Aviabiletebi avia.ge
მთავარი წაკითხვა გვერდი 293

ვასატორი 10მგ #30ტ

ვასატორი 20 მგ

საერთაშორისო დასახელება (აქტიური ნივთიერება): atorvastatinი

კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:  ქოლესტერინის სინთეზის ინჰიბიტორები

გამოშვების ფორმა: 20მგ ტაბლეტი №30

გაცემის რეჟიმი: II ჯგუფი (გაიცემა ფორმა N3 რეცეპტით)

სამკურნალწამლო ფორმა

აპკით შემოგარსული ტაბლეტები

შემადგენლობა

ერთი შემოგარსული ტაბლეტი შეიცავს:

აქტიური ნივთიერება:

ატორვასტატინი 20მგ;

(ატორვასტატინ კალციუმის სახით)

დამხმარე ნივთიერება: ტიტანის დიოქსიდი

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი

ლიპიდური ცვლის მამოდიფიცირებელი საშუალება, ფერმენტ ჰმგ-კოA-რედუქტაზას ინჰიბიტორი.

ფარმაკოლოგიური თვისებები

ფარმაკოკინეტიკა

შეწოვა: ატორვასტატინი სწრაფად შეიწოვება პერორალური მიღების შემდეგ, მაქსიმალური პლაზმური კონცენტრაცია მიიღება 1-2 საათის განმავლობაში. შეწოვის ხარისხი ატორვასტატინის დოზაზეა დამოკიდებული. ატორვასტატინის ტაბლეტები ატორვასტატინის ხსნარის ბიოექვივალენტურია. ატორვასტატინის აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა დაახლოებით არის 12% და ჰმგ-კოA რედუქტაზას მაინჰიბირებელი აქტივობის სისტემური ხელმისაწვდომობა დაახლოებით არის 30%.

განაწილება: ატორვასტატინის განაწილების საშუალო მოცულობა დაახლოებით 381 ლიტრია.  ატორვასტატინი ≥98%-ით შეკავშირებულია პლაზმის ცილებთან.

მეტაბოლიზმი: ატორვასტატინი მეტაბოლიზდება ციტოქრომ P450 3A4-ით ორთო- და პარაჰიდროქსილირებულ წარმოებულებამდე და სხვადასხვა ბეტა-ოქსიდაციურ პროდუქტებამდე. Iნ ვიტრო, ჰმგ-კოA რედუქტაზას დათრგუნვა ორთო- და პარაჰიდროქსილირებული მეტაბოლიტებით ატორვასტატინის ექვივალენტურია. ჰმგ-კოA რედუქტაზას მაინჰიბირებელი აქტივობის დაახლოებით 70% დამოკიდებულია აქტიურ მეტაბოლიტებზე.

გამოყოფა: ატორვასტატინის პლაზური ნახევრად გამოყოფის  პერიოდი შეადგენს 14 საათს.  ჰმგ-კოA რედუქტაზას აქტივობის ინჰიბიტორის ნახევრად დაშლის პერიოდი შეადგენს 20-30 საათს აქტიური მეტაბოლიტების მონაწილეობის გამო.

ფარმაკოდინამიკა

ატორვასტატინი წარმოადგენს ფერმენტ 3-ჰიდროქსი 3-მეთილ-გლუტარილ კოენზიმ A რედუქტაზას სელექტიურ კონკურენტულ ინჰიბიტორს, რომელიც გარდაქმნის 3-ჰიდროქსი 3-მეთილ-გლუტარილ კოენზიმ A-ს მევალონის მჟავად. მევალონის მჟავა კი  წარმოადგენს ქოლესტერინის წინემორბედს. ატორვასტატინი აქვეითებს პლაზმაში ქოლესტერინისა და ლიპოპროტეინების დონეს, ღვიძლში ქოლესტერინის სინთეზს, დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეიდების მიტაცებას და მათ მეტაბოლიზმს.

ჩვენებები

• პირველადი ჰიპერქოლესტერინემია (ჰეტეროზიგოტული ოჯახური და არაოჯახური ჰიპერქოლესტერინემია (ტიპი IIა ფრედრიქსონის კლასიფიკაციით);

• კომბინირებული (შერეული) ჰიპერლიპიდემია (ტიპი IIა და IIბ ფრედრიქსონის კლასიფიკაციით);

• დისბეტალიპოპროტეინემია (ტიპი III ფრედრიქსონის კლასიფიკაციით)- დიეტასთან კომბინაციაში;

• ოჯახური ენდოგენური ჰიპერტრიგლიცერიდემია (ტიპი IV ფრედრიქსონის კლასიფიკაციით), რეზისტენტული დიეტის მიმართ;

• ჰომოზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემია, დიეტის და სხვა არაფარმაკოლოგიური მეთოდების არაეფექტურობის შემთხვევაში;

• გულ-სისხლძარღვთა გართულებების პირველადი პროფილაქტიკა უსიმპტომო გულის იშემიური დაავადების მქონე პაციენტებში,  რისკ-ფაქტორების არსებობისას (>55 წელზე მეტი ასაკი, ნიკოტინური დამოკიდებულება, არტერიული ჰიპერტენზია, შაქრიანი დიაბეტი, ჰიპერქოლესტერინემია და გენეტიკური განწყობა);

• გულ-სისხლძარღვთა გართულებების მეორადი პროფილაქტიკა გულის იშემიური დაავადების მქონე პაციენტებში სიკვდილიანობის, განმეორებითი მიოკარდიუმის ინფარქტის, ინსულტის, ჰოსპიტალური სტენოკარდიის და რევასკულარიზაციის აუცილებლობის სიხშირის შესამცირებლად.

დოზირება და მიღების წესი

ჰიპერქოლესტერინემია და შერეული დისლიპიდემია

ატორვასტატინის მიღება შეიძლება 10-80 მგ/დღეში დოზირების ფარგლებში ერთჯერადი დღიური დოზის სახით. ატორვასტატინის მიღება შეიძლება დღის ნებისმიერ დროს, საკვებისგან დამოუკიდებლად. დოზირება უნდა შეირჩეს ინდივიდუალურად,  სამიზნე ლიპიდების დონის, დაავადებისა და პაციენტის პასუხის მიხედვით. ატორვასტატინით მკურნალობის დროს ლიპიდების დონე უნდა გადამოწმდეს 4 კვირის შემდეგ და მოხდეს დოზის კორექცია პაციენტის საჭიროების მიხედვით.

პირველადი ჰიპერქოლესტერინემია და შერეული ჰიპერლიპიდემია

საშუალო რეკომენდებული დოზა შეადგენს 10 მგ-ს დღეში ერთხელ. თერაპიული ეფექტი მიიღება ორი კვირის განმავლობაში, ხოლო მაქსიმალური ეფექტი ჩვეულებრივ მიიღწევა ოთხი კვირის განმავლობაში და ნარჩუნდება თერაპიის დროს.

ჰომოზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემია

მოზრდილები: რეკომენდებული დოზა შეადგენს ატორვასტატინის 80 მგ-ს დღეში ერთხელ ( ამცირებს LDL-ქოლესტერინს 18%-45%-ით).

ბავშვები: პედიატრიულ პოპულაციაში მკურნალობის გამოცდილება შეზღუდულია.

ჰიპერტრიგლიცერიდემია და დისბეტალიპოპროტეინემია

ატორვასტატინის დოზა პაციენტთა ამ ჯგუფში შეადგენს 10-80 მგ დღეში ერთხელ. დოზა შეიძლება ინდივიდუალურად შეირჩეს და დარეგულირდეს პაციენტის საპასუხო რეაქციის მიხედვით 4 კვირის შემდეგ.

დოზირება თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში

თირკმლის დაავადება ზეგავლენას არ ახდენს  პლაზმურ კონცენტრაციაზე და LDL-ქოლესტერინის დაქვეითებაზე; ამრიგად, დოზის კორექცია საჭირო არ არის.

დოზირება ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში

ღვიძლის უკმარისობა: ატორვასტატინის პლაზმური კონცენტრაციები მნიშვნელოვნად იზრდება პაციენტებში ქრონიკული ალკოჰოლური ღვიძლის დაავადებით (ჩაილდ პიუ B). პაციენტებში ღვიძლის უკმარისობით შესაფასებელია მკურნალობის სარგებელი და რისკი.

