით მეტს 40 მგ ენოქსაპარინის განმეორებით ერთჯერადად კანქვეშ შეყვანისას.
წონა: 1.5 მგ/კგ ენოქსაპარინის განმეორებითი კანქვეშა ინექციების (დღეში ერთხელ) შემდეგ ფარმაკოკინეტიკური მრუდის ქვეშ წარმოდგენილი ანტი-X-ა აქტივობის ფართობის საშუალო მნიშვნელობა წონასწორული მდგომარეობაში, უფრო მაღალი იყო ჭარბი წონის მქონე ჯანმრთელ მოხალისეებში, ნორმალური წონის მქონე ჯანმრთელ მოხალისეებთან შედარებით, მაშინ როდესაც, მაქსიმალური ამპლიტუდა არ იცვლებოდა. ჭარბი წონის მქონე პირებში, პრეპარატის კანქვეშ შეყვანისას, მისი კლირენსი რამდენადმე უფრო დაბალია.
როდესაც არ წარმოებს შესაყვანი პრეპარატის დოზის კორექცია პაციენტის მასის შესაბამისად, 40 მგ ენოქსაპარინის ერთჯერადად კანქვეშ შეყვანისას, მისი ანტი-X-ა აქტივობა შეადგენდა 50%-ით უფრო მეტს 45 კგ-ზე ნაკლები წონის მდედრობითი სქესის პაციენტებში და 27%-ით უფრო მეტს 57 კგ-ზე ნაკლები წონის მქონე მამაკაცებში, ჩვეულებრივი წონის მქონე პაციენტებთან შედარებით.
ჰემოდიალიზი: ცალკეული კვლევის დროს ენოქსაპარინის გამოყოფის სიჩქარე იყო ანალოგიური, თუმცა ფართობი ფარმაკოკინეტიკური მრუდის ქვეშ შეადგენდა ორჯერ უფრო მეტს საკონტროლო ჯგუფთან შედარებით (ინტრავენური ერთჯერადი შეყვანა 0.25 ან 0.50 მგ/კგ).

ჩვენებები
– ვენური თრომბოზებისა და ემბოლიების პროფილაქტიკა, განსაკუთრებით ორთოპედიული და ზოგადი ქირურგიული ოპერაციების დროს;
– ვენური თრომბოზებისა და ემბოლიების პროფილაქტიკა წოლითი რეჟიმის მქონე პაციენტებში მწვავე თერაპიული დაავადებების დროს;
– ფილტვის არტერიის თრომბოემბოლიის ან მის გარეშე არსებული ღრმა ვენების თრომბოზის მკურნალობა;
– არასტაბილური სტენოკარდიისა და Q კბილის გარეშე არსებული მიოკარდიუმის ინფარქტის მკურნალობა ასპირინთან ერთად;
– თრომბოზის განვითარების პროფილქტიკა ექსტრაკორპორული ცირკულაციის სისტემაში ჰემოდიალიზის ჩატარების დროს.

დოზირების რეჟიმი
ვენური თრომბოზებისა და ემბოლიების პროფილაქტიკა, განსაკუთრებით ორთოპედიული და ქირურგიული ოპერაციების დროს:
პაციენტებს, თრომბოზებისა და ემბოლიების განვითარების ზომიერი რისკით (მაგალითად, აბდომინალურ ქირურგიაში), კლექსანის რეკომენდებული დოზა შეადგენს 20-40 მგ ერთხელ დღეში კანქვეშ. ზოგადი ქირურგიული ოპერაციების დროს პირველი ინექცია კეთდება ქირურგიულ ჩარევამდე 2 საათით ადრე.
პაციენტებს, თრომბოზებისა და ემბოლიების განვითარების მაღალი რისკით (მაგალითად, ორთოპედიული ოპერაციების დროს), კლექსანის რეკომენდებული დოზა შეადგენს 40 მგ ერთხელ დღეში კანქვეშ, საწყისი დოზა კეთდება ქირურგიულ ჩარევამდე 12 საათით ადრე ან 30 მგ ორჯერ დღეში,  პირველი ინექციის შეყვანით ოპერაციიდან 12-24 საათის შემდეგ.
კლექსანი, ჩვეულებრივ, ინიშნება საშუალოდ 7-10 დღის განმავლობაში. ზოგიერთი პაციენტისათვის ნაჩვენებია მისი უფრო ხანგრძლივი გამოყენება; ამ შემთხვევაში კლექსანით მკურნალობა გრძელდება მანამდე, სანამ არსებობს თრომბოზისა და ემბოლიის განვითარების რისკი. ორთოპედიაში დადასტურებულია კლექსანის თერაპიული ეფექტურობა მისი გამოყენებისას დოზით 40 მგ ერთხელ დღეში 5 კვირის განმავლობაში.
კლექსანის დანიშვნის თავისებურებანი სპინალური/ეპიდურული ანესთეზიისა და ასევე კორონარული ანგიოპლასტიკის დროს, აღწერილია ქვეთავში.
ვენური თრომბოზებისა და ემბოლიების პროფილაქტიკა, წოლითი რეჟიმის მქონე პაციენტებში მწვავე თერაპიული დაავადებების დროს: კლექსანის რეკომენდებული დოზაა 40 მგ ერთხელ დღეში კანქვეშ.  მკურნალობა ინიშნება მინიმუმ 6 დღის განმავლობაში და გრძელდება პაციენტის გადასვლამდე მკურნალობის ამბულატორიულ რეჟიმზე, მაქსიმუმ 14 დღემდე.
ფილტვის არტერიის თრომბოემბოლიასთან შეუღლებული ან მის გარეშე არსებული ღრმა ვენების თრომბოზის მკურნალობა: შესაძლებელია კლექსანის შეყვანა კანქვეშ დოზით 1.5 მგ/კგ ერთხელ დღეში ან დოზით 1 მგ/კგ ორჯერ დღეში. ავადმყოფებში, თრომბოემბოლიური გართულებებით, რეკომენდებულია პრეპარატის დანიშვნა 1 მგ/კგ ორჯერ დღეში.
კლექსანით მკურნალობა, ჩვეულებრივ, გრძელდება საშუალოდ 10 დღის განმავლობაში. შესაძლებლობის ფარგლებში, უნდა დაწყებულ იქნას მკურნალობა პერორალური ანტიკოაგულანტებით; ამასთან ერთად მკურნალობას აგრძელებენ მანამ, სანამ არ იქნება მიღწეული საკმარისი ანტიკოაგულაციური ეფექტი (ნორმალიზების საერთაშორისო კოეფიციენტი INR 2-3).
არასტაბილური სტენოკარდიის და Q კბილის გარეშე არსებული მიოკარდიუმის ინფარქტის მკურნალობა: კლექსანის რეკომენდებული დოზა შეადგენს 1 მგ/კგ ყოველ 12 საათში ერთხელ კანქვეშ. იმავდროულად გამოიყენება ასპირინი (100-325 მგ ერთხელ დღეში). ასეთ პაციენტებს პრეპარატს უნიშნავენ მინიმუმ 2 დღით და აგრძელებენ მკურნალობას კლინიკური მდგომარეობის გაუმჯობესებამდე. მკურნალობის ჩვეულებრივი ხანგრძლივობა შეადგენს 2-8 დღეს.
თრომბის წარმოქმნის პროფილაქტიკა ექსტრაკორპორული ცირკულაციის სისტემაში ჰემოდიალიზის ჩატარების დროს: კლექსანი შეჰყავთ არტერიულ ხაზში ჰემოდიალიზის დასაწყისში დოზით 1 მგ/კგ. 4 სთ-იანი პროცედურის დროს სისხლდენების მაღალი რისკის მქონე პაციენტებში დოზა უნდა შემცირდეს 0.5 მგ/კგ სისხლძარღვებზე ორმაგი მიდგომისას ან 0.75 მგ/კგ მათზე ერთმაგი მიდგომისას. ჰემოდიალიზის დროს პრეპარატი უნდა შევიყვანოთ შუნტის არტერიულ უბანზე ჰემოდიალიზის სეანსის წინ. ერთი დოზა, ჩვეულებრივ, საკმარისია 4 საათიანი სეანსისათვის; თუმცა ფიბრინის რგოლების აღმოჩენისას, მაგალითად, ხანგრძლივი ჰემოდიალიზის დროს, შესაძლებელია დამატებითი დოზის შეყვანა  0.5-1 მგ/კგ.

ავადმყოფთა განსაკუთრებული ჯგუფები:ხანდაზმულები: დოზირების შეცვლა ამ კატეგორიის პაციენტებში არ წარმოადგენს აუცილებლობას, თირკმლის დარღვეული ფუნქციის მქონე პაციენტების გარდა.
ბავშვები: კლექსანის უსაფრთხოება და ეფექტურობა ბავშვებში დადგენილი არ რის.
თირკმელების უკმარისობა:
– თირკმელების ფუნქციის მძიმე დარღვევების დროს (კრეატინინის კლირენსი 30 მლ/წთ-ზე ნაკლებია) აუცილებელია დოზის შემდეგი კორექცია:
კლექსანის თერაპიული მიზნით გამოყენებისას:
დოზირების სტანდარტული რეჟიმი        თირკმლის ფუნქციის მძიმე დარღვევები
1 მგ/კგ
ერთხელ დღეში            1 მგ/კგ
ერთხელ დღეში
1.5 მგ/კგ
ერთხელ დღეში            1 მგ/კგ
ერთხელ დღეში
კლექსანის პროფილაქტიკური მიზნით გამოყენებისას:
დოზირების სტანდარტული რეჟიმი           თირკმლის ფუნქციის მძიმე დარღვევები
40 მგ/კგ
ერთხელ დღეში            20 მგ/კგ
ერთხელ დღეში
20 მგ/კგ
ერთხელ დღეში            20 მგ/კგ
ერთხელ დღეში
დოზის რეკომედებული კორექცია არ გამოიყენება ჰემოდიალიზის შემთხვევაში.

– თირკმელების ფუნქციის მსუბუქი და ზომიერი დარღვევები:
მოითხოვს დოზის კორექციას თირკმლის ფუნქციის მსუბუქი და ზომიერი დარღვევების მქონე პაციენტებში, მაგრამ აუცილებელია გულდასმითი მონიტორული კონტროლის ჩატარება.
ღვიძლის უკმარისობა:
ვინაიდან არ ჩატარებულა კლინიკური კვლევები, აუცილებელია სიფრთხილის გამოჩენა ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში.
კანქვეშა გამოყენების მეთოდი:
წინასწარ ავსებული ერთჯერადი შპრიცი მზადაა გამოყენებისათვის.
უმჯობესია ინექცია გაკეთდეს პაციენტის წოლით მდგომარეობაში.
კლექსანი შეჰყავთ ღრმად კანქვეშ.
20 მგ და 40 მგ წინასწარ ავსებული შპრიცების გამოყენებისას ნუ გამოდევნით ჰაერს შპრიციდან, პრეპარატის დანაკარგის თავიდან აცი¬ლების მიზნით.
ინექციები ტარდება მონაცვლეობით მუცლის კედლის მარჯვენა  ან მარცხენა წინაგვერდით ან უკანაგვერდით ზედაპირზე.
ნემსი უნდა შევიყვანოთ ვერტიკალურად მთელ სიგრძეზე კანში, კანის ნაოჭის დაჭერით დიდი და საჩვენებელი თითებით.
კანის ნაოჭს უშვებენ მხოლოდ ინექციის დამთავრების შემდეგ.
პრეპარატის შეყვანის შემდეგ ინექციის ადგილის დაზელა არ შეიძლება.
გვერდითი მოვლენები
სისხლდენა: ისევე როგორც სხვა ანტიკოაგულანტების გამოყენებისას, კლექსანით მკურნალობისას, რისკის ფაქტორების არსებობისას როგორიცაა: ორგანული დაავადებები, სისხლდენებისადმი მიდრეკილებით, ინვაზიური ჩარევები ან ჰემოსტაზზე მოქმედი პრეპარატების გამოყენება.  შესაძლებელია განვითარდეს სისხლდენა. აუცილებელია სისხლდენის მიზეზის დადგენა და შესაბამისი მკურნალობის დაწყება.
იშვიათად ადგილი ჰქონდა ჰემორაგიული სინდრომის განვითარებას, მუცლისშიდა და ქალასშიდა სისხლჩაქცევების ჩათვლით. ზოგჯერ ლეტარული გამოსავლით.
კლექსანის გამოყენებისას სპინალური/ეპიდურული ანესთეზიისა და ოპერაციის შემდგომ ინვაზიური კათეტერების გამოყენების ფონზე აღწერილია ზურგის ტვინის ჰემატომის ჩამოყალიბების იშვიათი შემთხვევები, რაც იწვევდა სხვადასხვა სახის ნევროლოგიურ დარღვევებს, მყარი ან შეუქცევადი დამბლის ჩათვლით.
თრომბოციტოპენია: მკურნალობის დაწყებიდან პირველი დღეების განმავლობაში ზოგჯერ აღინიშნება მსუბუქი, შექცევადი, უსიმპტომო თრომბოციტოპენია. აღწერილია იშვიათი შემთხვევები იმუნოალერგიული თრომბოციტოპენიის განვითარების, თრომბოზთან შეუღლებით. ზოგიერთ შემთხვევაში თრომბოზი რთულდებოდა ორგანოს ინფარქტით ან კიდურის იშემიით.
ადგილობრივი რეაქციები: კლექსანის კანქვეშ შეყვანისას შესაძლებელია აღინიშნოს მსუბუქი გაღიზიანება, ასევე, ძალზე იშვიათად, ტკივილი, ჰემატომა ინექციის ადგილზე. იშვიათ შემთხვევებში პრეპარატის შეყვანის ადგილზე შესაძლებელია მკვრივი ანთებითი კვანძების წარმოქმნა. იგი არ წარმოადგენს კლექსანის შემცველ კისტებს. ისინი ჩვეულებრივ ქრება რამდენიმე დღეში და არ წარმოადგენენ  პრეპარატის მოხსნის მიზეზს. ძალზე გამონაკლის შემთხვევებში, ჰეპარინისა და დაბალმოლეკულური ჰეპარინის შეყვანის ადგილას, ვითარდებოდა კანის ნეკროზი, რასაც ჩვეულებრივ, წინ უსწრებდა პურპურა ან ერითემატოზული  კვანძი (ინფილტრირებული და მტკივნეული). ასეთ შემთხვევებში კლექსანით მკურნალობა უნდა შეწყდეს.
სხვადასხვა: იშვიათ შემთხვევებში შესაძლებელია განვითარდეს კანის ან სისტემური ალერგიული რეაქციები. ზოგიერთი ავადმყოფისათვის შესაძლებელია აუცილებელი გახდეს მკურნალობის შეწყვეტა.
აღწერილია ღვიძლის ფერმენტებისა და თრომბოციტების რიცხვის უსიმპტომო და შექცევადი მომატება.

უკუჩვენებები
– მომატებული მგრძნობელობა ენოქსაპარინის მარილის, ჰეპარინის ან მისი წარმოებულების მიმართ, სხვა დაბალმოლეკულური ჰეპარინების ჩათვლით;
– მდგომარეობები და  დაავადებები, რომელთა დროს მაღალია სისხლდენების რისკი, ახლო წარსულში გადატანილი ჰემორაგიული ინსულტის ჩათვლით.

ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობა: მონაცემები იმის შესახებ, რომ კლექსანი აღწევს პლაცენტაში ორსულობის მეორე ტრიმესტრში, არ არსებობს. ასევე არ მოიპოვება ინფორმაცია ორსულობის პირველ და მესამე ტრიმესტრებთან დაკავშირებით.
იმის გათვალისწინებით, რომ ადექვატური და კარგად კონტროლირებადი გამოკვლევები ორსულ ქალებში არასაკმარისია, ასევე ის ფაქტიც, რომ გამოკვლევები ცხოველებში ყოველთვის არ იძლევა იმის საშუალებას, რომ ვიწინასწარმეტყველოთ საპასუხო რეაქცია ადამიანის ორგანიზმში, პრეპარატი ორსულებში უნდა დაინიშნოს მკაცრი საექიმო ჩვენებების მიხედვით.
კლინიკური გამოკვლევებისას, როდესაც გულის ხელოვნური სარქვლების მქონე ორსული ქალები იღებდნენ კლექსანს (1 მგ/კგ ორჯერ დღეში) თრომბოემბოლიური გართულებების პროფილაქტიკის მიზნით, აღინიშნულ იქნა სიკვდილის 2 შემთხვევა თრომბის წარმოქმნისა და სარქვლის ბლოკადის შედეგად. ამიტომ პრეპარატის დოზირების, ეფექტურობისა და გამოყენების უსაფრთხოებაზე დამატებითი ინფორმაციის არარსებობის პირობებში, არ არის რეკომენდებული კლექსანის გამოყენება  ორსულ ქალებში გულის ხელოვნური სარქვლებით.
ლაქტაცია: არ არის ცნობილი, გამოიყოფა თუ არა კლექსანი უცვლელი სახით დედის რძესთან ერთად. პრეპარატის შეწოვა პირის ღრუში ნაკლებადაა შესაძლებელი. ამდენად, უსაფრთხოების მიზნით, ქალებმა, რომლებიც იღებენ კლექსანს, უნდა შეწყვიტონ ძუძუთი კვება.

განსაკუთრებული მითითებები
წარმოების პროცესის, მოლეკულური მასის, სპეციფიკური ანტი-X-ა აქტივობის, ერთეულებისა და დოზირების გათვალისწინებით, დაბალმოლეკულური ჰეპარინები არაურთიერთჩანაცვლებადია, რადგანაც ეს განსხვავებანი ზემოქმედებას ახდენს პრეპარატის ფარმაკოკინეტიკაზე და ბიოლოგიურ აქტივობაზე (მაგალითად, ანტითრომბინულ აქტივობაზე ან თრომბოციტებთან ურთიერთქმედებაზე). ამასთან დაკავშირებით, აუცილებელია მკაცრად დავიცვათ კონკრეტული პრეპარატის სამედიცინო დანიშნულების ინსტრუქცია;
სპინალური/ეპიდურული ანესთეზია:
ისევე როგორც სხვა ანტიკოაგულანტების გამოყენებისას, აღწერილია ზურგის ტვინის ჰემატომების, მყარი ან შეუქცევადი დამბლის  განვითარების იშვიათი შემთხვევები, კლექსანის გამოყენების ფონზეც სპინალური/ეპიდურული ანესთეზიის დროს. ამ მოვლენათა განვითარების რისკი კლებულობს პრეპარატის გამოყენებისას დოზით 40 მგ ან ნაკლები. რისკი მატულობს პრეპარატის დოზის გაზრდისას, ასევე ეპიდურული კათეტერების გამოყენებისას ოპერაციის შემდეგ ან იმ დამატებითი პრეპარატების გამოყენებისას, რომლებიც ისევე მოქმედებენ ჰემოსტაზზე, როგორც არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები (იხ: “სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება”).
რისკი ასევე მატულობს ტრავმული ზემოქმედებისას ან ზურგის ტვინის განმეორებითი   პუნქციის დროს.
სპინალური ან ეპიდურული ანესთეზიის დროს სპინალური არხიდან სისხლდენის რისკის შესამცირებლად აუცილებელია პრეპარატის ფარმაკოკინეტიკური პროფილის გათვალისწინება.. კათეტერის ჩადგმა ან ამოღება უმჯობესია მოხდეს კლექსანის დაბალი ანტიკოაგულაციური ეფექტის დროს.
ღრმა ვენების თრომბოზის დროს კათეტერის ჩადგმა ან ამოღება უნდა მოხდეს კლექსანის პროფილაქტიკური დოზებით გამოყენებიდან 10-12 საათის შემდეგ. იმ შემთხვევებში, როდესაც პაციენტები ღებულობენ ენოქსაპარინის მარილის უფრო მაღალ დოზებს (1 მგ/კგ 2-ჯერ დღეში ან 1.5 მგ/კგ დღეში), აღნიშნული პროცედურები უნდა გადაიდოს უფრო ხანგრძლივი ვადით (24 სთ). პრეპარატის შემდგომი შეყვანა უნდა მოხდეს არა უადრეს 2 საათისა კათეტერის ამოღებიდან.
თუ დანიშნულია ანტიკოაგულაციური თერაპია სპინალური ან ეპიდურული ანესთეზიის ჩატარების დროს, აუცილებელია პაციენტზე განსაკუთრებული, გულდასმითი დაკვირვება, ნებისმიერი ნევროლოგიური ნიშნის ან სიმპტომის გამოსავლენად, როგორიცაა: შუა წელის ტკივილი, სენსორული და მოტორული ფუნქციის დარღვევა (დაბუჟების შეგრძნება ან სისუსტე ქვემო კიდურებში), ნაწლავისა და/ან შარდის ბუშტის ფუნქციის დარღვევა. პაციენტები გაფრთხილებულნი უნდა იყვნენ, რათა დაუყოვნებლივ აცნობონ ექიმს ზემოთ ჩამოთვლილი სიმპტომე-ბის განვითარების შესახებ.
ტვინის ღეროს ჰემატომის დამახასიათებელი ნიშნების ან სიმპტომების გამოვლენისას, აუცილებელია სასწრაფო დიაგნოსტიკა და მკურნალობა, საჭიროების შემთხვევაში, სპინალური დეკომპრესიის ჩათვლით.
ჰეპარინ-ინდუცირებული თრომბოციტოპენია:
კლექსანი განსაკუთრებული სიფრთხილით უნდა დაინიშნოს იმ ავადმყოფებში, რომელთაც ანამნეზში მოეპოვებათ მონაცემები ჰეპარინით გამოწვეული, თრომბოზთან შეუღლებული ან მის გარეშე თრომბოციტოპენიის შესახებ. ჰეპარინით გამოწვეული თრომბოციტოპენიის განვითარების რისკი შესაძლებელია შენარჩუნდეს რამდენიმე წლის მანძილზე. თუ ანამნეზში აღინიშნება ჰეპარინით გამოწვეული თრომბოციტოპენიის განვითარება, მაშინ ინ ვიტრო ტესტებს თრომბოციტების აგრეგაციაზე შეზღუდული მნიშვნელობა აქვთ, მისი წარმოქმნის რისკის პროგნოზირებისათვის.  ამ შემთხვევაში, გადაწყვეტილების მიღება კლექსანის დანიშვნის შესახებ, უნდა  მოხდეს სათანადო სპეციალისტთან კონსულტაციის შემდეგ.
კანშიდა კორონარული ანგიოპლასტიკა:
არასტაბილური სტენოკარდიის დროს ინვაზიურ სისხლძარღვოვან მანიპულაციასთან დაკავშირებული სისხლდენის რისკის შესამცირებლად, ინტრადიუსერი არ უნდა ამოვიღოთ კლექსანის შეყვანიდან 6-8 საათის განმავლობაში. შემდგომი გამოთვლილი დოზის შეყვანა არ უნდა მოხდეს ინტრადიუსერის ამოღებიდან 6-8 საათზე ადრე. შეყვანის ადგილზე უნდა მოხდეს დაკვირვება, სისხლდენისა და ჰემატომის ნიშნების დროულად გამოსავლენად.
გულის ხელოვნური სარქვლები:
არ არის ჩატარებული კვლევები, რომლებიც საშუალებას მოგვცემდა ობიექტურად შეგვეფასებინა კლექსანის ეფექტურობა და უსაფრთხოება თრომბოემბოლიური გართულებების თავიდან აცილებაში  გულის ხელოვნური სარქვლების მქონე პაციენტებში, რის გამოც ამ მიზნით მისი გამოყენება არ შეიძლება იყოს რეკომენდებული (იხ. ქვეთავი “ორსულობა და ლაქტაცია”).
ლაბორატორიული ტესტები:
თრომბოემბოლიური გართულებების თავიდან აცილების მიზნით პრეპარატის პროფილქტიკური დოზებით გამოყენებისას, იგი არსებით გავლენას არ ახდენს სისხლდენის დროზე და ზოგად კოაგულაციურ მაჩვენებლებზე, ასევე თრომბოციტების აგრეგაციაზე ან მათ ფიბრინოგენთან შეკავშირებაზე.
დოზის მომატებისას ხანგრძლივდება აქტივირებული პარციალური თრომბოპლასტინური (აპთ), და შედედების დრო.  აპთ და შედედების დროის გახანგრძლივება არ იმყოფება პირდაპირ ხაზოვან დამოკიდებულებაში კლექსანის ანტითრომბული აქტივობის მომატებასთან, რის გამოც არ არსებობს კლექსანის აქტივობის მონიტორინგის აუცილებლობა.
ვენური თრომბოზებისა და ემბოლიების პროფილაქტიკა წოლითი რეჟიმის მქონე პაციენტებში მწვავე თერაპიული დაავადებების დროს:
მწვავე ინფექციის, მწვავე რევმატიული მდგომარეობების ან ნაწლავის მწვავე ანთებითი დაავადებების განვითარებისას კლექსანის დანიშვნა გამართლებულია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ზემოთ ჩამოთვლილი მდგომარეობანი შეუღლებულია ქვემოთ ჩამოთვლილი თრომბის წარმოქმნის რისკის ფაქტორებიდან ერთერთთან:
– ასაკი 75 წელზე მეტი;
– ავთვისებიანი სიმსივნეები;
– თრომბოზები და ემბოლიები ანამნეზში;
– სიმსუქნე;
– ჰორმონული თერაპია;
– გულის უკმარისობა;
– სუნთქვის ქრონიკული უკმარისობა.