გვერდითი მოვლენები

ატორვასტატინი ჩვეულებრივ კარგად გადაიტანება. გვერდითი მოვლენები ხშირად მსუბუქი და ტრანზიტორულია. ატორვასტატინით თერაპიასთან დაკავშირებული ყველაზე ხშირი გვერდითი მოვლენები იყო:

საერთო: თავის ტკივილი, ასთენია და მუცლის ტკივილი

საჭმლის მომნელებელი სისტემა: დისპეფსია, გულისრევა, მეტეორიზმი, ყაბზობა და ფაღარათი.

ნერვული სისტემა: უძილობა

ჩონჩხ-კუნთოვანი სისტემა: მიალგია

იშვიათი გვერდითი მოვლენები:

საერთო: ალერგიული რეაქციები (ანაფილაქსიის ჩათვლით), ტკივილი გულმკერდში,  სისუსტე, ადვილად დაღლა

ჩონჩხ-კუნთოვანი სისტემა: რაბდომიოლიზი.

ნერვული სისტემა: ჰიპესთეზია, თავბრუსხვევა, ამნეზია

ყურისა და ლაბირინთის დარღვევები: ყურებში ხმაური.

კანი და კანქვეშა ქსოვილები: ბულოზური გამონაყარი (მულტიფორმული ერითემის, სტივენს-ჯონსონის სინდრომისა და ტოქსიური ეპიდერმული ნეკროლიზის ჩათვლით), ჭინჭრის ციება

მეტაბოლური და კვებითი დარღვევები: პერიფერული შეშუპება, წონის მატება.

სისხლისა და ლიმფური სისტემა: თრომბოციტოპენია.

უკუჩვენებები

• ჰიპერმგრძნობელობა პრეპარატის ნებისმიერი კომპონენტის მიმართ.

ღვიძლის აქტიური დაავადება ან შრატის ტრანსამინაზების აუხსნელი მუდმივი მომატება.

• 18 წლამდე ასაკი

• ორსულობა და ლაქტაცია

სხვა პრეპარატებთან ურთიერთქმედება

ჰმგ-კოA რედუქტაზას სხვა ინჰიბიტორების მსგავსად, ატორვასტატინით მკურნალობის დროს მიოპათიის რისკი იზრდება ციკლოსპორინთან, ფიბრატებთან, ერითრომიცინთან, კლარიტრომიცინთან, ანტიმიკოზურ საშუალებებთან და ნიკოტინის მჟავასთან ერთდროული მიღებისას. 

ანტაციდები: მაგნიუმის და ალუმინის შემცველი ანტაციდური პერორალური სუსპენზიის მიღება აქვეითებს ატორვასტატინის პლაზმურ კონცენტრაციას დაახლოებით 35%-ით, მიუხედავად ამისა, ჰიპოლიპიდემიური მოქმედება არ იცვლება.

ანტიპირინი: ვინაიდან ატორვასტატინი ზეგავლენას არ ახდენს ანტიპირინის ფარმაკოკინეტიკაზე, იმავე ციტოქრომული იზოფერმენტების საშუალებით მეტაბოლიზებულ სხვა პრეპარატებთან ურთიერთქმედება მოსალოდნელი არ არის.

კოლესტიპოლი: ატორვასტატინის პლაზმური კონცენტრაციები მცირდება დაახლოებით 25%-ით კოლესტიპოლისა და ატორვასტატინის ერთად გამოყენებისას. მიუხედავად ამისა, LDL-ქოლესტერინის დაქვეითება უფრო დიდი იყო ატორვასტატინისა და კოლესტიპოლის კომბინირებისას, ვიდრე ამ ორი პრეპარატის ცალკ-ცალკე გამოყენების დროს.

ქოლესტრიამინი: მონაცემები არ მოიპოვება.

ციმეტიდინი: ატორვასტატინის პლაზმური კონცენტრაციები და LDL-ქოლესტერინის დაქვეითება არ შეცვლილა ციმეტიდინის თანმხლები გამოყენების დროს.

დიგოქსინი: ატორვასტატინით ხანგრძლივი მკურნალობის დროს, დიგოქსინთან ერთდროული მიღებისას დიგოქსინის პლაზმური კონცენტრაცია იზრდება დაახლოებით 20%-ით. პაციენტში, რომლებიც დიგოქსინს ღებულობენ, აუცილებელია სათანადო მონიტორინგი.

ერითრომიცინი: ატორვასტატინის პლაზმური კონცენტრაცია იზრდება დაახლოებით 40%-ით ატორვასტატინისა და ერითრომიცინის (ციტოქრომ P450 3A4 ინჰიბიტორი) კომბინირებისას.

პერორალური კონტრაცეპტივები: ატორვასტატინისა და პერორალური კონტრაცეპტივების ერთად გამოყენებისას იზრდება ნორეთინდრონისა და ეთინილ ესტრადიოლის AUჩ მაჩვენებლები დაახლოებით 30% და 20%-ით, შესაბამისად აღნიშნული მომატება გასათვალისწინებელი პერორალური კონტრაცეპტივების შერჩევისას ატორვასტატინით მკურნალობის დროს.

ვარფარინი: ატორვასტატინს კლინიკურად მნიშვნელოვანი ზეგავლენა არ გააჩნია პროთრომბინის დროზე. მიუხედავად ამისა, ვარფარინისა და ატორვასტატინის კომბინირებისას სათანადო მონიტორინგი არის საჭირო.

სხვა თანმხლები თერაპია: კლინიკურ კვლევებში, ატორვასტატინი გამოიყენებოდა ანტიჰიპერტენზიულ საშუალებებთან და ესტროგენის ჩანაცვლებით თერაპიასთან ერთად კლინიკურად მნიშვნელოვანი მავნე ურთიერთქმედების გარეშე.

ორსულობა და ლაქტაცია

ატორვასტატინი უკუნაჩვენებია ორსულობისა და ძუძუთი კვების დროს. რეპროდუქციული ასაკის ქალებმა უნდა გამოიყენოს შესაფერისი კონტრაცეპტიული მეთოდები. 1 თვიანი ინტერვალია საჭირო ატორვასტატინით მკურნალობის შეწყვეტასა და ჩასახვას შორის ორსულობის დაგეგმვის შემთხვევაში.    

განსაკუთრებული მითითებანი

ღვიძლის დისფუნქცია

ატორვასტატინით მკურნალობის ფონზე შესაძლებელია შრატის ტრანსამინაზების მატება.

ატორვასტატინის დოზის შემცირებისას, ან პრეპარატით მკურნალობის შეწყვეტის დროს, ტრანსამინაზების დონე უბრუნდება მკურნალობამდე არსებულ დონეს. მკურნალობის დაწყებამდე და შემდეგ პერიოდულად აუცილებელია ღვიძლის ფუნქციური სინჯების გაკეთება.

ატორვასტატინი სიფრთხილით გამოიყენება პაციენტებში, რომლებიც ღებულობენ დიდი რაოდენობით ალკოჰოლს და აქვთ ღვიძლის დაავადება ანამნეზში. ღვიძლის აქტიური დაავადება ან ტრანსამინაზების აუხსნელი პერსისტული მომატება წარმოადგენს ატორვასტინის გამოყენების უკუჩვენებას.

ჩონჩხის კუნთები

ატორვასტატინით მკურნალობისას აღინიშნებოდა გაურთულებული მიალგია. ატორვასტატინით მკურნალობა უნდა შეწყდეს, იმ შემთხვევაში თუ საეჭვოა მიოპათიის დიაგნოზი.

ატორვასტატინით მკურნალობა დროებით უნდა შეწყდეს ნებისმიერ პაციენტში მწვავე მიოპათიით ან რისკ ფაქტორებით, რომლებიც ხელს უწყობენ თირკმლის უკმარისობის განვითარებას რაბდომიოლიზის შედეგად (მაგ. მძიმე მწვავე ინფექცია, ჰიპოტენზია, დიდი ქირურგიული ოპერაცია, ტრავმა, მძიმე მეტაბოლური, ენდოკრინული და ელექტროლიტური დარღვევები, და არაკონტროლირებადი კრუნჩხვები).