სიფრთხილის ზომები:
არ შეიძლება პრეპარატის შეყვანა კუნთებში.
კლექსანი, ისევე როგორც სხვა ანტიკოაგულანტები, უნდა გამოვიყენოთ სიფრთხილით იმ მდგომარეობების დროს, რომელთაც ახასიათებთ სისხლდენების რისკი, როგორიცაა:
– ჰემოსტაზის დარღვევები;
– ანამნეზში წყლულოვანი დაავადება;
– ახლო წარსულში გადატანილი იშემიური ინსულტი;
– არაკონროლირებადი მძიმე არტერიული ჰიპერტონია;
– დიაბეტური რეტინოპათია;
– ახლო წარსულში გადატანილი ნევროლოგიური ან ოფთალმოლოგიური ოპერაცია.
სისხლდენები ხანდაზმულ პაციენტებში:
პროფილაქტიკური მიზნებისათვის პრეპარატის დანიშვნისას არ გამოვლენილა ტენდენცია სისხლდენების გაძლიერებისაკენ;
– პრეპარატის დანიშვნისას სამკურნალო მიზნით, არსებობს სისხლდენების განვითარების რისკი ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში (განსაკუთრებით 80 წლის ზევით). აუცილებელია ჩატარდეს გულდასმითი მონიტორული კონტროლი.
თირკმელების ფუნქციის დარღვევა:
თირკმელების დარღვეული ფუნქციის მქონე პაციენტებში არსებობს სისხლდენების განვითარების რისკი, ანტი-X-ა აქტივობის მომატების გამო. რადგანაც ეს აქტივობა მნიშვნელოვნად მატულობს თირკმლის ფუნქციის მძიმე დარღვევების დროს (კრეატინინის კლირენსი 30 მლ/წთ-ზე ნაკლებია), რეკომენდებულია მოხდეს დოზის კორექცია პრეპარატის როგორც პროფილაქტიკური, ასევე სამკურნალო მიზნით დანიშვნისას.
თუმცა დოზის კორექციას არ საჭიროებენ პაციენტები თირკმლის ფუნქციის მსუბუქი და ზომიერი დარღვევით, მათ აუცილებელია ჩაუტარდეთ გულდასმითი მონიტორული კონტროლი.
მცირე მასა
კლექსანის ანტი-X-ა აქტივობის ზრდამ, მისი პროფილაქტიკური დანიშვნისას 45 კგ-ზე ნაკლები წონის ქალებში და 57 კგ-ზე ნაკლები წონის მამაკაცებში, შესაძლებელია გამოიწვიოს სიხლდენების განვითარების რისკის მომატება.
თრომბოციტების რაოდენობის კონტროლი:
ანტისხეულდამოკიდებული თრომბოციტოპენიის რისკი, რომელსაც იწვევს ჰეპარინი, არსებობს დაბალმოლეკულური ჰეპარინების გამოყენების დროსაც. თუ ვითარდება თრომბოციტოპენია, ჩვეულებრივ, მას იგი ვლინდება კლექსანით თერაპიის დაწყებიდან მე-5 და 21-ე დღეებს შორის. ამასთან დაკავშირებით, რეკომენდებულია  თრომბოციტების რაოდენობის რეგულარული კონტროლი კლექსანით მკურნალობის დაწყებამდე და მის პროცესში. თრომბოციტების რაოდენობის დადასტურებული მნიშვნელოვანი შემცირებისას (30-50%-ით საწყის მაჩვენებელთან შედარებით) აუცილებელია მისი დაუყოვნებლივი მოხსნა და პაციენტის გადაყვანა სხვა მკურნალობაზე.
კლექსანი არ ახდენს გავლენას ავტომობილისა და მექანიზმების მართვის უნარზე.

ჭარბი დოზირება
სიმპტომები და მათი სიმძიმის ხარისხი: კლექსანის დოზის შემთხვევითმა გადაჭარბებამ მისი ინტრავენური, ექსტრაკორპორული ან კანქვეშა შეყვანისას, შესაძლებელია გამოიწვიოს ჰემორაგიული გართულებების განვითარება. პრეპარატის დიდი დოზებითაც კი შიგნით მიღებისას მისი შეწოვა ნაკლებად შესაძლებელია.
ანტიდოტი და მკურნალობა: ანტიკოაგულაციური ეფექტების ნეიტრალიზება შესაძლებელია ძირითადად პროტამინის ინტრავენურად ნელი შეყვანისას.
პროტამინის დოზა დამოკიდებულია კლექსანის დოზაზე. 1 მგ პროტამინი ანეიტრალებს 1 მგ კლექსანის ანტიკოაგულაციურ ეფექტს. თუმცა, პროტამინის დიდი დოზების შეყვანის დროსაც კი კლექსანის ანტი-X-ა აქტივობა სრულად არასოდეს ნეიტრალიზდება (მაქსიმუმ დაახლოებით 60%).

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება
კლექსანით მკურნალობის დაწყების წინ რეკომენდებულია მოიხსნას სხვა პრეპარატები, რომლებიც მოქმედებენ ჰემოსტაზის სისტემაზე, იმ შემთხვევების გარდა, როდესაც მათი გამოყენება აუცილებელია.
ასეთ პრეპარატებს მიეკუთვნება:
– სალიცილატები სისტემური გამოყენებისათვის, აცეტილსალიცილის მჟავა და სხვა არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებანი, კეტოროლაკის ჩათვლით;
– დექსტრან 40 და ტიკლოპიდინი და კლოპიდოგრელი;
– სისტემური გლუკოკორტიკოიდები;
– თრომბოლიზური საშუალებები და ანტიკოაგულანტები;
– სხვა ანტიაგრეგანტები, IIბ/IIIა გლუკოპროტეინული რეცეპტორების ანტაგონისტების ჩათვლით. 
თუ ნაჩვენებია კომბინირებული მკურნალობა, მაშინ კლექსანი უნდა გამოვიყენოთ სიფრთხილით, ავადმყოფის კლინიკური მდგომარეობის და სისხლის ლაბორატორიული მაჩვენებლების გათვალისწინებით.
არ შეიძლება კლექსანის შერევა სხვა პრეპარატებთან.

შენახვის პირობები და ვადა
პრეპარატი ინახება არაუმეტეს 25ºC ტემპერა¬ტურაზე., ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას. დაუშვებელია წინასწარ ავსებული შპრიცების გაყინვა.

ვარგისიანობის ვადა -2 წელი.

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი – არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები; აცეტილსალიცილის მჟავა და მისი პრეპარატები

ნოზოლოგიური ჯგუფი – სისხლის შედედების სისტემაზე მოქმედი საშუალებები

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა
30 ან 100 ტაბლეტი მინის ფლაკონში

აპკოვანი გარსით დაფარული ტაბლეტები: აცეტილსალიცილის მჟავა ­ 75 მგ, მაგნიუმის ჰიდროქსიდი ­ 15.2 მგ. დამხმარე კომპონენტები: მაგნიუმის სტეარატი, კარტოფილის სახა­ მებელი, სიმინდის სახამებელი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, მეთილ­ჰი­ დროქსიპროპილ­ცელულოზა 15, ტალკი, პროპილენგლიკოლი, გაწმენდილი წყალი.

აპკოვანი გარსით დაფარული ტაბლეტები ფორტე: აცეტილსალიცილის მჟავა ­ 150 მგ, მაგნიუმის ჰიდროქსიდი – 30.39 მგ. დამხმარე კომპონენტები: მაგნიუმის სტეარატი, კარტოფილის სახამებელი, სიმინდის სახამებელი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, მეთილ­ჰიდროქსიპროპილ­ცელულოზა 15, ტალკი, პროპილენგლიკოლი, გაწმენდილი წყალი
აღწერილობა
ტაბლეტები, აპკოვანი გარსით დაფარული, თეთრი ფერის, სტილიზებული “გულის” ფორმის. ტაბლეტები ფორტე, აპკოვანი გარსით დაფარული, თეთრი ფერის, ოვალური ფორმის ცალ მხარეს განივი ღარით

ფარმაკოლოგიური თვისებები
აცეტილირების რეაქციის გზით აცეტისალიცილის მჟავა ახდენს ფერმენტ ციკლოოქსიგენაზის შეუქცევად ინჰიბირებას და სელექტიურად აქვეითებს აგრეგაციული მოქმედების თრომბოქსან A2-ის სინთეზს. კარდიომაგნილში შემავალი მაგნიუმის ჰიდროქსიდი იცავს კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ლორწოვანს აცეტილსალიცილის მჟავას მოქმედებისგან. კუჭ-ნაწლავის ტრაქტში აცეტილსალიცილის მჟავას (ასმ) შეწოვა პრაქტიკულად სრულად ხდება. ასმ­ის ნახევრადგამოყოფის პერიოდი დაახლოებით 15 წუთია, ვინაიდან ნაწლავებში, ღვიძლსა და პლაზმაში ესთერაზის მონაწილეობით ასმ სწრაფად ჰიდროლიზდება სალიცილის მჟავაში (სმ). სმ­ის ნახევრადგამოყოფის პერიოდი 3 სთ-ია, მაგრამ იგი შეიძლება გაიზარდოს ასმ­ს დიდი დოზებით შეყვანისას (3.0 გრ-ზე მეტი) ფერმენტული სისტემების გაჯერების შედეგად. ასმ­ს ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 70%-ს, მაგრამ ეს მაჩვენებელი მნიშვნელოვნად მერყეობს, ვინაიდან ესთერაზების მოქმედებით ასმ განიცდის პრესისტემურ ჰიდროლიზს და გარდაიქმნება სმ-ად. სმ-ის ბიოშეღწევადობა შეადგენს 80-100%-ს. მაგნიუმის ჰიდროქსიდის გამოყენებული დოზები არ მოქმედებს ასმ-ის ბიოშეღწევადობაზე.

ჩვენებები
იმ დაავადებათა პროფილაქტიკა, რომელთაც თან ახლავს თრომბო­ ციტების აგრეგაციის გაძლიერება: თრომბოზები, ემბოლიები, მიოკარდიუ­ მის ინფარქტი, არასტაბილური სტენოკარდია, შაკიკი, იშემიური ინსულტი, ტვინის სისხლისმიმოქცევის დარღვევა, სისხლძარღვებზე ჩატარებული ოპერაციები და ოპერაციისშემდგომი პერიოდი (აორტოკორონარული შუნტირება, ტრანსკუტანური, ტრანსლუმინალური კორონარული ანგი­ ოპლასტიკა).

მიღების წესები და დოზები
მთლიანი ტაბლეტების გადაყლაპვა, საჭიროებისას წყლის მიყოლებით. სურვილისამებრ შესაძლოა წინასწარ ტაბლეტის შუაზე გაყოფა, დაღეჭვა ან დაფხვნა. მოზრდილების დოზა პირველ დღეს შეადგენს 150 მგ-ს დღე-ღამეში, შემდგომ 75 მგ-ს დღე-ღამეში.

გვერდითი მოვლენები
დისკომფორტი კუჭ­ნაწლავის არეში. ნებისმიერი გვერდითი ეფექტის შემთხვევაში მიმართეთ ექიმს.

უკუჩვენება
ხანმოკლე პერიოდის წინ გადატანილი სისხლდენა კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან; ხანმოკლე პერიოდის წინ გადატანილი სისხლჩაქცევა ტვინში; თრომბოციტების შემცველობის დაქვეითება ან სისხლდენისადმი მიდრეკილება; ჰემოფილია; ჰემორაგიული დიათეზი; ჰიპოპროთრომბინემია; ასმ-თი ან სალიცილატებით გამოწვეული ბრონქული ასთმა ან ალერგია; კუჭ­ნაწლავის ტრაქტის ეროზიულ-წყლულოვანი დაზიანებები (გამწვავების ფაზაში); თირკმლის უკმარისობა; ორსულობა (I და III ტრიმესტრები); ლაქტაციის პერიოდი; ერითროციტების გლუკოზა-6-ფოს- ფატდეჰიდროგენაზის დეფიციტი; ბავშვთა ასაკი.

განსაკუთრებული მითითებები
არ არის გამოვლენილი კარდიომაგნილის ზემოქმედება ავტომობილის მართვასა ან სხვა მექანიზმებთან მუშაობაზე.

ჭარბი დოზირება
სახიფათო დოზაა: მოზრდილებისთვის – 150 მგ/კგ სხეულის წონაზე. დოზის გადაჭარბების სიმპტომებია ყურებში ხმაური, სმენის დაქვეითება, თავბრუსხვევა, ოფლიანობა, მოუსვენრობა, მუცლის ტკივილი, ღებინება (ხანდახან სისხლნარევი), აჩქარებული სუნთქვა ან სისხლდენის პერიოდის ზრდა. იშვიათ შემთხვევაში შეიძლება აღინიშნოს გულის მოქმედების დარღვევა და ძალიან იშვიათად – ფილტვების შეშუპება. დოზის გადაჭარბების ყველა შემთხვევაში მიმართეთ ექიმს და აჩვენეთ მას წამლის შეფუთვა.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება
კარდიომაგნილი დიდი დოზებით აძლიერებს პერორალური ანტი­ კოაგულანტების მოქმედებას და ახდენს პრობენეციდის ურიკოზურიული მოქმედების ინჰიბირებას. კარდიომაგნილი აძლიერებს მეტოტრექსატის, ქლორპროპამიდის, ანტიაგრეგანტებისა და ფიბრინოლიტიური საშუალებების მოქმედებას და აინჰიბირებს სპირონოლაქტონის მოქმედებას. ანტაციდები და ქოლესტირამინი აქვეითებენ პრეპარატის შეწოვას. ზემოთ ჩამოთვლილი პრეპარატების კარდიომაგნილთან პარალელურად მიღების შემთხვევაში აუცილებელია წინასწარი კონსულტაცია ექიმთან.

შენახვის პირობები და ვადები
სინათლესა და ნესტისაგან დაცულ ადგილას 15-­30°C ტემპერატურაზე. ინახება ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.
ვადა 5 წელი. არ შეიძლება გამოყენება ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ.

აფთიაქში გაცემის წესი
ექიმის რეცეპტის გარეშე

მწარმოებელი ფირმა, ქვეყანა
ნიკომედ დანია A/C, დანია
დანია

პროტეჯერსი

შემადგენლობა:

ხეთამხალის კონცენტარატი Pleurotus ostreatus 10,8 გრ,

პროპოლისი  (propolis) 5,4 გრ

ეხინაცეა (Echinacea purpurea (L) 1,1 გრ,

L-ასკორბინის მჟავა (Vit. C),

ვიტამინ A, . B2,. B6, B12,

თთია

სპილენძი

ხილის კოცენტრატი

ფარმაკოლოგიური თვისებები

კომბინირებული მცენარეული პრეპარატი,რომელიც ბუნებრივად, უსაფრთხოდ და ეფექტურად აუმჯობესებს იმუნური სისტემის ფუნქციონირებას. შესაძლებელია გამოყენებული იქნეს სხვა პრეპარატებთან კომბინაციაში.

ხეთამხალის კონცენტრატი გამოირჩევა იმუნომამოდულირებელი, ანთების საწინააღმდეგო, ანტიმიკრობული, ანტივირუსული მოქმედებით.

დიდნდგელი (პროპოლისი) უნიკალური იმუნომასტიმულირებელი საშუალებაა. ის ცნობილია როგორც ბუნებრივი ანტიბიოტიკი.

ეხინაცეა-გამოირჩევა ანთების საწინააღმდეგო, იმუნომამოდულირებელი, ანტიმიკრობული ეფექტით.

თუთია – მონაწილეობას იმ ფერმენტების ფუნქციონირებაში, რომლებიც გავლენას ახდენენ იმუნურ სისტემაზე

სპილენძი-ხასიათდება იმუნო მამოდულირებელი, ანთების საწინააღმდეგო, ანტიმიკრობული მოქმედებით.

ვიტამინები მნიშვნელოვნად განსაზღრავენ ორგანიზმის დაცვითი ძალების ეფექტურ მუშაობას, ნივთიერებათა ცვლას, ორგანიზმის ენეგეტიკულ უზრუნველყოფას. მათი კომპლექსური მოქმედება ბევრად უფრო შედეგიანი და ეფექტურია.

ჩვენება:

• გრიპის და  მწვავე რესპირატორული ინფექციების პროფილაქტიკა და მკურნალობა

• სხვადასხვა ქრონიკული დაავადებების თანმხლები იმუნოდეფიციტური მდგომარეობები

• ანტიბიოტიკოთერაპიის შემდგომი პერიოდი

მიღების წესი და დოზირების მეთოდი: 

0-1 წელი     2,5 მლ დღეში ერთხელ

 1-2 წელი   2,5 მლ.დღეში 2 ჯერ  

3-6 წელი    5 მლ დღეში    2 ჯერ,

7-12 წელი   10 მლ. დღეში  2 ჯერ

მიიღება კვებისგან დამოუკიდებლად

უკუჩვენება:

მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის შემადგენლობაში შემავალი კომპონენტების მიმართ

გამოშვების ფორმა:

150 მლ სიროფი 

შენახვის პირობები და ვადები:

პრეპარატი ინახება თავდახურულ მდგომარეობაში 25oC ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.

პრეპარატის გამოყენება დაუშვებელია ვარგისობის ვადის გასვლის შემდეგ, რომელიც აღნიშნულია  ფლაკონზე და კოლოფზე.

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი – არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები; აცეტილსალიცილის მჟავა და მისი პრეპარატები

ნოზოლოგიური ჯგუფი – სისხლის შედედების სისტემაზე მოქმედი საშუალებები

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა
30 ან 100 ტაბლეტი მინის ფლაკონში

აპკოვანი გარსით დაფარული ტაბლეტები: აცეტილსალიცილის მჟავა ­ 75 მგ, მაგნიუმის ჰიდროქსიდი ­ 15.2 მგ. დამხმარე კომპონენტები: მაგნიუმის სტეარატი, კარტოფილის სახა­ მებელი, სიმინდის სახამებელი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, მეთილ­ჰი­ დროქსიპროპილ­ცელულოზა 15, ტალკი, პროპილენგლიკოლი, გაწმენდილი წყალი.

აპკოვანი გარსით დაფარული ტაბლეტები ფორტე: აცეტილსალიცილის მჟავა ­ 150 მგ, მაგნიუმის ჰიდროქსიდი – 30.39 მგ. დამხმარე კომპონენტები: მაგნიუმის სტეარატი, კარტოფილის სახამებელი, სიმინდის სახამებელი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, მეთილ­ჰიდროქსიპროპილ­ცელულოზა 15, ტალკი, პროპილენგლიკოლი, გაწმენდილი წყალი
აღწერილობა
ტაბლეტები, აპკოვანი გარსით დაფარული, თეთრი ფერის, სტილიზებული “გულის” ფორმის. ტაბლეტები ფორტე, აპკოვანი გარსით დაფარული, თეთრი ფერის, ოვალური ფორმის ცალ მხარეს განივი ღარით

ფარმაკოლოგიური თვისებები
აცეტილირების რეაქციის გზით აცეტისალიცილის მჟავა ახდენს ფერმენტ ციკლოოქსიგენაზის შეუქცევად ინჰიბირებას და სელექტიურად აქვეითებს აგრეგაციული მოქმედების თრომბოქსან A2-ის სინთეზს. კარდიომაგნილში შემავალი მაგნიუმის ჰიდროქსიდი იცავს კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ლორწოვანს აცეტილსალიცილის მჟავას მოქმედებისგან. კუჭ-ნაწლავის ტრაქტში აცეტილსალიცილის მჟავას (ასმ) შეწოვა პრაქტიკულად სრულად ხდება. ასმ­ის ნახევრადგამოყოფის პერიოდი დაახლოებით 15 წუთია, ვინაიდან ნაწლავებში, ღვიძლსა და პლაზმაში ესთერაზის მონაწილეობით ასმ სწრაფად ჰიდროლიზდება სალიცილის მჟავაში (სმ). სმ­ის ნახევრადგამოყოფის პერიოდი 3 სთ-ია, მაგრამ იგი შეიძლება გაიზარდოს ასმ­ს დიდი დოზებით შეყვანისას (3.0 გრ-ზე მეტი) ფერმენტული სისტემების გაჯერების შედეგად. ასმ­ს ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 70%-ს, მაგრამ ეს მაჩვენებელი მნიშვნელოვნად მერყეობს, ვინაიდან ესთერაზების მოქმედებით ასმ განიცდის პრესისტემურ ჰიდროლიზს და გარდაიქმნება სმ-ად. სმ-ის ბიოშეღწევადობა შეადგენს 80-100%-ს. მაგნიუმის ჰიდროქსიდის გამოყენებული დოზები არ მოქმედებს ასმ-ის ბიოშეღწევადობაზე.

ჩვენებები
იმ დაავადებათა პროფილაქტიკა, რომელთაც თან ახლავს თრომბო­ ციტების აგრეგაციის გაძლიერება: თრომბოზები, ემბოლიები, მიოკარდიუ­ მის ინფარქტი, არასტაბილური სტენოკარდია, შაკიკი, იშემიური ინსულტი, ტვინის სისხლისმიმოქცევის დარღვევა, სისხლძარღვებზე ჩატარებული ოპერაციები და ოპერაციისშემდგომი პერიოდი (აორტოკორონარული შუნტირება, ტრანსკუტანური, ტრანსლუმინალური კორონარული ანგი­ ოპლასტიკა).

მიღების წესები და დოზები
მთლიანი ტაბლეტების გადაყლაპვა, საჭიროებისას წყლის მიყოლებით. სურვილისამებრ შესაძლოა წინასწარ ტაბლეტის შუაზე გაყოფა, დაღეჭვა ან დაფხვნა. მოზრდილების დოზა პირველ დღეს შეადგენს 150 მგ-ს დღე-ღამეში, შემდგომ 75 მგ-ს დღე-ღამეში.

გვერდითი მოვლენები
დისკომფორტი კუჭ­ნაწლავის არეში. ნებისმიერი გვერდითი ეფექტის შემთხვევაში მიმართეთ ექიმს.

უკუჩვენება
ხანმოკლე პერიოდის წინ გადატანილი სისხლდენა კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან; ხანმოკლე პერიოდის წინ გადატანილი სისხლჩაქცევა ტვინში; თრომბოციტების შემცველობის დაქვეითება ან სისხლდენისადმი მიდრეკილება; ჰემოფილია; ჰემორაგიული დიათეზი; ჰიპოპროთრომბინემია; ასმ-თი ან სალიცილატებით გამოწვეული ბრონქული ასთმა ან ალერგია; კუჭ­ნაწლავის ტრაქტის ეროზიულ-წყლულოვანი დაზიანებები (გამწვავების ფაზაში); თირკმლის უკმარისობა; ორსულობა (I და III ტრიმესტრები); ლაქტაციის პერიოდი; ერითროციტების გლუკოზა-6-ფოს- ფატდეჰიდროგენაზის დეფიციტი; ბავშვთა ასაკი.

განსაკუთრებული მითითებები
არ არის გამოვლენილი კარდიომაგნილის ზემოქმედება ავტომობილის მართვასა ან სხვა მექანიზმებთან მუშაობაზე.

ჭარბი დოზირება
სახიფათო დოზაა: მოზრდილებისთვის – 150 მგ/კგ სხეულის წონაზე. დოზის გადაჭარბების სიმპტომებია ყურებში ხმაური, სმენის დაქვეითება, თავბრუსხვევა, ოფლიანობა, მოუსვენრობა, მუცლის ტკივილი, ღებინება (ხანდახან სისხლნარევი), აჩქარებული სუნთქვა ან სისხლდენის პერიოდის ზრდა. იშვიათ შემთხვევაში შეიძლება აღინიშნოს გულის მოქმედების დარღვევა და ძალიან იშვიათად – ფილტვების შეშუპება. დოზის გადაჭარბების ყველა შემთხვევაში მიმართეთ ექიმს და აჩვენეთ მას წამლის შეფუთვა.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება
კარდიომაგნილი დიდი დოზებით აძლიერებს პერორალური ანტი­ კოაგულანტების მოქმედებას და ახდენს პრობენეციდის ურიკოზურიული მოქმედების ინჰიბირებას. კარდიომაგნილი აძლიერებს მეტოტრექსატის, ქლორპროპამიდის, ანტიაგრეგანტებისა და ფიბრინოლიტიური საშუალებების მოქმედებას და აინჰიბირებს სპირონოლაქტონის მოქმედებას. ანტაციდები და ქოლესტირამინი აქვეითებენ პრეპარატის შეწოვას. ზემოთ ჩამოთვლილი პრეპარატების კარდიომაგნილთან პარალელურად მიღების შემთხვევაში აუცილებელია წინასწარი კონსულტაცია ექიმთან.

შენახვის პირობები და ვადები
სინათლესა და ნესტისაგან დაცულ ადგილას 15-­30°C ტემპერატურაზე. ინახება ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.
ვადა 5 წელი. არ შეიძლება გამოყენება ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ.

აფთიაქში გაცემის წესი
ექიმის რეცეპტის გარეშე

მწარმოებელი ფირმა, ქვეყანა
ნიკომედ დანია A/C, დანია
დანია

წამლის ფორმა: შუშხუნა ტაბლეტები
აღწერილობა: მრგვალი, ბრტყელი თეთრი ან თითქმის თეთრი ფერის აბები ნაჭდევით ფორთოხლის სურნელებით.

შემადგენლობა
1 შუშხუნა აბი შეიცავს
აქტიური ნივთიერებები:
გლუკოზამინის სულფატი (გლუკოზამინის სულფატის კალიუმის ქლორიდის სახით) 750 მგ
ქონდროიტინის სულფატი (ნატრიუმ ქონდროიტინის სულფატის სახით) 600 მ
მეთილსულფონილმეთანი 750 მგ
მაგნიუმის გლუკონატ დიჰიდრატი 20 მგ
კალციუმი (კალციუმის კარბონატის სახით) 500 მგ
ვიტამინი D3 400 სე

დამხმარე ნივთიერებები: უწყლო ლიმონის მჟავა, ნატრიუმის ჰიდროკარბონატი, სორბიტოლი, უწყლო დექსტროზა, ასპარტამი, კალიუმის აცესულფამი, ფორთოხლის არომატიზატორი, პოლიეთილენგლიკოლი 6000.