ენდოკრინული ფუნქცია

ჰმგ-კოA რედუქტაზას ინჰიბიტორები ხელს უშლიან ქოლესტერინის სინთეზს და თეორიულად შეიძლება დაარღვიონ თირკმელზედა ჯირკვლის და/ან სასქესო ჰორმონების წარმოქმნა. სიფრთხილეა საჭირო, ჰმგ-კოA რედუქტაზას ინჰიბიტორების გამოყენებისას პრეპარატებთან, რომლებიც აქვეითებეან ენდოგენური სტეროიდული ჰორმონების (კეტოკონაზოლი, სპირონოლაქტონი და ციმეტიდი) დონეს ან აქტივობას.

ბავშვები

18 წლამდე პაციენტებში პრეპარატის ეფექტურობა და უსაფრთხოება არ არის შესწავლილი.

ჭარბი დოზირება

ატორვასტატინის ჭარბი დოზირების სპეციფიკური მკურნალობა არ არსებობს. ჭარბი დოზირების შემთხვევაში, მკურნალობა სიმპტომურია. პლაზმის ცილებთან ძლიერი შეკავშირების გამო, ჰემოდიალიზი მნიშვნელოვნად არ აძლიერებს ატორვასტატინის კლირენსს.

შენახვის პირობები

ინახება არაუმეტეს 25°C ტემპერატურაზე, ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.

აფთიაქიდან გაცემის წესი

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი ІІ, გაიცემა ფორმა #3 რეცეპტით

მწარმოებელი : ეჯ ფარმა, ინდოეთი

მილდრო ქსინი 500მგ #60კაფს

მილდროქსინი
(MILDROXYN)

ზოგადი დახასიათება:
საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება: მელდონიუმი;

ძირითადი ფიზიკურ-ქიმიური თვისებები:

კაფსულები: გაუმჭვირვალე თეთრი/თეთრი ფერის, მყარი ჟელატინის კაფსულები, შევსებული თეთრი ან თითქმის თეთრი ფერის ფხვნილით;
საინექციო ხსნარი: გამჭვირვალე უფერო ხსნარი;

შემადგენლობა:

კაფსულები: 1 კაფსულა შეიცავს:
3-(2,2,2-ტრიმეთილჰიდრაზინ) პროპიონატის დიჰიდრატს – 250 მგ.
დამხმარე ნივთიერებები: კარტოფილის სახამებელი, კოლოიდური სილიციუმის დიოქსიდი, კალციუმის სტეარატი.
კაფსულის გარსის შემადგენლობა: ჟელატინი, საღებავი – ტიტანის დიოქსიდი (E 171).
საინექციო ხსნარი: საინექციო ხსნარის 1 მლ შეიცავს:
3-(2,2,2-ტრიმეთილჰიდრაზინ) პროპიონატის დიჰიდრატს – 100 მგ.
დამხმარე ნივთიერებები: საინექციო წყალი.

გამოშვების ფორმა:
კაფსულა, 250 მგ.
საინექციო ხსნარი, 100 მგ/მლ.

ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

სხვა პრეპარატები გულის დაავადებების მკურნალობისათვის. ათქ-კოდი:  C01EB.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:
მილდროქსინი მეტაბოლიზმის გამაუმჯობესებელი საშუალებაა. იგი წარმოადგენს გამა-ბუთირობეტაინის (კარნიტინის წინამორბედი) სტრუქტურულ ანალოგს.
მომატებული დატვირთვის პირობებში პრეპარატი აღადგენს წონასწორობას ჟანგბადზე  მოთხოვნილებასა და მის მიწოდებას შორის, ხელს უშლის უჯრედებში ნივთიერებათა ცვლის ტოქსიკური პროდუქტების დაგროვებას, რითაც იცავს მათ დაზიანებისაგან; ასევე ახდენს მატონიზებელ გავლენას. მისი გამოყენების შედეგად იზრდება ორგანიზმის ტოლერანტობა ფიზიკური დატვირთვისადმი და ძლიერდება ენერგეტიკული რეზერვების სწრაფი აღდგენის უნარი. ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, მელდონიუმი გამოიყენება გულ-სისხლძარღვთა სისტემის დაავადებებისა და თავის ტვინის სისხლის მიმოქცევის მოშლის დროს, აგრეთვე ფიზიკური და გონებრივი მუშაობის უნარის ასამაღლებლად. კარნიტინის კონცენტრაციის შემცირების შედეგად ძლიერდება გამა-ბუთირობეტაინის სინთეზი, რომელსაც გააჩნია ვაზოდილატაციური თვისება. მიოკარდიუმის მწვავე იშემიური დაზიანების შემთხვევაში პრეპარატი ანელებს ნეკროზული ზონების წარმოქმნას, ამოკლებს რეაბილიტაციის პერიოდს. გულის უკმარისობისას მელდონიუმი ზრდის მიოკარდიუმის კუმშვადობას, ამცირებს სტენოკარდიული შეტევების სიხშირეს. თავის ტვინის სისხლის მიმოქცევის მწვავე და ქრონიკული მოშლის დროს პრეპარატი აუმჯობესებს სისხლის ცირკულაციას იშემიურ უბნებში. მილდროქსინი ეფექტურია თვალის ფსკერის ვასკულარული და დისტროფიული პათოლოგიების დროს. ქრონიკული ალკოჰოლიზმით დაავადებულ პაციენტებში, აბსტინენციის სინდრომის დროს პრეპარატი ხსნის ნერვული სისტემის ფუნქციურ დარღვევებს.

ფარმაკოკინეტიკა:
პერორალური მიღებისას მელდონიუმი სწრაფად აბსორბირდება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან, მისი ბიოშეღწევადობა შეადგენს  დაახლოებით 78%-ს, მაქსიმალური კონცენტრაცია (Cmax) სისხლის პლაზმაში მიიღწევა 1-2 სთ-ის შემდეგ. პრეპარატის ნახევარგამოყოფის პერიოდი (T1/2) ერთჯერადი მიღებისას შეადგენს 4 სთ-ს, 8 დღიანი მიღებისას – 10 სთ-ს.
მილდროქსინის ბიოშეღწევადობა ინტრავენური შეყვანისას უდრის 100%-ს, მაქსიმალური კონცენტრაცია (Cmax) სისხლის პლაზმაში მიიღწევა შეყვანისთანავე. ნახევარგამოყოფის პერიოდი (T1/2) შეადგენს 3-6 სთ-ს.
მელდონიუმი ბიოტრანსფორმირდება ორგანიზმში ორი ძირითადი მეტაბოლიტის წარმოქმნით, რომლებიც გამოიყოფა თირკმლების საშუალებით.

ჩვენება:
 კომპლექსური თერაპიის შემადგენლობაში გულ-სისხლძარღვთა ქრონიკული დაავადებებისას: სტენოკარდია, გულის ქრონიკული უკმარისობა (NYHA I-III ფუნქციონალური კლასი), დისჰორმონალური კარდიომიოპათია; გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მოქმედების ფუნქციური დარღვევები, მიოკარდიუმის ინფარქტის შემდგომი აღდგენითი პერიოდი;
 თავის ტვინის სისხლის მიმოქცევის ქრონიკული დარღვევები: ინსულტი, ცერებროვასკულური უკმარისობა (კომპლექსური თერაპიის შემადგენლობაში);
 აღდგენითი პერიოდის განმავლობაში ცერებროვასკულური დარღვევების, თავის ტვინის ტრავმებისა და ენცეფალიტის შემდეგ (კომბინირებული თერაპიის შემადგენლობაში);
 ჰემოფთალმი, სხვადასხვა ეტიოლოგიის სისხლჩაქცევები ბადურაში, ბადურის ცენტრალური ვენისა და მისი ტოტების თრომბოზი, სხვადასხვა ეტიოლოგიის რეტინოპათიები (დიაბეტური, ჰიპერტონული);
 შრომისუნარიანობის დაქვეითება, ფიზიკური და გონებრივი გადაძაბვა (მათ შორის სპორტსმენებში);
 აბსტინენციის სინდრომი ქრონიკული ალკოჰოლიზმის დროს (სპეციფიკური კომპლექსური თერაპიის შემადგენლობაში).