ფარმაკოლოგიური თვისებები
პროტექტა _ ხრტილოვანი ქსოვილის რეგენერაციის სტიმულატორი. პრეპარატის ფარმაკოლოგიური თვისებები განპირობებულია შემავალი კომპონენტების თვისებებით.
გლუკოზამინის სულფატი _ ადამიანის ორგანიზმში ფიზიოლოგიურად არსებული ბუნებრივი ამინოსაქარიდის მარილი. ააქტიურებს პროტეოგლიკანების, გლიკოზამინოგლიკანების, ჰიალურონის მჟავასა, ქონდროიტინგოგირდმჟავას და სახსრის გარსების შემადგენლობაში შემავალი სახსარშიდა სითხის და ხრტილოვანი ქსოვილის სინთეზს; ასტიმულირებს კოლაგენის სინთეზს. დადებითად მოქმედებს ხრტილის მეტაბოლიზმზე, აძლიერებს ანაბოლურ და ამცირებს კატაბოლურ პროცესებს, ზრდის სახსრის კაფსულის გამტარობას, აღადგენს ფერმენტატიულ პროცესებს სინოვიური მემბრანის და ხრტილოვანი ქსოვილის უჯრედებში. ავლენს ქონდროპროტექოტორულ და ოსტეოტროპულ ეფექტებს, ახდენს კალციუმის ძვლებში ჩალაგების ნორმალიზაციას. ავლენს ზომიერ ანთებისსაწინააღმდეგო მოქმედებას, რომელიც არ არის დაკავშირებული პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბირებასთან და რეალიზდება ანტიოქსიდანტური აქტივობით (სუბპეროქსიდული რადიკალების წარმოქმნის ბლოკირების ხარჯზე) და ლიზოსომური ფერმენტების დათრგუნვის ხარჯზე. ხელს უშლის აასს-ებით და გლუკოკორტიკოსტეროდიებით (გკს) ხრტილის სავარაუდო მეტაბოლურ დაზიანებას.
ქონდროიტინის სულფატი _ ხრტილოვანი ქსოვილის შენებაში მონაწილე მაღალმოლეკულური მუკოპოლისაქარიდი; მონაწილეობს ხრტილოვანი ქსოვილის შენებაში(წარმოადგენს დამატებით სუბსტრატს ხრტილოვანი ქსოვილის მატრიქსისთვის). ავლენს ქონდროპროტექტორულ მოქმედებას, ასტიმულირებს ხრტილოვანი ქსოვილის რეგენერაციას, ავლენს ანთების საწინააღმდეგო და ანალგეზიურ  მოქმედებას. ასტიმულირებს ჰიალურონის წარმოქმნას, პროტეოგლიკანებისა და II ტიპის კოლაგენის სინთეზს; იცავს ჰიალურონს ფერმენტატიული დაზიანებისგან, მათ შორის ლიზოსომური ფერმენტებით რაც იწვევს შემაერთებელი ქსოვილის რღვევას. მოქმედებს ფოსფორ-კალციუმის ცვლაზე ხრტილოვან ქსოვილში, ანელებს ძვლოვანი ქსოვილის რეზორბციას, ხრტილოვანი ქსოვილის დეგენერაციას და ამცირებს კალციუმის დანაკარგს. ხელს უშლის შემაერთებელი ქსოვილის შეჭმუხვნას და მოქმედებს როგორც საპოხი ნივთიერება სახსროვანი ზედაპირებისთვის, ახდენს სახსროვანი სითხის გამომუშავების ნორმალიზებას.
გლუკოზამინის სულფატი და ქონდრიტინის სულფატი მონაწილეობს შემაერთებელი ქსოვილის ბიოსინთეზში, ხელს უშლის რა ხრტილის დეგენერაციას და ასტიმულირებს ხრტილოვანი ქსოვილის რეგენერაციას, რაც იწვევს ტკივილის სინდრომის გამოვლინების შემცირებას და სახსრების ფუნქციონალური აქტივობის გაუმჯობესებას.
მეთილსულფონილმეთანი _ მაღალი ბიოლოგიური აქტივობის მქონე გოგირდის ბუნებრივი, ორგანული ნაერთი. გოგირდი ხელს უწყობს: ღვიძლის მიერ მინერალების ათვისებას, თმების, ფრჩხილების, შემაერთებელი ქსოვილის, ხრტილის წარმოქმნას, ახდენს გამოხატულ ანტიალერგიულ მოქმედებას. მეთილსულფონილმეთანი ხელს უწყობს ქსოვილებიდან ლაქტატის და ტოქსინების გამოდევნას, რაც ზრდის საკვები ნივთიერებების შეწოვას; ხელს უწყობს ორგანიზმიში კანის დაზიანებული უჯრედების და შემაერთებელი ქსოვილის აღდგენას და აუმჯობესებს მათ ელასტიურობას.
მანგანუმი – მონაწილეობს ენერგიის წარმოქმნის პროცესში, შემაერთებელი და ძვლოვანი ქსოვილის სინთეზში, ცილებისა და ცხიმების მეტაბოლიზმში.
კალციუმი _ წარმოადგენს ძვლოვანი ქსოვილის საფუძველს, ორგანიზმში უზრუნველყოფს უმნიშვნელოვანესი ფერმენეტების აქტივობას, იონური წონასწორობის დაცვას; მონაწილეობს ნერვ-კუნთოვანი გადაცემის პროცესებში, გულ-სისხლძარღვთა სისტემის ფუნქციონირებაში.
D3 ვიტამინი _ ზრდის კალციუმის შეწოვას წვრილი ნაწლავიდან, ასტიმულირებს რა კალციუმის დამაკავშირებელი ცილების სინთეზს. აუმჯობესებს კალციუმის რეაბსორბციას თირკმლის მილაკებიდან.
ააქტიურებს ძვლოვანი ქსოვილის რემოდელირების პროცესებს, I ტიპის კოლაგენისა მატრიცული ცილების და ოსტეობლასტების სინთეზის  სტიმულაციის გზით. ზემოქმედებს ფარისებრი ჯირკვლის, პარათრირეოიდული ჯირკვლების,  სასქესო ჯირკვლების ფუნქციურ მგომარეობაზე, უზრუნველყოფს რა ჩონჩხის ძვლების კალციფიკაციას.

ჩვენებები:
_ სახსრების და ხერხემლის დეგენერაციულ-დისტროფიული დაავადებები
_ I-III ხარისხის ოსტეოართროზი
_ ოსტეოპოროზის და მისი გართულებების(ძვლების მოტეხილობა) პროფილაქტიკა და კომპლექსური მკურნალობა
_ კალციუმის და D 3 ვიტამინის დეფიციტის შევსება ორგანიზმში
_ კომპლექსურად სახსრების ტრავმის შემდგომ რეაბილიტაციის პროცესებში. 

მიღების წესი და დოზირების რეჟიმი:
Pპროტექტა მიიღება შიგნით კვების რეჟიმისგან დამოუკიდებლად. ერთი ტაბლეტ იხსნება 200 მლ, ოთახის ტემპერატურის სასმელ წყალში და მიიღება მომზადებისთანავე.
ოსტეოპოროზის პროფილაქტიკა და კომპლექსური მკურნალობა, ასევე კალციუმის და D 3 ვიტამინის დეფიციტის შევსება ორგანიზმში _ ინიშნება 1 ტაბლეტი 1-2-ჯერ დღეში. მკურნალობის კურსი და დოზირების რეჟიმი დგინდება ექიმის რეკომენდაციით. 
სახსრების და ხერხემლის დეგენერაციულ-დისტროფიული დაავადებების _ I-III ხარისხის ოსტეოართროზის მკურნალობა: პროტექტა პირვეი სამი კვირის განმავლობაში ინიშნება 1 ტაბლეტი 2-ჯერ დღეში; შემდგომი დღეების განმავლობაში 1 ტაბლეტი 1-ჯერ დღეში. მკურნალობის კურსი შეადგენს 3-6 თვეს.
აუცილებლობის შემთხვევაში შესაძლებელია მკურნალობის კურსის განმეორება. ხანგრძლივობა დგინდება ინდივიდუალურად. 

უკუჩვენებები
 მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის კომპონენტების მიმართ; ფენილკეტონურია(შეიცავს ასპარტამს); თრომბოფლებიტი; მიდრეკილება სისხლდენისადმი; ჰიპერვიტამინოზი; ჰიპერკალციემია; ჰიპერკალციურია; ნეფროლითიაზი; მძიმე ხარისხის თირკმლის უკმარისობა; ტუბერკულოზის აქტიური ფორმა; სარკოიდოზი; 15 წლამდე ბავშვთა ასაკი; ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი.

გვერდითი მოქმედება
ცენტრალური ნერვული სისტემის მხრივ: თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, ძილიანობა, უძილობა; ნივთიერებათა ცვლის მხრივ: ჰიპერკალციემია, ჰიპერკალციურია; საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: მეტეორიზმი, შეკრულობა, ტკივილი ეპიგასტრიუმის მიდამოში, გულისრევა, ტკივილი მუცელში.
სხვა: ტაქიკარდია, პერიფერიული შეშუპება, ტკივილი ქვედა კიდურებში, ალერგიული რეაქციები.

განსაკუთრებული მითითებები
პროტექტა შეიძლება დაინიშნოს გკს-ებთან და აასს-ებთან კომბინაციაში.
ჭარბი დოზირების თავიდან აცილების მიზნით საჭიროა D3 ვიტამინის სხვა წყაროებიდან მიღების გათვალისწინება.
არ არის რეკომენდებული პროტექტას გამოყენება ოქსალატების (მჟაუნა, ისპანახი) და ფიტინის (ბურღულეული) შემცველი კვების პროდუქტების მიღებიდან 2 საათის განმავლობაში, ვინაიდან ეს უკანასკნელნი აქვეითებს კალციუმის შეწოვას.
ჰიპერკალცემიის განვითარების რისკის გამო, პროტექტა სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული ოსტეოპოროზის მქონე იმობილიზებულ პაციენტებში.
არ არის რეკომენდებული შაქრიანი დიაბეტით დაავადებულთათვის.

ზემოქმედება ავტომობილის და სხვა მექანიზმების მართვის უნარზე   
პროტექტა არ ახდენს გავლენას ავტომობილის მართვისა და სხვა პოტენციურად სახიფათო სამუშაოების შესრულების უნარზე. 

გამოყენება ორსულობის და ლაქტაციის დროს 
პროტექტას გამოყენება წინააღმდეგნაჩვენებია ორსულობისა და ლაქტაციის დროს

გამოყენება პედიატრიაში
არ არსებობს მონაცემები პროტექტას გამოყენების შესახებ 15 წლამდე ბავშვთა ასაკში. 

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან
პროტექტა ამცირებს ნახევრად სინთეზური პენიცილინების და ქლორამფენიკოლის მოქმედებას, აძლიერებს ანტიკოაგულანტების აფექტებს.
ერთდროული გამოყენებისას ფენიტიონთან ან ბარბიტურატებთან შესაძლებელია D3 ვიტამინის აქტივობის დაქვეითება.
საგულე გლიკოზიდებთან ერთდროული გამოყენებისას იზრდება მათი ტოქსიურობა (აუცილებელია კლინიკური მდგომერეობის ელექტროკარდიოგრაფიული კონტროლი), თიაზიდურ დიურეტიკებთან გამოყენებისას იზრდება ჰიპერკალცემიის განვითარების რისკი იონური არხებიდან კალციუმის რეაბსორბციის მომატების ხარჯზე. ფუროსემიდთან და სხვა მარყუჟოვან დიურეტიკებთან ერთდროული გამოყენებისას იზრდებაკალიუმის გამოყოფა თირკმელებიდან.
კოლესტირამინი, დამარბილებელი საშუალებები, რომელიც დამზადებულია მინერალურ ან მცენარეულ ზეთებზე აქვეითებენ D3 ვიტამინის აბსორბციას.
ბიფოსფონატებთან ან ნატრიუმის ფთორიდთან ერთდროული გამოყენებისას საჭიროა ინტერვალების დაცვა, არა უმცირეს 2 საათი; ტეტრაციკლინების პერორალურ ფორმებთან _ არა უმცირეს 3 საათი.

ჭარბი დოზა
ჭარბი დოზირების სიმპტომების გამოვლენისას აუცილებელია ექიმთაბ მიმართვა.
სიმპტომები: ანორექსია, წყურვილის შეგრძნება, პოლიურია, მადის დაქვეითება, თავბრუსხვევა, სინკოპე, სისუტე, გულისრევა, ღებინება, ჰიპერკალციურია,  ჰიპერკალციემია, ჰიპერკერატინემია; ხანგრძლივი გამოყენებისას, დიდი დოზებით _ კალცინოზი ქსოვილების და სისხლძარღვების.
მკურნალობა: აუცილებელია პრეპარატის მიღების დაუყოვნებლივ შეწყვეტა. რეკომენდებულია ორგანიზმში დიდი რაოდენობით სითხის შეყვანა, მარყუჟოვანი დიურეტიკების (მაგ. ფუროსემიდი), გ.კ.ს., კალციტონინის, ბიფოსფონატების გამოყენება,. 

გამოშვების ფორმა: 
შუშხუნა ტაბლეტები
20 შუშხუნა ტაბლეტი პოლიპროპილონის ტუბში, 
1 ტუბი ფურცელ-ჩანართთან ერთად მუყაოს კოლოფში.

შენახვის პირობები
ინახება ნესტისგან და სინათლისგან დაცულ ადგილას 25°C ტემპერატურაზე.
ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას!

ვარგისიანობის ვადა 
3 წელი წარმოების თარიღიდან.
არ გამოიყენება ვარგისიანობის ვადის ამოწურვის შემდეგ.
აფთიაქიდან გაცემის პირობები
გაიცემა ურეცეპტოდ.

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი – არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები; აცეტილსალიცილის მჟავა და მისი პრეპარატები

ნოზოლოგიური ჯგუფი – სისხლის შედედების სისტემაზე მოქმედი საშუალებები

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა
30 ან 100 ტაბლეტი მინის ფლაკონში

აპკოვანი გარსით დაფარული ტაბლეტები: აცეტილსალიცილის მჟავა ­ 75 მგ, მაგნიუმის ჰიდროქსიდი ­ 15.2 მგ. დამხმარე კომპონენტები: მაგნიუმის სტეარატი, კარტოფილის სახა­ მებელი, სიმინდის სახამებელი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, მეთილ­ჰი­ დროქსიპროპილ­ცელულოზა 15, ტალკი, პროპილენგლიკოლი, გაწმენდილი წყალი.

აპკოვანი გარსით დაფარული ტაბლეტები ფორტე: აცეტილსალიცილის მჟავა ­ 150 მგ, მაგნიუმის ჰიდროქსიდი – 30.39 მგ. დამხმარე კომპონენტები: მაგნიუმის სტეარატი, კარტოფილის სახამებელი, სიმინდის სახამებელი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, მეთილ­ჰიდროქსიპროპილ­ცელულოზა 15, ტალკი, პროპილენგლიკოლი, გაწმენდილი წყალი
აღწერილობა
ტაბლეტები, აპკოვანი გარსით დაფარული, თეთრი ფერის, სტილიზებული “გულის” ფორმის. ტაბლეტები ფორტე, აპკოვანი გარსით დაფარული, თეთრი ფერის, ოვალური ფორმის ცალ მხარეს განივი ღარით

ფარმაკოლოგიური თვისებები
აცეტილირების რეაქციის გზით აცეტისალიცილის მჟავა ახდენს ფერმენტ ციკლოოქსიგენაზის შეუქცევად ინჰიბირებას და სელექტიურად აქვეითებს აგრეგაციული მოქმედების თრომბოქსან A2-ის სინთეზს. კარდიომაგნილში შემავალი მაგნიუმის ჰიდროქსიდი იცავს კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ლორწოვანს აცეტილსალიცილის მჟავას მოქმედებისგან. კუჭ-ნაწლავის ტრაქტში აცეტილსალიცილის მჟავას (ასმ) შეწოვა პრაქტიკულად სრულად ხდება. ასმ­ის ნახევრადგამოყოფის პერიოდი დაახლოებით 15 წუთია, ვინაიდან ნაწლავებში, ღვიძლსა და პლაზმაში ესთერაზის მონაწილეობით ასმ სწრაფად ჰიდროლიზდება სალიცილის მჟავაში (სმ). სმ­ის ნახევრადგამოყოფის პერიოდი 3 სთ-ია, მაგრამ იგი შეიძლება გაიზარდოს ასმ­ს დიდი დოზებით შეყვანისას (3.0 გრ-ზე მეტი) ფერმენტული სისტემების გაჯერების შედეგად. ასმ­ს ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 70%-ს, მაგრამ ეს მაჩვენებელი მნიშვნელოვნად მერყეობს, ვინაიდან ესთერაზების მოქმედებით ასმ განიცდის პრესისტემურ ჰიდროლიზს და გარდაიქმნება სმ-ად. სმ-ის ბიოშეღწევადობა შეადგენს 80-100%-ს. მაგნიუმის ჰიდროქსიდის გამოყენებული დოზები არ მოქმედებს ასმ-ის ბიოშეღწევადობაზე.

ჩვენებები
იმ დაავადებათა პროფილაქტიკა, რომელთაც თან ახლავს თრომბო­ ციტების აგრეგაციის გაძლიერება: თრომბოზები, ემბოლიები, მიოკარდიუ­ მის ინფარქტი, არასტაბილური სტენოკარდია, შაკიკი, იშემიური ინსულტი, ტვინის სისხლისმიმოქცევის დარღვევა, სისხლძარღვებზე ჩატარებული ოპერაციები და ოპერაციისშემდგომი პერიოდი (აორტოკორონარული შუნტირება, ტრანსკუტანური, ტრანსლუმინალური კორონარული ანგი­ ოპლასტიკა).

მიღების წესები და დოზები
მთლიანი ტაბლეტების გადაყლაპვა, საჭიროებისას წყლის მიყოლებით. სურვილისამებრ შესაძლოა წინასწარ ტაბლეტის შუაზე გაყოფა, დაღეჭვა ან დაფხვნა. მოზრდილების დოზა პირველ დღეს შეადგენს 150 მგ-ს დღე-ღამეში, შემდგომ 75 მგ-ს დღე-ღამეში.

გვერდითი მოვლენები
დისკომფორტი კუჭ­ნაწლავის არეში. ნებისმიერი გვერდითი ეფექტის შემთხვევაში მიმართეთ ექიმს.

უკუჩვენება
ხანმოკლე პერიოდის წინ გადატანილი სისხლდენა კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან; ხანმოკლე პერიოდის წინ გადატანილი სისხლჩაქცევა ტვინში; თრომბოციტების შემცველობის დაქვეითება ან სისხლდენისადმი მიდრეკილება; ჰემოფილია; ჰემორაგიული დიათეზი; ჰიპოპროთრომბინემია; ასმ-თი ან სალიცილატებით გამოწვეული ბრონქული ასთმა ან ალერგია; კუჭ­ნაწლავის ტრაქტის ეროზიულ-წყლულოვანი დაზიანებები (გამწვავების ფაზაში); თირკმლის უკმარისობა; ორსულობა (I და III ტრიმესტრები); ლაქტაციის პერიოდი; ერითროციტების გლუკოზა-6-ფოს- ფატდეჰიდროგენაზის დეფიციტი; ბავშვთა ასაკი.

განსაკუთრებული მითითებები
არ არის გამოვლენილი კარდიომაგნილის ზემოქმედება ავტომობილის მართვასა ან სხვა მექანიზმებთან მუშაობაზე.

ჭარბი დოზირება
სახიფათო დოზაა: მოზრდილებისთვის – 150 მგ/კგ სხეულის წონაზე. დოზის გადაჭარბების სიმპტომებია ყურებში ხმაური, სმენის დაქვეითება, თავბრუსხვევა, ოფლიანობა, მოუსვენრობა, მუცლის ტკივილი, ღებინება (ხანდახან სისხლნარევი), აჩქარებული სუნთქვა ან სისხლდენის პერიოდის ზრდა. იშვიათ შემთხვევაში შეიძლება აღინიშნოს გულის მოქმედების დარღვევა და ძალიან იშვიათად – ფილტვების შეშუპება. დოზის გადაჭარბების ყველა შემთხვევაში მიმართეთ ექიმს და აჩვენეთ მას წამლის შეფუთვა.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება
კარდიომაგნილი დიდი დოზებით აძლიერებს პერორალური ანტი­ კოაგულანტების მოქმედებას და ახდენს პრობენეციდის ურიკოზურიული მოქმედების ინჰიბირებას. კარდიომაგნილი აძლიერებს მეტოტრექსატის, ქლორპროპამიდის, ანტიაგრეგანტებისა და ფიბრინოლიტიური საშუალებების მოქმედებას და აინჰიბირებს სპირონოლაქტონის მოქმედებას. ანტაციდები და ქოლესტირამინი აქვეითებენ პრეპარატის შეწოვას. ზემოთ ჩამოთვლილი პრეპარატების კარდიომაგნილთან პარალელურად მიღების შემთხვევაში აუცილებელია წინასწარი კონსულტაცია ექიმთან.

შენახვის პირობები და ვადები
სინათლესა და ნესტისაგან დაცულ ადგილას 15-­30°C ტემპერატურაზე. ინახება ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.
ვადა 5 წელი. არ შეიძლება გამოყენება ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ.

აფთიაქში გაცემის წესი
ექიმის რეცეპტის გარეშე

მწარმოებელი ფირმა, ქვეყანა
ნიკომედ დანია A/C, დანია
დანია

პროლია

შემადგენლობა:
აქტიური ნივთიერება დენოსუმაბი. ყოველი 1 მლ მზა შპრიცი შეიცავს 60 მგ დენოსუმაბს. დამხმარე ნივთიერებები: კრისტალური ძმარმჟვა, ნატრიუმის ჰიდროქსიდი, სორბიტოლი (E420), პოლისორბატი 20 და საინექციო წყალი.

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი:
ძვლის დაავადებების სამკურნალო პრეპარატები, ძვლის სტრუქტურაზე და მინერალიოზაციაზე მოქმედი სხვა პრეპარატები.

ჩვენებები:
პროლია გამოიყენება შემდეგი მგომარეობების სამკურნალოდ: ოსტეოპოროზი ქალებში მენოპაუზის შემდეგ (პოსტმენოპაუზა), ხერხემლის, არა ხერხემლის და თეძოს მოტეხილობების შემცირება. ძვლის განლევა რაც შეიძლება განვითარდეს ჰორმონის შემცირების გამო (ტესტოსტერონი) რომელიც გამოწვეულია ქირურგიული ჩარევით ან პროსტატის კიბოს მედიკამენტური მკურნალობით.

დოზირება და მიღების წესი:
ჩვეული დოზაა ერთი 60 მგ შპრიცი ყოველ 6 თვეში, ერთეული ინექციის სახით კანქვეშ. საინექციო საუკეთესო ადგილებია ბარძაყის ზედა ნაწილი და მუცელი. შეიძლება გამოყენებული იქნას მხრის ზედა ნაწილიც. პროლიას ყოველი შეფუთვა შეიცავს ბარათს სტიკერებით, რომელიც შეიძლება მოხსნას კოლოფიდან. ბალიშიანი სტიკერები გამოიყენება შემდეგი საინექციო თარიღის დასანიშნად პერსონალურ კალენდარზე ან ბარათზე შემდეგი ინექციის თარიღის დასანიშნად. ექიმი გადაწყვეტს, ჯობს თავად გაიკეთოს ინექცია პაცინეტმა, თუ ჩატარდეს ექთნის მიერ. პროლიას ინექციის ინსტრუქციებისთვის უნდა მოხდეს ინსტრუქციის წაკითხვა. პროლიას დოზის გამოტოვებისას, ინექცია უნდა გაკეთდეს რაც შეიძლება სწრაფად. ამის შემდეგ, ინექციები უნდა გაგრძელდეს უკანასკნელი ინექციიდან ყოველი 6 თვის შემდეგ. მკურნალობიდან მაქსიმალური სარგებლის მიღებისთვის, მნიშვნელოვანია პროლიას გამოყენება იმ ხანგრძლივობით როგორც ექიმმა დანიშნა.

უკუჩვენებები:
სისხლში კალციუმის დაბალი დონე, ალერგია დენოსუმაბის ან პროლიას შემადგენელი რომელიმე სხვა ინგრედიენტის მიმართ.

ურთიერთქმედება სხვა პრეპარატებთან: ნებისმიერი პრეპარატის შესახებ რომელსაც იღებს პაციენტი ან ღებულობდა ბოლო პერიოდში, უნდა ეთქვას ექიმს.

განსაკუთრებული მითითებები:
დაუყოვნებლივ უნდა მიემართოს ექიმს თუ პაციენტს აღენიშნება კანის შეშუპებული, წითელი უბანი, უხშირესად ფეხზე, რომელიც არის ცხელი და რბილი (ანთება), და შესაძლო ცხელების სიმპტომები პროლიათი მკურნალობის დროს. ალერგია ლატექსზე, თირკმელების პრობლემები, თირკმლის უკმარისობა ან პაციენტი იმყოფება დიალიზზე. უნდა მოხდეს კალციუმის და ვიტამინ D-ს დანამატების მიღება პროლიათი მკურნალობის დროს. პროლიათი მკურნალობამდე საჭიროა კბილების გამოკვლევა. თუ პაციენტს აქვს სიმსივნე, იტარებს ქიმიოთერაპიას ან რადიოთერაპიას, იღებს სტეროიდებს, ან იტარებდა რუტინულ დენტალურ მკურნალობას ან აქვს ღრძილების დაავადება. იტარებს სტომატოლოგიურ მკურნალობას ან გეგმავს სტომატოლოგიურ ქირურგიას, უნდა ეთქვას ექიმს რომ პაციენტი ღებულობს პროლიას. საჭიროა პირის ღრუს კარგი ჰიგიენური მოვლა პროლიათი მკურნალობის დროს. პროლია რეკომენდებული არ არის 18 წლამდე ასაკის პირებისთვის. პროლიას გამოყენება ბავშებში და მოზარდებში შესწავლილი არ არის. თუ ექიმმა უთხრა პაციენტს, რომ მას აქვს აუტანლობა ზოგიერთი შაქრის მიმართ (სორბიტოლი E420), ამ სამედიცინო პროდუქტის მიღებამდე უნდა მიემართოს ექიმს. ეს სამედიცინო პროდუქტი შეიცავს 1 მმოლ ნატრიუმზე ნაკლებს (23 მგ) 60 მგ-ში. ანუ ძირითადად ნატრიუმისგან თავისუფალია.

ორსულობა და ლაქტაცია:
არ არის რეკომენდებული პროლიას გამოყენება ორსულობისა და ძუძუთი კვების პერიოდში.

მანქანისა და სხვა მექანიზმების მართვა:
პროლიას არ აქვს გავლენა ან უმნიშვნელოდ მოქმედებს ავტომობილის მართვისა და მექანიზების გამოყენების უნარზე.

გარეგნული სახე და შეფუთვა:
პროლია არის სუფთა, უფერო ოდნავ მოყვითალო საინექციო ხსნარი გამოსაყენებლად გამზადებულ შპრიცებში. ყოველი შეფუთვა შეიცავს ერთ მზა შპრიცს, ნემსით.

შენახვის პირობები:
ინახება ორიგინალურ შეფუთვაში სინათლისგან დაცულ და ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას, მაცივარში (2-8C). არ უნდა მოხდეს გაყინვა ან შენჯღრევა. შპრიცი ინექციამდე შეიძლება გაჩერდეს მაცივრის გარეთ, ოთახის ტემპერატურის მისაღწევად. ეს ინექციას უფრო კომფორტულს გახდის. ოთახის ტემპერატურაზე დატოვების შემდეგ, შპრიცი შეიძლება გამოიყენება 30 დღის განმავლობაში.

ვარგისიანობის ვადა:
მითითებულია შეფუთვაზე.

აფთიაქიდან გაცემის პირობები:
რეცეპტით.

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი – არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები; აცეტილსალიცილის მჟავა და მისი პრეპარატები

ნოზოლოგიური ჯგუფი – სისხლის შედედების სისტემაზე მოქმედი საშუალებები

შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა
30 ან 100 ტაბლეტი მინის ფლაკონში

აპკოვანი გარსით დაფარული ტაბლეტები: აცეტილსალიცილის მჟავა ­ 75 მგ, მაგნიუმის ჰიდროქსიდი ­ 15.2 მგ. დამხმარე კომპონენტები: მაგნიუმის სტეარატი, კარტოფილის სახა­ მებელი, სიმინდის სახამებელი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, მეთილ­ჰი­ დროქსიპროპილ­ცელულოზა 15, ტალკი, პროპილენგლიკოლი, გაწმენდილი წყალი.