მიღების წესი და დოზირება:
ამგზნები ეფექტის შესაძლო გამოვლინების გამო, პრეპარატის გამოყენება რეკომენდებულია დღის პირველ ნახევარში.
გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების დროს, კომპლექსური თერაპიის შემადგენლობაში პრეპარატის დოზა შეადგენს  500-1000 მგ დღეში (დღიური დოზა მიიღება მთლიანად ან იყოფა ორ მიღებაზე), მკურნალობის კურსი შეადგენს  4-6 კვირას.
არასტაბილური სტენოკარდიის და მიოკარდიუმის ინფარქტის დროს, კომბინირებული თერაპიის შემადგენლობაში: ინტრავენურად ნაკადურად 500-1000 მგ დღეში ერთხელ. შემდგომი მკურნალობის გასაგრძელებლად გადადიან პრეპარატის კაფსულების სახით მიღებაზე. მკურნალობის კურსი შეადგენს 4-6 კვირას.
კარდიალგიის დროს, მიოკარდიუმის დისჰორმონალური დისტროფიის ფონზე – პერორალურად 250 მგ 2-ჯერ დღეში, მკურნალობის კურსი – 12 დღე.
თავის ტვინის სისხლის მიმოქცევის მოშლისას, მწვავე ფაზაში (კომბინირებული თერაპიის შემადგენლობაში): ინტრავენურად 500 მგ ერთჯერადად 10 დღის განმავლობაში, ხოლო შემდეგ გადადიან პრეპარატის პერორალურ მიღებაზე: 500-1000 მგ ერთჯერადად ან გაყოფილი 2 მიღებაზე.  მკურნალობის საერთო კურსი შეადგენს 4-6 კვირას.
თავის ტვინის სისხლის მიმოქცევის ქრონიკული მოშლის დროს, კომბინირებული თერაპიის შემადგენლობაში – ინტრავენურად 500 მგ დღეში ერთხელ, 2-3 კვირის განმავლობაში, ან პერორალურად _ 500-1000 მგ ერთჯერადად ან გაყოფილი 2 მიღებაზე.
დასაშვებია მკურნალობის განმეორებითი კურსების ჩატარება წელიწადში 2-3-ჯერ, ექიმთან კონსულტაციის შემდეგ.
შრომისუნარიანობის დაქვეითების, გონებრივი და ფიზიკური გადატვირთვის დროს (მათ შორის სპორტსმენებში): ინტრავენურად – 500 მგ ერთხელ დღეში ან პერორალურად – 250 მგ 4-ჯერ დღეში, მკურნალობის კურსი – 10-14 დღე. აუცილებლობის შემთხვევაში მკურნალობას იმეორებენ 2-3 კვირის შემდეგ; სპორტსმენებისათვის რეკომენდებულია პრეპარატის მიღება პერორალურად 500-1000 მგ 2-ჯერ დღეში, ვარჯიშის წინ. მკურნალობის კურსის ხანგრძლივობა მოსამზადებელ პერიოდში შეადგენს 14-21 დღეს, შეჯიბრებისას – 10-14 დღეს.
ქრონიკული ალკოჰოლიზმის დროს (კომბინირებული თერაპიისას) – პერორალურად 500 მგ 4-ჯერ დღეში ან ინტრავენურად – 500 მგ 2-ჯერ დღეში. მკურნალობის კურსი _ 7-10 დღე.  

გვერდითი მოვლენები:
გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: იშვიათად – ტაქიკარდია, არტერიული წნევის ცვლილება;
ცენტრალური ნერვული სისტემის მხრივ: იშვიათად – ფსიქომოტორული აგზნებადობა;
საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: იშვიათად – დისპეფსიური მოვლენები;
ალერგიული რეაქციები: იშვიათად – ქავილი, სიწითლე, გამონაყარი კანზე, შეშუპება.

უკუჩვენება: 
მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის ან მის შემადგენლობაში შემავალი რომელიმე კომპონენტის მიმართ;
ქალასშიდა წნევის მომატება (მათ შორის, ვენური გადინების დარღვევები, ქალასშიდა სიმსივნეები);
ღვიძლისა ან თირკმლის მძიმე უკმარისობა;
12 წლამდე ასაკი.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან:
არ არის რეკომენდებული მილდროქსინის გამოყენება იმ პრეპარატებთან კომბინაციაში, რომლებიც შეიცავენ მელდონიუმს (გვერდითი მოვლენების განვითარების რისკი).
მილდროქსინი აძლიერებს კორონარული სისხლძარღვების გამაფართოებელი საშუალებების, ზოგიერთი ჰიპოტენზიური პრეპარატის, საგულე გლიკოზიდების მოქმედებას.
დასაშვებია მელდონიუმის კომბინაცია ანტიანგინალურ პრეპარატებთან, საგულე გლიკოზიდებთან, ანტიკოაგულანტებთან, ანტიაგრეგანტულ, ანტიარითმიულ, დიურეზულ და მიკროცირკულაციის გამაუმჯობესებელ სამკურნალო საშუალებებთან.
სიფრთხილეა საჭირო მილდროქსინისა და ნიტროგლიცერინის, ნიფედიპინის, ბეტა-ადრენობლოკატორების, ჰიპოტენზიური საშუალებების, პერიფერიული ვაზოდილატატორების ერთდროული გამოყენებისას.

ჰიპერდოზირება:
პრეპარატის დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში შესაძლებელია არტერიული წნევის მკვეთრი ცვლილება. მკურნალობა სიმპტომურია.

ორსულობა და ლაქტაცია:
ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში მილდროქსინის უსაფრთხოების შესახებ კვლევები არ ჩატარებულა.
ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის მიღების აუცილებლობისას საჭიროა ძუძუთი კვების შეწყვეტა.

გამოყენების თავისებურებები:
პრეპარატი სიფრთხილით გამოიყენება პაციენტებში, რომელთაც აღენიშნებათ თირკმლისა და ღვიძლის ქრონიკული დაავადებები.
12 წლამდე ასაკის პაციენტებში პრეპარატის უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის შესახებ საკმარისი მონაცემები არ არსებობს.
მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტისა და არასტაბილური სტენოკარდიის მკურნალობის გამოცდილება აჩვენებს, რომ მილდროქსინი არ წარმოადგენს პირველი რიგის პრეპარატს მწვავე კორონარული სინდრომის დროს.
პრეპარატის ზემოქმედება ავტოტრანსპორტისა და მექანიზმების მართვის უნარზე:
ფსიქომოტორული რეაქციების სიჩქარეზე მილდროქსინის უარყოფითი ზეგავლენის შესახებ მონაცემები არ არსებობს.

შეფუთვა:
კაფსულები: 10 კაფსულა კონტურულ უჯრედოვან შეფუთვაში, 4 კონტურული შეფუთვა მუყაოს კოლოფში.
საინექციო ხსნარი: 5 მლ საინექციო ხსნარი უფერო მინის ამპულაში, 10 ამპულა მუყაოს კოლოფში.

შენახვის პირობები:
კაფსულები: ინახება არა უმეტეს 25ºC ტემპერატურაზე, მშრალ, ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას. 
საინექციო ხსნარი: ინახება არა უმეტეს 25ºC ტემპერატურაზე, სინათლისა და ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა:
2 წელი. შეფუთვაზე აღნიშნული ვადის გასვლის შემდეგ პრეპარატის გამოყენება დაუშვებელია.

აფთიაქიდან გაცემის პირობა:
გაიცემა რეცეპტით.

მწარმოებელი:
შპს “ავერსი-რაციონალი” (საქართველო).

მისამართი:
საქართველო 0198, თბილისი, ჭირნახულის ქ. 14.
www.aversi.ge

ვიტ C 500მგ თუთიით/ასკილით#90ტ

38.69 ლარი
36.37 ლარი

ქვეყანა: ესპანეთი

მწარმოებელი: ფორტექს ნუტრაცევტიკალს

გაცემის ფორმა: III ჯგუფი ურეცეპტო

ვაზუროტინი 20მგ #30ტ

ვაზუროტინი

აქტიური ნივთიერება როზუვასტატინი

შემადგენლობა

1 ტაბ.

როზუვასტატინი (როზუვასტატინ კალციუმის სახით) 20 მგ

დამხმარე ნივთიერებები: მიკროკრისტალური ცელულოზა ტიპი 102, ლაქტოზას მონოჰიდრატი, კროსპოვიდონი ტიპი, მაგნიუმის სტეარატი, ჰიპრომელოზა (E464) ტიტანის დიოქსიდი (E171) ტრიაცეტინი (E1518) ქინოლინი ყვითელი ალუმინის ლაქი (E104).