აპკოვანი გარსით დაფარული ტაბლეტები ფორტე: აცეტილსალიცილის მჟავა ­ 150 მგ, მაგნიუმის ჰიდროქსიდი – 30.39 მგ. დამხმარე კომპონენტები: მაგნიუმის სტეარატი, კარტოფილის სახამებელი, სიმინდის სახამებელი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, მეთილ­ჰიდროქსიპროპილ­ცელულოზა 15, ტალკი, პროპილენგლიკოლი, გაწმენდილი წყალი
აღწერილობა
ტაბლეტები, აპკოვანი გარსით დაფარული, თეთრი ფერის, სტილიზებული “გულის” ფორმის. ტაბლეტები ფორტე, აპკოვანი გარსით დაფარული, თეთრი ფერის, ოვალური ფორმის ცალ მხარეს განივი ღარით

ფარმაკოლოგიური თვისებები
აცეტილირების რეაქციის გზით აცეტისალიცილის მჟავა ახდენს ფერმენტ ციკლოოქსიგენაზის შეუქცევად ინჰიბირებას და სელექტიურად აქვეითებს აგრეგაციული მოქმედების თრომბოქსან A2-ის სინთეზს. კარდიომაგნილში შემავალი მაგნიუმის ჰიდროქსიდი იცავს კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ლორწოვანს აცეტილსალიცილის მჟავას მოქმედებისგან. კუჭ-ნაწლავის ტრაქტში აცეტილსალიცილის მჟავას (ასმ) შეწოვა პრაქტიკულად სრულად ხდება. ასმ­ის ნახევრადგამოყოფის პერიოდი დაახლოებით 15 წუთია, ვინაიდან ნაწლავებში, ღვიძლსა და პლაზმაში ესთერაზის მონაწილეობით ასმ სწრაფად ჰიდროლიზდება სალიცილის მჟავაში (სმ). სმ­ის ნახევრადგამოყოფის პერიოდი 3 სთ-ია, მაგრამ იგი შეიძლება გაიზარდოს ასმ­ს დიდი დოზებით შეყვანისას (3.0 გრ-ზე მეტი) ფერმენტული სისტემების გაჯერების შედეგად. ასმ­ს ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 70%-ს, მაგრამ ეს მაჩვენებელი მნიშვნელოვნად მერყეობს, ვინაიდან ესთერაზების მოქმედებით ასმ განიცდის პრესისტემურ ჰიდროლიზს და გარდაიქმნება სმ-ად. სმ-ის ბიოშეღწევადობა შეადგენს 80-100%-ს. მაგნიუმის ჰიდროქსიდის გამოყენებული დოზები არ მოქმედებს ასმ-ის ბიოშეღწევადობაზე.

ჩვენებები
იმ დაავადებათა პროფილაქტიკა, რომელთაც თან ახლავს თრომბო­ ციტების აგრეგაციის გაძლიერება: თრომბოზები, ემბოლიები, მიოკარდიუ­ მის ინფარქტი, არასტაბილური სტენოკარდია, შაკიკი, იშემიური ინსულტი, ტვინის სისხლისმიმოქცევის დარღვევა, სისხლძარღვებზე ჩატარებული ოპერაციები და ოპერაციისშემდგომი პერიოდი (აორტოკორონარული შუნტირება, ტრანსკუტანური, ტრანსლუმინალური კორონარული ანგი­ ოპლასტიკა).

მიღების წესები და დოზები
მთლიანი ტაბლეტების გადაყლაპვა, საჭიროებისას წყლის მიყოლებით. სურვილისამებრ შესაძლოა წინასწარ ტაბლეტის შუაზე გაყოფა, დაღეჭვა ან დაფხვნა. მოზრდილების დოზა პირველ დღეს შეადგენს 150 მგ-ს დღე-ღამეში, შემდგომ 75 მგ-ს დღე-ღამეში.

გვერდითი მოვლენები
დისკომფორტი კუჭ­ნაწლავის არეში. ნებისმიერი გვერდითი ეფექტის შემთხვევაში მიმართეთ ექიმს.

უკუჩვენება
ხანმოკლე პერიოდის წინ გადატანილი სისხლდენა კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან; ხანმოკლე პერიოდის წინ გადატანილი სისხლჩაქცევა ტვინში; თრომბოციტების შემცველობის დაქვეითება ან სისხლდენისადმი მიდრეკილება; ჰემოფილია; ჰემორაგიული დიათეზი; ჰიპოპროთრომბინემია; ასმ-თი ან სალიცილატებით გამოწვეული ბრონქული ასთმა ან ალერგია; კუჭ­ნაწლავის ტრაქტის ეროზიულ-წყლულოვანი დაზიანებები (გამწვავების ფაზაში); თირკმლის უკმარისობა; ორსულობა (I და III ტრიმესტრები); ლაქტაციის პერიოდი; ერითროციტების გლუკოზა-6-ფოს- ფატდეჰიდროგენაზის დეფიციტი; ბავშვთა ასაკი.

განსაკუთრებული მითითებები
არ არის გამოვლენილი კარდიომაგნილის ზემოქმედება ავტომობილის მართვასა ან სხვა მექანიზმებთან მუშაობაზე.

ჭარბი დოზირება
სახიფათო დოზაა: მოზრდილებისთვის – 150 მგ/კგ სხეულის წონაზე. დოზის გადაჭარბების სიმპტომებია ყურებში ხმაური, სმენის დაქვეითება, თავბრუსხვევა, ოფლიანობა, მოუსვენრობა, მუცლის ტკივილი, ღებინება (ხანდახან სისხლნარევი), აჩქარებული სუნთქვა ან სისხლდენის პერიოდის ზრდა. იშვიათ შემთხვევაში შეიძლება აღინიშნოს გულის მოქმედების დარღვევა და ძალიან იშვიათად – ფილტვების შეშუპება. დოზის გადაჭარბების ყველა შემთხვევაში მიმართეთ ექიმს და აჩვენეთ მას წამლის შეფუთვა.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება
კარდიომაგნილი დიდი დოზებით აძლიერებს პერორალური ანტი­ კოაგულანტების მოქმედებას და ახდენს პრობენეციდის ურიკოზურიული მოქმედების ინჰიბირებას. კარდიომაგნილი აძლიერებს მეტოტრექსატის, ქლორპროპამიდის, ანტიაგრეგანტებისა და ფიბრინოლიტიური საშუალებების მოქმედებას და აინჰიბირებს სპირონოლაქტონის მოქმედებას. ანტაციდები და ქოლესტირამინი აქვეითებენ პრეპარატის შეწოვას. ზემოთ ჩამოთვლილი პრეპარატების კარდიომაგნილთან პარალელურად მიღების შემთხვევაში აუცილებელია წინასწარი კონსულტაცია ექიმთან.

შენახვის პირობები და ვადები
სინათლესა და ნესტისაგან დაცულ ადგილას 15-­30°C ტემპერატურაზე. ინახება ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას.
ვადა 5 წელი. არ შეიძლება გამოყენება ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ.

აფთიაქში გაცემის წესი
ექიმის რეცეპტის გარეშე

მწარმოებელი ფირმა, ქვეყანა
ნიკომედ დანია A/C, დანია
დანია

კარდიო ფორსი 150მგ №30ტ
(აცეტილსალიცილის მჟავა)

ზოგადი დახასიათება:
საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება: აცეტილსალიცილის მჟავა;
ძირითადი ფიზიკურ-ქიმიური თვისებები:
მკრთალი მოვარდისფრო-ყავისფერი, ნაწლავში ხსნადი გარსით დაფარული,  მრგვალი ფორმის, ორმხრივამოზნექილი ზედაპირის მქონე  ტაბლეტები. 

შემადგენლობა:
1 ნაწლავში ხსნადი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს:
აცეტილსალიცილის მჟავას _ 75 მგ ან 150 მგ;
დამხმარე ნივთიერებები: სიმინდის სახამებელი, კოლოიდური სილიციუმის დიოქსიდი, სტეარინის მჟავა, ნატრიუმის ლაურილსულფატი, შემომგარსავი ნივთიერებების ნარევი   WINCOAT-WT-N-01256 BROWN: ჰიპრომელოზა, ტრიაცეტინი, საღებავები _ ტიტანის დიოქსიდი (E 171), რკინის ოქსიდი ყვითელი  (E 172),  რკინის ოქსიდი წითელი  (E 172). 

გამოშვების ფორმა:
ნაწლავში ხსნადი გარსით დაფარული ტაბლეტი, 75 მგ ან 150 მგ.

ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:
თრომბოციტების აგრეგაციის ინჰიბიტორები (ჰეპარინის გარდა). ათქ-კოდი:  B01AC06.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:
კარდიო ფორსი წარმოადგენს ანტიაგრეგანტულ საშუალებას. აცეტილსალიცილის მჟავა ფერმენტ ციკლოოქსიგენაზას შეუქცევადად ინჰიბირების გზით იწვევს თრომბოქსან A₂-ის სინთეზის დათრგუნვას,  რაც აქვეითებს თრომბოციტების აგრეგაციას და ამცირებს სისხლის შედედების უნარს.
ნაწლავში ხსნადი გარსით დაფარული ტაბლეტი მდგრადია კუჭის წვენის მოქმედების მიმართ, აქედან გამომდინარე მცირდება გვერდითი მოვლენების განვითარების რისკი საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ.

ფარმაკოკინეტიკა:
პერორალური მიღების შემდეგ აცეტილსალიცილის მჟავას მაქსიმალური კონცენტრაცია (Cmax) სისხლის პლაზმაში მიიღწევა 3 სთ-ში. 
პრეპარატის კავშირი პლაზმის ცილებთან შეადგენს 80-85%-ს, დოზის მომატებით პლაზმის ცილებთან მისი შეკავშირების ხარისხი 50%-მდე მცირდება.
აცეტილსალიცილის მჟავა განიცდის ნაწილობრივ მეტაბოლიზმს ღვიძლში, ნაკლებად აქტიური მეტაბოლიტების წარმოქმნით. 
გამოიყოფა თირკმელების საშუალებით, როგორც შეუცვლელი, ასევე მეტაბოლიტების სახით.
პრეპარატის ექსკრეციის სიჩქარე და ხარისხი დამოკიდებულია შარდის pH-ზე.

ჩვენება:
 არასტაბილური სტენოკარდია;
 მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტის პროფილაქტიკა;
 მიოკარდიუმის განმეორებითი ინფარქტის პროფილაქტიკა;
 ტვინის სისხლის მიმოქცევის გარდამავალი დარღვევების და ინსულტების პროფილაქტიკა;
 თრომბოზის და ემბოლიის პროფილაქტიკა, მათ შორის მრავალი რისკ-ფაქტორის მქონე პაციენტებში (სისხლძარღვებზე, გულზე ოპერაციის, მათ შორის აორტო-კორონარული შუნტირების შემდგომი პერიოდი).

მიღების წესი და დოზირება:
კარდიო ფორსის ნაწლავში ხსნადი გარსით დაფარული ტაბლეტი (ტაბლეტი არ უნდა დაიღეჭოს, ან დაიფშვნას) მიიღება ჭამის წინ, დიდი რაოდენობის წყალთან ერთად.
რეკომენდებული დოზა მოზრდილებში პირველ დღეს შეადგენს 150 მგ-ს დღე-ღამეში,
შემდეგ _ 75 მგ-ს დღე-ღამეში.

გვერდითი მოვლენები:
საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: გულძმარვა, გულისრევა, ღებინება, ტკივილი ეპიგასტრიუმის არეში, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ეროზიული დაზიანება;
სისხლმბადი სისტემის მხრივ: თრომბოციტოპენია, რკინადეფიციტური ანემია (კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ფარული სისხლდენით განპირობებული);
სასქესო სისტემის მხრივ: მენსტრუაციის გახანგრძლივება;
ალერგიული რეაქციები: ბრონქოსპაზმი, გამონაყარი კანზე, ჭინჭრის ციება, ანაფილაქსიური შოკი, მიდრეკილების მქონე პაციენტებში _ ბრონქული ასთმის შეტევების პროვოცირება.
ძირითადად კარდიო ფორსი აცეტილსალიცილის მჟავას მცირე რაოდენობით შემცველობის გამო კარგად გადაიტანება. გვერდითი მოვლენები ვითარდება ცალკეულ შემთხვევებში. 

უკუჩვენება:
მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის ან მის შემადგენლობაში შემავალი რომელიმე კომპონენტის მიმართ;
ჰემორაგიული დიათეზი; კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ეროზიულ-წყლულოვანი დაზიანება, გამწვავების ფაზაში; მიდრეკილება სისხლდენისადმი, სისხლის შედედების დარღვევა, ჰემოფილია; ნეფროლითიაზი; ასპირინის ტრიადა; გლუკოზო-6-ფოსფატდეჰიდროგენაზას დეფიციტი; თირკმლისა და ღვიძლის უკმარისობა; 
ორსულობა (განსაკუთრებით I  და  III ტრიმესტრი) და ლაქტაციის პერიოდი; 18 წლამდე ასაკი.
 

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან:
კარდიო ფორსი აძლიერებს ანტიკოაგულანტების, ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული საშუალებების, მეტოტრექსატის, ჰიპოგლიკემიური საშუალებების მოქმედებას.
გლუკოკორტიკოიდებთან და ეთანოლთან ერთდროული გამოყენებისას ძლიერდება პრეპარატის ულცეროგენული მოქმედების ალბათობა, იზრდება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ეროზიულ-წყლულოვანი დაზიანების რისკი.
გლუკოკორტიკოიდებისა და სალიცილატების ერთდროული გამოყენებისას საჭიროა სიფრთხილე, რადგანაც მკურნალობის დროს სალიცილატების დონე სისხლში დაქვეითებულია, გლუკოკორტიკოიდებით მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ კი შესაძლებელია სალიცილატებით დოზის გადაჭარბების განვითარება.
კარდიო ფორსისა და იბუპროფენის ერთდროული გამოყენება არ არის რეკომენდებული.
აცეტილსალიცილის მჟავა აქვეითებს დიურეზული (სპირონოლაქტონი, ფუროსემიდი) და ურიკოზული საშუალებების მოქმედებას (ზემოთ აღნიშნული პრეპარატებისა და კარდიო ფორსის კომბინირების აუცილებლობისას, საჭიროა მიღებებს შორის 1-3 სთ-იანი  ინტერვალის დაცვა).

ჰიპერდოზირება:
დოზის გადაჭარბება ნაკლებსავარაუდოა, რადგანაც პრეპარატი შეიცავს აცეტილსალიცილის მჟავას მცირე რაოდენობით.
სიმპტომები: გულისრევა, ღებინება, შუილი ყურებში, თავბრუსხვევა, ცნობიერების დაბინდვა.
მკურნალობა: ღებინების ხელოვნურად გამოწვევა, გააქტივებული ნახშირის მიღება, აუცილებლობისას ტარდება მჟავა-ტუტოვანი ბალანსის კორექცია.

ორსულობა და ლაქტაცია:
პრეპარატის მიღება ორსულობის (განსაკუთრებით I  და  III  ტრიმესტრი) და ლაქტაციის პერიოდში დაუშვებელია.

გამოყენების თავისებურებები:
კარდიო ფორსი სიფრთხილით გამოიყენება ღვიძლისა და თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში, ანამნეზში _ ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდულ საშუალებების მიმართ მომატებული მგრძნობელობის, ბრონქული ასთმის (რადგანაც აცეტილსალიცილის მჟავას შეუძლია ბრონქული ასთმის შეტევის პროვოცირება ასთმით დაავადებულ პაციენტებში), კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის წყლულოვანი დაზიანების ან სისხლდენების დროს.
აცეტილსალიცილის მჟავას მცირე რაოდენობაც კი ამცირებს შარდმჟავა მარილების გამოყოფას ორგანიზმიდან, რაც პოდაგრის შეტევის მიზეზი შეიძლება გახდეს.
პრეპარატი სიფრთხილით გამოიყენება პაციენტებში, რომელთაც უტარდებათ მკურნალობა ანტიკოაგულანტებით.
კარდიო ფორსის მაღალი დოზით მიღებისას ვითარდება ჰიპოგლიკემიური ეფექტი, აქედან გამომდინარე პრეპარატი სიფრთხილით ინიშნება დიაბეტით დაავადებულ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ჰიპოგლიკემიურ საშუალებებს.
პრეპარატის დოზის გადაჭარბების დროს იზრდება სისხლდენის განვითარების რისკი კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან.    
სიფრთხილეა საჭირო ოპერაციული ჩარევის საჭიროების შემთხვევაში, ვინაიდან დიდია სისხლდენის განვითარების რისკი.

შეფუთვა:
10 ტაბლეტი კონტურულ უჯრედოვან შეფუთვაში, 3 კონტურული შეფუთვა მუყაოს კოლოფში.

შენახვის პირობები:
ინახება არა უმეტეს 25ºC ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისა და ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა:
2 წელი. შეფუთვაზე აღნიშნული ვადის გასვლის შემდეგ პრეპარატის გამოყენება დაუშვებელია.

აფთიაქიდან გაცემის პირობა:
გაიცემა ურეცეპტოდ.

მწარმოებელი:
შპს “ავერსი-რაციონალი” (საქართველო).

მისამართი: 
საქართველო 0198, თბილისი, ჭირნახულის ქ. 14.
www.aversi.ge

კარდიო ფორსი 75მგ №30ტ
(აცეტილსალიცილის მჟავა)

ზოგადი დახასიათება:
საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება: აცეტილსალიცილის მჟავა;
ძირითადი ფიზიკურ-ქიმიური თვისებები:
მკრთალი მოვარდისფრო-ყავისფერი, ნაწლავში ხსნადი გარსით დაფარული,  მრგვალი ფორმის, ორმხრივამოზნექილი ზედაპირის მქონე  ტაბლეტები. 

შემადგენლობა:
1 ნაწლავში ხსნადი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს:
აცეტილსალიცილის მჟავას _ 75 მგ ან 150 მგ;
დამხმარე ნივთიერებები: სიმინდის სახამებელი, კოლოიდური სილიციუმის დიოქსიდი, სტეარინის მჟავა, ნატრიუმის ლაურილსულფატი, შემომგარსავი ნივთიერებების ნარევი   WINCOAT-WT-N-01256 BROWN: ჰიპრომელოზა, ტრიაცეტინი, საღებავები _ ტიტანის დიოქსიდი (E 171), რკინის ოქსიდი ყვითელი  (E 172),  რკინის ოქსიდი წითელი  (E 172). 

გამოშვების ფორმა:
ნაწლავში ხსნადი გარსით დაფარული ტაბლეტი, 75 მგ ან 150 მგ.

ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:
თრომბოციტების აგრეგაციის ინჰიბიტორები (ჰეპარინის გარდა). ათქ-კოდი:  B01AC06.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:
კარდიო ფორსი წარმოადგენს ანტიაგრეგანტულ საშუალებას. აცეტილსალიცილის მჟავა ფერმენტ ციკლოოქსიგენაზას შეუქცევადად ინჰიბირების გზით იწვევს თრომბოქსან A₂-ის სინთეზის დათრგუნვას,  რაც აქვეითებს თრომბოციტების აგრეგაციას და ამცირებს სისხლის შედედების უნარს.
ნაწლავში ხსნადი გარსით დაფარული ტაბლეტი მდგრადია კუჭის წვენის მოქმედების მიმართ, აქედან გამომდინარე მცირდება გვერდითი მოვლენების განვითარების რისკი საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ.

ფარმაკოკინეტიკა:
პერორალური მიღების შემდეგ აცეტილსალიცილის მჟავას მაქსიმალური კონცენტრაცია (Cmax) სისხლის პლაზმაში მიიღწევა 3 სთ-ში. 
პრეპარატის კავშირი პლაზმის ცილებთან შეადგენს 80-85%-ს, დოზის მომატებით პლაზმის ცილებთან მისი შეკავშირების ხარისხი 50%-მდე მცირდება.
აცეტილსალიცილის მჟავა განიცდის ნაწილობრივ მეტაბოლიზმს ღვიძლში, ნაკლებად აქტიური მეტაბოლიტების წარმოქმნით. 
გამოიყოფა თირკმელების საშუალებით, როგორც შეუცვლელი, ასევე მეტაბოლიტების სახით.
პრეპარატის ექსკრეციის სიჩქარე და ხარისხი დამოკიდებულია შარდის pH-ზე.

ჩვენება:
 არასტაბილური სტენოკარდია;
 მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტის პროფილაქტიკა;
 მიოკარდიუმის განმეორებითი ინფარქტის პროფილაქტიკა;
 ტვინის სისხლის მიმოქცევის გარდამავალი დარღვევების და ინსულტების პროფილაქტიკა;
 თრომბოზის და ემბოლიის პროფილაქტიკა, მათ შორის მრავალი რისკ-ფაქტორის მქონე პაციენტებში (სისხლძარღვებზე, გულზე ოპერაციის, მათ შორის აორტო-კორონარული შუნტირების შემდგომი პერიოდი).

მიღების წესი და დოზირება:
კარდიო ფორსის ნაწლავში ხსნადი გარსით დაფარული ტაბლეტი (ტაბლეტი არ უნდა დაიღეჭოს, ან დაიფშვნას) მიიღება ჭამის წინ, დიდი რაოდენობის წყალთან ერთად.
რეკომენდებული დოზა მოზრდილებში პირველ დღეს შეადგენს 150 მგ-ს დღე-ღამეში,
შემდეგ _ 75 მგ-ს დღე-ღამეში.

გვერდითი მოვლენები:
საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: გულძმარვა, გულისრევა, ღებინება, ტკივილი ეპიგასტრიუმის არეში, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ეროზიული დაზიანება;
სისხლმბადი სისტემის მხრივ: თრომბოციტოპენია, რკინადეფიციტური ანემია (კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ფარული სისხლდენით განპირობებული);
სასქესო სისტემის მხრივ: მენსტრუაციის გახანგრძლივება;
ალერგიული რეაქციები: ბრონქოსპაზმი, გამონაყარი კანზე, ჭინჭრის ციება, ანაფილაქსიური შოკი, მიდრეკილების მქონე პაციენტებში _ ბრონქული ასთმის შეტევების პროვოცირება.
ძირითადად კარდიო ფორსი აცეტილსალიცილის მჟავას მცირე რაოდენობით შემცველობის გამო კარგად გადაიტანება. გვერდითი მოვლენები ვითარდება ცალკეულ შემთხვევებში. 

უკუჩვენება:
მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის ან მის შემადგენლობაში შემავალი რომელიმე კომპონენტის მიმართ;
ჰემორაგიული დიათეზი; კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ეროზიულ-წყლულოვანი დაზიანება, გამწვავების ფაზაში; მიდრეკილება სისხლდენისადმი, სისხლის შედედების დარღვევა, ჰემოფილია; ნეფროლითიაზი; ასპირინის ტრიადა; გლუკოზო-6-ფოსფატდეჰიდროგენაზას დეფიციტი; თირკმლისა და ღვიძლის უკმარისობა; 
ორსულობა (განსაკუთრებით I  და  III ტრიმესტრი) და ლაქტაციის პერიოდი; 18 წლამდე ასაკი.
 

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან:
კარდიო ფორსი აძლიერებს ანტიკოაგულანტების, ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული საშუალებების, მეტოტრექსატის, ჰიპოგლიკემიური საშუალებების მოქმედებას.
გლუკოკორტიკოიდებთან და ეთანოლთან ერთდროული გამოყენებისას ძლიერდება პრეპარატის ულცეროგენული მოქმედების ალბათობა, იზრდება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ეროზიულ-წყლულოვანი დაზიანების რისკი.
გლუკოკორტიკოიდებისა და სალიცილატების ერთდროული გამოყენებისას საჭიროა სიფრთხილე, რადგანაც მკურნალობის დროს სალიცილატების დონე სისხლში დაქვეითებულია, გლუკოკორტიკოიდებით მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ კი შესაძლებელია სალიცილატებით დოზის გადაჭარბების განვითარება.
კარდიო ფორსისა და იბუპროფენის ერთდროული გამოყენება არ არის რეკომენდებული.
აცეტილსალიცილის მჟავა აქვეითებს დიურეზული (სპირონოლაქტონი, ფუროსემიდი) და ურიკოზული საშუალებების მოქმედებას (ზემოთ აღნიშნული პრეპარატებისა და კარდიო ფორსის კომბინირების აუცილებლობისას, საჭიროა მიღებებს შორის 1-3 სთ-იანი  ინტერვალის დაცვა).

ჰიპერდოზირება:
დოზის გადაჭარბება ნაკლებსავარაუდოა, რადგანაც პრეპარატი შეიცავს აცეტილსალიცილის მჟავას მცირე რაოდენობით.
სიმპტომები: გულისრევა, ღებინება, შუილი ყურებში, თავბრუსხვევა, ცნობიერების დაბინდვა.
მკურნალობა: ღებინების ხელოვნურად გამოწვევა, გააქტივებული ნახშირის მიღება, აუცილებლობისას ტარდება მჟავა-ტუტოვანი ბალანსის კორექცია.

ორსულობა და ლაქტაცია:
პრეპარატის მიღება ორსულობის (განსაკუთრებით I  და  III  ტრიმესტრი) და ლაქტაციის პერიოდში დაუშვებელია.

გამოყენების თავისებურებები:
კარდიო ფორსი სიფრთხილით გამოიყენება ღვიძლისა და თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში, ანამნეზში _ ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდულ საშუალებების მიმართ მომატებული მგრძნობელობის, ბრონქული ასთმის (რადგანაც აცეტილსალიცილის მჟავას შეუძლია ბრონქული ასთმის შეტევის პროვოცირება ასთმით დაავადებულ პაციენტებში), კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის წყლულოვანი დაზიანების ან სისხლდენების დროს.
აცეტილსალიცილის მჟავას მცირე რაოდენობაც კი ამცირებს შარდმჟავა მარილების გამოყოფას ორგანიზმიდან, რაც პოდაგრის შეტევის მიზეზი შეიძლება გახდეს.
პრეპარატი სიფრთხილით გამოიყენება პაციენტებში, რომელთაც უტარდებათ მკურნალობა ანტიკოაგულანტებით.
კარდიო ფორსის მაღალი დოზით მიღებისას ვითარდება ჰიპოგლიკემიური ეფექტი, აქედან გამომდინარე პრეპარატი სიფრთხილით ინიშნება დიაბეტით დაავადებულ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ჰიპოგლიკემიურ საშუალებებს.
პრეპარატის დოზის გადაჭარბების დროს იზრდება სისხლდენის განვითარების რისკი კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან.    
სიფრთხილეა საჭირო ოპერაციული ჩარევის საჭიროების შემთხვევაში, ვინაიდან დიდია სისხლდენის განვითარების რისკი.

შეფუთვა:
10 ტაბლეტი კონტურულ უჯრედოვან შეფუთვაში, 3 კონტურული შეფუთვა მუყაოს კოლოფში.

შენახვის პირობები:
ინახება არა უმეტეს 25ºC ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისა და ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა:
2 წელი. შეფუთვაზე აღნიშნული ვადის გასვლის შემდეგ პრეპარატის გამოყენება დაუშვებელია.

აფთიაქიდან გაცემის პირობა:
გაიცემა ურეცეპტოდ.

მწარმოებელი:
შპს “ავერსი-რაციონალი” (საქართველო).

მისამართი: 
საქართველო 0198, თბილისი, ჭირნახულის ქ. 14.
www.aversi.ge