ჩვენებები

ჰიპერქოლესტერინემია

ვაზუროტინი გამოიყენება საერთო ქოლესტერინის, LDL ქოლესტერინის, B აპოლიპოპროტეინისა და ტრიგლიცერიდების მომატებული კონცენტრაციების შემცირების მიზნით, იმ შემთხვევაში, თუ სხვა მეთოდები (დიეტის შეცვლა, ფიზიკური ვარჯიშები, წონის დაკლება) სასურველ შედეგებს ვერ გვაძლევენ:

– ჰიპერქოლესტერინემია (IIა ტიპის, მათ შორის ოჯახური ჰეტეროზიგოტული ჰიპერქოლესტერინემია);

– კომბინირებული ჰიპერქოლესტერინემია (შერეული) (IIბ ტიპის);

– ჰომოზიგოტური ოჯახური ჰიპერქოლესტერინემია;

გულ-სისხლძარღვოვანი დაავადებების პროფილაქტიკა.

მიღების წესები და დოზები

1 აბი დღეში ერთხელ

ვაზუროტინის დღიური მაქსიმალური დოზა შეადგენს 40 მგ-ს. ეს დოზა განკუთვნილია მხოლოდ ქოლესტერინის მაღალი დონის მქონე პაციენტებისათვის და გულის შეტევის, სტენოკარდიის მაღალი რისკის მქონე პაციენტებისათვის, რომელთა ქოლესტერინის დონე არ შემცირდა შესაბამისად 20მგ ტაბლეტის მიღებისას.

რეკომენდებულია ქოლესტერინის რეგულარული შემოწმება.

დოზის გამოტოვების შემთხვევაში: დოზის გამოტოვების შემთხვევაში, შემდეგი დოზა მიიღება ჩვეულ დროს. არ მიიღოთ გაორმაგებული დოზა გამოტოვებული დოზის საკომპენსაციოდ.

მიღების შეწყვეტის შემთხვევაში: ვაზუროტინის მიღების შეწყვეტამდე მიმართეთ ექიმს. პრეპარატის შეწყვეტამ  შესაძლოა გამოიწვიოს ქოლესტერინის დონის მომატება.

გვერდითი მოვლენები

ყველა პრეპარატის მსგავსად, ვაზუროტინმაც შეიძლება გამოიწვიოს გვერდითი მოვლენები,. ჩვეულებრივ, ეს გვერდითი მოვლენები გარდამავალია და მსუბუქი ხასიათისაა.

ქვემოთ ჩამოთვლილი ალერგიული რეაქციების შემთხვევაში დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს პრეპარატის მიღება:

– სუნთქვის გაძნელება, სახის, ენის, ტუჩების და/ან ყელის შეშუპებით ან მათ გარეშე;

– სახის, ენის, ტუჩების და/ან ყელის შეშუპება, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს ყლაპვის გაძნელება;

– კანის ძლიერი ქავილი (კანის ამობურცვა).A

ასევე დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს ვაზუროტინის მიღება, თუ აღინიშნებაკუნთების უჩვეულო ტკივილი, რომელიც დიდხანს გრძელდება. სხვა სტატინების მსგავსად, ადამიანთა მცირე ნაწილში ვლინდება არასასურველი გავლენა კუნთებზე და იშვიათად იწვევს კუნთების სერიოზულ დაზიანებას ე.წ. რაბდომიოლოზს.

ხშირი გვერდითი მოვლენები (შეიძლება გამოვლიდეს 10-100 პაციენტიდან 1 პაციენტში): თავის ტკივილი, კუჭის ტკივილი, შეკრულობა, ღებინება, კუნთების ტკივილი, თავბრუსხვევა.

თუ რომელიმე გვერდითი მოვლენა გახდება სერიოზული, ან თუ შეამჩნევთ ისეთ მოვლენებს, რომლებიც არ არის აღწერილი ამ დანართ-ფურცელში, მიმართეთ თქვენს ექიმს, ან ფარმაცევტს.

უკუჩვენება

– მომატებული მგრძნობელობა  ვაზუროტინის  მიმართ, ან მისი რომელიმე კომპონენტის მიმართ;

– ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი;

– ღვიძლის ან თირკმლის მწვავე უკმარისობა;

– კუნთების განმეორებითი, ან უჩვეულო ტკივილი;

– 70 წლის ზემოთ ასაკის პაციენტებში;

– მწვავე რესპირატორული უკმარისობისას;

ზოგიერთ ადამიანში სტატინებმა შეიძლება გავლენა მოახდინონ ღვიძლზე. ამის დადგენა ხდება მარტივი ანალიზით, სადაც ხდება ღვიძლის ენზიმების მომატებული დონის განსაზღვრა სისხლში. ამ მიზნით, ექიმი ყოველთვის აკეთებს სისხლის ამ ანალიზს (ღვიძლის ფუნქციური ანალიზი) ვაზუროტინით მკურნალობის დაწყებამდე და მკურნალობის პერიოდში.

ორსულობა და ლაქტაცია

ნებისმიერი პრეპარატის მიღებამდე რჩევისათვის მიმართეთ ექიმს, ან ფარმაცევტს.

ვაზუროტინი არ გამოიყენება ორსულობის და ლაქტაციის პერიოდში. ვაზუროტინის მიღების დროს რეკომენდებულია პერორალური კონტრაცეპტივების მიღება, ორსულობის თავიდან აცილების მიზნით.

ჭარბი დოზირება

პრეპარატის ჭარბი დოზით მიღების შემთხვევაში მიმართეთ ექიმს, ან უახლოეს საავადმყოფოს.

სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება

ექიმს უნდა ეცნობოს ყველა იმ პრეპარატის შესახებ, რომელსაც იღებს ან იღებდა პაციენტი, მათ შორის ურეცეპტოდ გასაცემი პრეპარატების შესახებ. განსაკუთრებით ციკლოსპორინის (გამოიყენება მაგ. ორგანოს ტრანსპლანტაციის შემდეგ), ვარფარინის (ან ნებისმიერი სხვა პრეპარატის, რომელიც გამოიყენება სისხლის გასათხელებლად), ფიბრატების (როგორებიცაა გემფიბროზილი, ფენობიბრატი), ან ქოლესტერინის შესამცირებელი ნებისმიერი სხვა პრეპარატის (როგორიცაა ეზეტიმიბი), საჭმლის მოსანელებელი საშუალებების (რომლებიც გამოიყენება კუჭში მჟავიანობის გასანეიტრალებლად), ერითრომიცინის (ანტიბიოტიკი), ორალური კონტრაცეპტივების, ლიპონავირი/რიტონავირის (გამოიყენება აივ ინფექციის საწინააღმდეგოდ) პრეპარატების გამოყენებისას, ან თუ ტარდება ჰორმონ-ჩანაცვლებითი თერაპია.

შენახვის პირობები და ვადები

პრეპარატი ინახება არაუმეტეს 25oC მშრალ, ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

აფთიაქში გაცემის წესი

პრეპარატი გაიცემა ექიმის რეცეპტით.

მწარმოებელი : ეჯ ფარმა პრაივეტ ლიმიტედ

მუმბაი, ინდოეთი

მილდრო ქსინი 250მგ #40კაფს

მილდროქსინი
(MILDROXYN)

ზოგადი დახასიათება:
საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება: მელდონიუმი;

ძირითადი ფიზიკურ-ქიმიური თვისებები:

კაფსულები: გაუმჭვირვალე თეთრი/თეთრი ფერის, მყარი ჟელატინის კაფსულები, შევსებული თეთრი ან თითქმის თეთრი ფერის ფხვნილით;
საინექციო ხსნარი: გამჭვირვალე უფერო ხსნარი;

შემადგენლობა:

კაფსულები: 1 კაფსულა შეიცავს:
3-(2,2,2-ტრიმეთილჰიდრაზინ) პროპიონატის დიჰიდრატს – 250 მგ.
დამხმარე ნივთიერებები: კარტოფილის სახამებელი, კოლოიდური სილიციუმის დიოქსიდი, კალციუმის სტეარატი.
კაფსულის გარსის შემადგენლობა: ჟელატინი, საღებავი – ტიტანის დიოქსიდი (E 171).
საინექციო ხსნარი: საინექციო ხსნარის 1 მლ შეიცავს:
3-(2,2,2-ტრიმეთილჰიდრაზინ) პროპიონატის დიჰიდრატს – 100 მგ.
დამხმარე ნივთიერებები: საინექციო წყალი.

გამოშვების ფორმა:
კაფსულა, 250 მგ.
საინექციო ხსნარი, 100 მგ/მლ.

ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

სხვა პრეპარატები გულის დაავადებების მკურნალობისათვის. ათქ-კოდი:  C01EB.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:
მილდროქსინი მეტაბოლიზმის გამაუმჯობესებელი საშუალებაა. იგი წარმოადგენს გამა-ბუთირობეტაინის (კარნიტინის წინამორბედი) სტრუქტურულ ანალოგს.
მომატებული დატვირთვის პირობებში პრეპარატი აღადგენს წონასწორობას ჟანგბადზე  მოთხოვნილებასა და მის მიწოდებას შორის, ხელს უშლის უჯრედებში ნივთიერებათა ცვლის ტოქსიკური პროდუქტების დაგროვებას, რითაც იცავს მათ დაზიანებისაგან; ასევე ახდენს მატონიზებელ გავლენას. მისი გამოყენების შედეგად იზრდება ორგანიზმის ტოლერანტობა ფიზიკური დატვირთვისადმი და ძლიერდება ენერგეტიკული რეზერვების სწრაფი აღდგენის უნარი. ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, მელდონიუმი გამოიყენება გულ-სისხლძარღვთა სისტემის დაავადებებისა და თავის ტვინის სისხლის მიმოქცევის მოშლის დროს, აგრეთვე ფიზიკური და გონებრივი მუშაობის უნარის ასამაღლებლად. კარნიტინის კონცენტრაციის შემცირების შედეგად ძლიერდება გამა-ბუთირობეტაინის სინთეზი, რომელსაც გააჩნია ვაზოდილატაციური თვისება. მიოკარდიუმის მწვავე იშემიური დაზიანების შემთხვევაში პრეპარატი ანელებს ნეკროზული ზონების წარმოქმნას, ამოკლებს რეაბილიტაციის პერიოდს. გულის უკმარისობისას მელდონიუმი ზრდის მიოკარდიუმის კუმშვადობას, ამცირებს სტენოკარდიული შეტევების სიხშირეს. თავის ტვინის სისხლის მიმოქცევის მწვავე და ქრონიკული მოშლის დროს პრეპარატი აუმჯობესებს სისხლის ცირკულაციას იშემიურ უბნებში. მილდროქსინი ეფექტურია თვალის ფსკერის ვასკულარული და დისტროფიული პათოლოგიების დროს. ქრონიკული ალკოჰოლიზმით დაავადებულ პაციენტებში, აბსტინენციის სინდრომის დროს პრეპარატი ხსნის ნერვული სისტემის ფუნქციურ დარღვევებს.

ფარმაკოკინეტიკა:
პერორალური მიღებისას მელდონიუმი სწრაფად აბსორბირდება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან, მისი ბიოშეღწევადობა შეადგენს  დაახლოებით 78%-ს, მაქსიმალური კონცენტრაცია (Cmax) სისხლის პლაზმაში მიიღწევა 1-2 სთ-ის შემდეგ. პრეპარატის ნახევარგამოყოფის პერიოდი (T1/2) ერთჯერადი მიღებისას შეადგენს 4 სთ-ს, 8 დღიანი მიღებისას – 10 სთ-ს.
მილდროქსინის ბიოშეღწევადობა ინტრავენური შეყვანისას უდრის 100%-ს, მაქსიმალური კონცენტრაცია (Cmax) სისხლის პლაზმაში მიიღწევა შეყვანისთანავე. ნახევარგამოყოფის პერიოდი (T1/2) შეადგენს 3-6 სთ-ს.
მელდონიუმი ბიოტრანსფორმირდება ორგანიზმში ორი ძირითადი მეტაბოლიტის წარმოქმნით, რომლებიც გამოიყოფა თირკმლების საშუალებით.

ჩვენება:
 კომპლექსური თერაპიის შემადგენლობაში გულ-სისხლძარღვთა ქრონიკული დაავადებებისას: სტენოკარდია, გულის ქრონიკული უკმარისობა (NYHA I-III ფუნქციონალური კლასი), დისჰორმონალური კარდიომიოპათია; გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მოქმედების ფუნქციური დარღვევები, მიოკარდიუმის ინფარქტის შემდგომი აღდგენითი პერიოდი;
 თავის ტვინის სისხლის მიმოქცევის ქრონიკული დარღვევები: ინსულტი, ცერებროვასკულური უკმარისობა (კომპლექსური თერაპიის შემადგენლობაში);
 აღდგენითი პერიოდის განმავლობაში ცერებროვასკულური დარღვევების, თავის ტვინის ტრავმებისა და ენცეფალიტის შემდეგ (კომბინირებული თერაპიის შემადგენლობაში);
 ჰემოფთალმი, სხვადასხვა ეტიოლოგიის სისხლჩაქცევები ბადურაში, ბადურის ცენტრალური ვენისა და მისი ტოტების თრომბოზი, სხვადასხვა ეტიოლოგიის რეტინოპათიები (დიაბეტური, ჰიპერტონული);
 შრომისუნარიანობის დაქვეითება, ფიზიკური და გონებრივი გადაძაბვა (მათ შორის სპორტსმენებში);
 აბსტინენციის სინდრომი ქრონიკული ალკოჰოლიზმის დროს (სპეციფიკური კომპლექსური თერაპიის შემადგენლობაში).

მიღების წესი და დოზირება:
ამგზნები ეფექტის შესაძლო გამოვლინების გამო, პრეპარატის გამოყენება რეკომენდებულია დღის პირველ ნახევარში.
გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების დროს, კომპლექსური თერაპიის შემადგენლობაში პრეპარატის დოზა შეადგენს  500-1000 მგ დღეში (დღიური დოზა მიიღება მთლიანად ან იყოფა ორ მიღებაზე), მკურნალობის კურსი შეადგენს  4-6 კვირას.
არასტაბილური სტენოკარდიის და მიოკარდიუმის ინფარქტის დროს, კომბინირებული თერაპიის შემადგენლობაში: ინტრავენურად ნაკადურად 500-1000 მგ დღეში ერთხელ. შემდგომი მკურნალობის გასაგრძელებლად გადადიან პრეპარატის კაფსულების სახით მიღებაზე. მკურნალობის კურსი შეადგენს 4-6 კვირას.
კარდიალგიის დროს, მიოკარდიუმის დისჰორმონალური დისტროფიის ფონზე – პერორალურად 250 მგ 2-ჯერ დღეში, მკურნალობის კურსი – 12 დღე.
თავის ტვინის სისხლის მიმოქცევის მოშლისას, მწვავე ფაზაში (კომბინირებული თერაპიის შემადგენლობაში): ინტრავენურად 500 მგ ერთჯერადად 10 დღის განმავლობაში, ხოლო შემდეგ გადადიან პრეპარატის პერორალურ მიღებაზე: 500-1000 მგ ერთჯერადად ან გაყოფილი 2 მიღებაზე.  მკურნალობის საერთო კურსი შეადგენს 4-6 კვირას.
თავის ტვინის სისხლის მიმოქცევის ქრონიკული მოშლის დროს, კომბინირებული თერაპიის შემადგენლობაში – ინტრავენურად 500 მგ დღეში ერთხელ, 2-3 კვირის განმავლობაში, ან პერორალურად _ 500-1000 მგ ერთჯერადად ან გაყოფილი 2 მიღებაზე.
დასაშვებია მკურნალობის განმეორებითი კურსების ჩატარება წელიწადში 2-3-ჯერ, ექიმთან კონსულტაციის შემდეგ.
შრომისუნარიანობის დაქვეითების, გონებრივი და ფიზიკური გადატვირთვის დროს (მათ შორის სპორტსმენებში): ინტრავენურად – 500 მგ ერთხელ დღეში ან პერორალურად – 250 მგ 4-ჯერ დღეში, მკურნალობის კურსი – 10-14 დღე. აუცილებლობის შემთხვევაში მკურნალობას იმეორებენ 2-3 კვირის შემდეგ; სპორტსმენებისათვის რეკომენდებულია პრეპარატის მიღება პერორალურად 500-1000 მგ 2-ჯერ დღეში, ვარჯიშის წინ. მკურნალობის კურსის ხანგრძლივობა მოსამზადებელ პერიოდში შეადგენს 14-21 დღეს, შეჯიბრებისას – 10-14 დღეს.
ქრონიკული ალკოჰოლიზმის დროს (კომბინირებული თერაპიისას) – პერორალურად 500 მგ 4-ჯერ დღეში ან ინტრავენურად – 500 მგ 2-ჯერ დღეში. მკურნალობის კურსი _ 7-10 დღე.  

გვერდითი მოვლენები:
გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: იშვიათად – ტაქიკარდია, არტერიული წნევის ცვლილება;
ცენტრალური ნერვული სისტემის მხრივ: იშვიათად – ფსიქომოტორული აგზნებადობა;
საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: იშვიათად – დისპეფსიური მოვლენები;
ალერგიული რეაქციები: იშვიათად – ქავილი, სიწითლე, გამონაყარი კანზე, შეშუპება.

უკუჩვენება: 
მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის ან მის შემადგენლობაში შემავალი რომელიმე კომპონენტის მიმართ;
ქალასშიდა წნევის მომატება (მათ შორის, ვენური გადინების დარღვევები, ქალასშიდა სიმსივნეები);
ღვიძლისა ან თირკმლის მძიმე უკმარისობა;
12 წლამდე ასაკი.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან:
არ არის რეკომენდებული მილდროქსინის გამოყენება იმ პრეპარატებთან კომბინაციაში, რომლებიც შეიცავენ მელდონიუმს (გვერდითი მოვლენების განვითარების რისკი).
მილდროქსინი აძლიერებს კორონარული სისხლძარღვების გამაფართოებელი საშუალებების, ზოგიერთი ჰიპოტენზიური პრეპარატის, საგულე გლიკოზიდების მოქმედებას.
დასაშვებია მელდონიუმის კომბინაცია ანტიანგინალურ პრეპარატებთან, საგულე გლიკოზიდებთან, ანტიკოაგულანტებთან, ანტიაგრეგანტულ, ანტიარითმიულ, დიურეზულ და მიკროცირკულაციის გამაუმჯობესებელ სამკურნალო საშუალებებთან.
სიფრთხილეა საჭირო მილდროქსინისა და ნიტროგლიცერინის, ნიფედიპინის, ბეტა-ადრენობლოკატორების, ჰიპოტენზიური საშუალებების, პერიფერიული ვაზოდილატატორების ერთდროული გამოყენებისას.

ჰიპერდოზირება:
პრეპარატის დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში შესაძლებელია არტერიული წნევის მკვეთრი ცვლილება. მკურნალობა სიმპტომურია.

ორსულობა და ლაქტაცია:
ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში მილდროქსინის უსაფრთხოების შესახებ კვლევები არ ჩატარებულა.
ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის მიღების აუცილებლობისას საჭიროა ძუძუთი კვების შეწყვეტა.

გამოყენების თავისებურებები:
პრეპარატი სიფრთხილით გამოიყენება პაციენტებში, რომელთაც აღენიშნებათ თირკმლისა და ღვიძლის ქრონიკული დაავადებები.
12 წლამდე ასაკის პაციენტებში პრეპარატის უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის შესახებ საკმარისი მონაცემები არ არსებობს.
მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტისა და არასტაბილური სტენოკარდიის მკურნალობის გამოცდილება აჩვენებს, რომ მილდროქსინი არ წარმოადგენს პირველი რიგის პრეპარატს მწვავე კორონარული სინდრომის დროს.
პრეპარატის ზემოქმედება ავტოტრანსპორტისა და მექანიზმების მართვის უნარზე:
ფსიქომოტორული რეაქციების სიჩქარეზე მილდროქსინის უარყოფითი ზეგავლენის შესახებ მონაცემები არ არსებობს.

შეფუთვა:
კაფსულები: 10 კაფსულა კონტურულ უჯრედოვან შეფუთვაში, 4 კონტურული შეფუთვა მუყაოს კოლოფში.
საინექციო ხსნარი: 5 მლ საინექციო ხსნარი უფერო მინის ამპულაში, 10 ამპულა მუყაოს კოლოფში.

შენახვის პირობები:
კაფსულები: ინახება არა უმეტეს 25ºC ტემპერატურაზე, მშრალ, ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას. 
საინექციო ხსნარი: ინახება არა უმეტეს 25ºC ტემპერატურაზე, სინათლისა და ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა:
2 წელი. შეფუთვაზე აღნიშნული ვადის გასვლის შემდეგ პრეპარატის გამოყენება დაუშვებელია.

აფთიაქიდან გაცემის პირობა:
გაიცემა რეცეპტით.

მწარმოებელი:
შპს “ავერსი-რაციონალი” (საქართველო).

მისამართი:
საქართველო 0198, თბილისი, ჭირნახულის ქ. 14.
www.aversi.ge

ვიტ C 5% 2მლ #10ა თბილქ

ასკორბინის მჟავა 5% ხსნარი საინექციო
(SOLUTIO ACIDI ASCORBINICI 5% PRO INJECTIONIBUS)

საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელებაAcidum Ascorbinium
ფარმაკოლოგიური ჯგუფი: ვიტამინური პრეპარატი.
ათქ კოდი: A11GA01
შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა: 1მლ პრეპარატი შეიცავს 50მგ ასკორბინის მჟავას. დამხმარე ნივთიერება: ნატრიუმის ბიკარბონატი. 2მლ პრეპარატი საინექციო ხსნარი ამპულაში.
ფარმაკოლოგიური თვისებები: ასკორბინის მჟავა (ვიტამინი C) მონაწილეობს ორგანიზმში ჟანგვა-აღდგენითი პროცესების, ნახშირწყლების მიმოცვლის, სისხლის შედედების, ქსოვილების რეგენერაციის და კაპილარების გამტარებლობის რეგულირებაში.
ჩვენებები: პრეპარატს ღებულობენ სურავანდის, ჰემორაგიული დიათეზების, სხვადასხვა სისხლდენების, მათ შორის გამოწვეული ანტიკოაგულანტების ჭარბი დოზებით; ინფექციური დაავადებების და ინტოქსიკაციების დროს; ღვიძლის დაავადებები; დისტროფიები და სხვა პათოლოგიური პროცესები; მძიმე ფიზიკური შრომა; გონებრივი დატვირთვა; ორსულობა-ლაქტაცია.
მიღების წესი და დოზირება: ინტრავენური ან ინტრამუსკულური ინექციები. პროფილაქ- ტიკური დოზები: 50-100 მგ დღეღამეში. მკურნალობის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია დაავადების ხასიათზე.
უკუჩვენებები: ტრომბოფლებიტი; მიდრეკილება თრომბოზებისადმი; შაქრის დიაბეტი.
ჭარბი დოზირება: პრეპარატის ჭარბმა დოზირებამ შეიძლება გამოიწვიოს თავის ტკივილები, უძილობა, გულისრევა, დიარეა და კუჭქვეშა ჯირკვლის ინსულარული აპარატის ფუნქციის დათრგუნვა.
გვერდითი მოქმედება: ჰიპერგლიკემია; გლუკოზურია; გლიკოგენის სინთეზის დაქვეითება; მაღალი ართერიური წნევა.
განსაკუთრებული მითითებები და სიფრთხილე: პრეპარატის ხანგრძლივი მიღების დროს აუცილებელია თირკმლის ფუნქციის, არტერიული წნევის და სისხლში გლუკოზის კონცენტრაციის კონტროლი. პრეპარატს განსაკუთრებული სიფრთხილით ნიშნავენ ანტიკოაგულანტური თერაპიის ფონზე.
ორსულობა და ლაქტაცია: ასკორბინის მჟავას საინექციო ფორმები რეკომენდირებული არ არის.
ურთიერთქმედება სხვა პრეპარატებთან: სისხლში იწვევს სალიცილატების, ეთინილესტრა- დიოლის ბენზილპენიცილინის და ტეტრაციკლინების კონცენტრაციის მომატებას და ამცირებს პერორალური კონტრაცეფტივების კონცენტრაციას.
პრეპარატი არ მოქმედებს მექანიკური საშუალებებისა და ავტოტრანსპორტის მართვაზე.
შეფუთვა: 2მლ პრეპარატი ამპულაში. შეფუთვაში 10 ამპულა.
შენახვის პირობები: სინათლისგან დაცულ ადგილას, არაუმეტეს +150C ტემპერატურაზე.
ვარგისიანობის ვადა: 1,5 წელი.
გაცემა: ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი III, გაიცემა რეცეპტის გარეშე.
მწარმოებელი: ფარმაცევტული კომპანია “ბიოფარმი”, 0160, გოთუას ქ. 3, თბილისი, საქართველო. ტელ./ფაქსი: 225-29-56

ვაზილიპი 20მგ #28ტ

ვაზილიპი 20 მგ
Vasilip
სიმვასტატინი
Simvastatin

საერთაშორისო არაპატენტირებული სახელწოდება
სიმვასტატინი

წამლის ფორმა
შემოგარსული ტაბლეტები

შემადგენლობა
1 შემოგარსული ტაბლეტი შეიცავს 10 მგ, 20 მგ ან 40 მგ აქტიურ ნივთიერებას სიმვასტატინს.
დამხმარე ნივთიერებები: ლაქტოზას მონოჰიდრატი, ბუტილირებული ჰიდროქსიანიზოლი, პროპილენგლიკოლი, პრეჟელატინიზირებული სახამებელი, ლიმონმჟავა, ასკორბინის მჟავა, სიმინდის სახამებელი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, მაგნიუმის სტეარატი, ჰიდროქსიპროპილმეთილცელულოზა, ტალკი, ტიტანის დიოქსიდი.

აღწერილობა
მრგვალი, ოდნავ ორმხრივამოზნექილი, დაფარული თეთრი ან თითქმის თეთრი ფერის გარსით, ჩამოთლილი ნაპირებით (10 მგ და 20 მგ ტაბლეტები);
მრგვალი, ოდნავ ორმხრივამოზნექილი, დაფარული თეთრი ან თითქმის თეთრი ფერის გარსით, ჩამოთლილი ნაპირებით და ნაზოლით ცალ მხარეს (40 მგ ტაბლეტები).

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
ჰიპოლიპიდემიური საშუალება – ჰმგ-კოა-ს რედუქტაზას ინჰიბიტორი.

ფარმაკოლოგიური თვისებები
ვაზილიპის აქტიური ნივთიერება სიმვასტატინია, რომლის ძირითადი ეფექტია სისხლის პლაზმაში ზოგადი ქოლესტერინისა და დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების (დსლპ) ქოლესტერინის შემცველობის შემცირება. იგი წარმოადგენს 3-ჰიდროქსი-3-მეთილ გლუტარილ კოენზიმი A რედუქტაზას ინჰიბიტორს, ფერმენტის, რომელიც ახდენს ჰმგ-კოა-ს მევალონის მჟავად გარდაქმნის კატალიზირებას (ქოლესტერინის სინთეზის ადრეული ეტაპი). სიმვასტატინი ამცირებს ზოგადი ქოლესტერინის, დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინის (დსლპ) და ტრიგლიცერიდების კონცენტრაციას. ძალიან დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინის (ძდსლპ) შემცველობაც მცირდება, მაშინ როდესაც მაღალი სიმკვრივის ლიპოპროთეინების (მსლპ) ქოლესტერინის შემცველობა ზომიერად მატულობს. ამცირებს ზოგადი ქოლესტერინისა და დსლპ-ს შემცველობას ჰიპერქოლესტერინემიის ჰეტეროზიგოტური ოჯახური და არაოჯახური ფორმების შემთხვევებში, შერეული ჰიპერლიპიდემიისას, როდესაც ქოლესტერინის მომატებული შემცველობა რისკის ფაქტორს წარმოადგენს. პრეპარატი ამცირებს ზოგადი ქოლესტერინისა და დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინის (დსლპ) დონეს პაციენტებში გულის იშემიური დაავადებით, მიოკარდის ინფარქტის და ამ ავადმყოფებში ლეტალური გამოსავალის რისკის შემცირებით. სიმვასტატინის ანტისკლეროზული ეფექტი წარმოადგენს სისხლძარღვების კედლებზე და სისხლის კომპონენტებზე პრეპარატის ზემოქმედების შედეგს. სიმვასტატინი ცვლის მაკროფაგების მეტაბოლიზმს, მაკროფაგების აქტივაციისა და ათეროსკლეროზული ბალთების დათრგუნვით. პრეპარატი თრგუნავს იზოპრენოიდების სინთეზს, რომლებიც ზრდის ფაქტორებს წარმოადგენენ სისხლძარღვების შიდა გარსის გლუვკუნთოვანი უჯრედების პროლიფერაციის დროს. სიმვასტატინის ზემოქმედებით უმჯობესდება სისხლძარღვების ენდოთელიუმზე დამოკიდებული გაფართოვება.
თერაპიული ეფექტი აღინიშნება 2 კვირაში, მაქსიმალური ეფექტი ვლინდება 4-6-კვირიანი მკურნალობის შემდეგ.
ფარმაკოკინეტიკა
სიმვასტატინი წარმოდგენილია არააქტიური ლაქტონური ფორმით, რომელიც შედარებით ადვილად აბსორბირდება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან – 61-85%. პერორალური მიღების შემდეგ სისხლის პლაზმაში მაქსიმალური თერაპიული კონცენტრაცია მიიღწევა 1.3-2.4 საათში და 90%-ით მცირდება 12 საათში. სისხლის პლაზმის ცილებთან შეერთების ხარისხია – 98%.
მეტაბოლიზდება ღვიძლში, გააჩნია ღვიძლში “პირველი გავლის” ეფექტი (ძირითადად თავის აქტიურ ფორმად ბეტა-ჰიდროქსიმჟავად ჰიდროლიზირდება). აქტიური მეტაბოლიტების ნახევარგამოყოფის პერიოდი 1.9 საათს შეადგენს. ძირითადად განავალთან ერთად გამოიყოფა (60%) მეტაბოლიტების სახით. დაახლოებით 10-15% არააქტიური ფორმით თირკმელებით გამოიყოფა.

გამოყენების ჩვენებები
IIა და IIბ ტიპის პირველადი ჰიპერქოლესტერინემია, პოლიგენური ჰიპერქოლესტერინემიის, მემკვიდრეობითი ჰეტეროზიგოტური ჰიპერქოლესტერინემიის და შერეული ჰიპერლიპიდემიის ჩათვლით. პრეპარატი მონოთერაპიის სახით გამოიყენება იმ შემთხვევებში, როდესაც დიეტის დაცვა და მკურნალობის სხვა მეთოდები არასაკმარისი აღმოჩნდა.
პაციენტებში გულის იშემიური დაავადებით ვაზილიპი ნაჩვენებია გულ-სისხლძარღვთა დარღვევების (ინსულტი ან ტრანზიტული იშემიური შეტევები) პროფილაქტიკისათვის, კორონარული სისხლძარღვების ათეროსკლეროზის პროგრესირების შენელებისათვის, რევასკულარიზაციის პროცედურების რისკის შემცირებისათვის (კორონარული არტერიების შუნტირება და კანში ტრანსლუმინალური ანგიოპლასტიკა).

უკუჩვენებები
ჰიპერმგრძნობელობა პრეპარატის ნებისმიერი კომპონენტის მიმართ, ჰიპერმგრძნობელობა სტატინის რიგის სხვა პრეპარატების (ჰმგ-კოა-ს რედუქტაზას ინჰიბიტორების) მიმართ ანამნეზში, ღვიძლის დაავადებები აქტიურ სტადიაში, სისხლის შრატში დაუდგენელი გენეზის “ღვიძლის” ტრანსამინაზების აქტივობის მომატება; ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი, პორფირია. 18 წლამდე ასაკი (ეფექტურობა და უსაფრთხოება დაუდგენელია).
სიფრთხილით: ავადმყოფებში, რომლებიც ბოროტად იყენებენ ალკოჰოლურ სასმელებს და/ან აქვთ ღვიძლის დაავადება ანამნეზში, პაციენტებში ორგანოების ტრანსპლანტაციის შემდეგ, რომლებსაც უტარდებათ თერაპია იმუნოდეპრესანტებით, რაბდომიოლიზისა და თირკმლის უკმარისობის განვითარების რისკის გამო; მდგომარეობები, რომლებმაც შეიძლება გამოიწვიოს თირკმლის უკმარისობის განვითარება, როგორიცაა არტერიული ჰიპოტენზია, მძიმე მიმდინარეობის მწვავე ინფექციური დაავადებები, გამოხატული მეტაბოლური და ენდოკრინული დარღვევები, წყალ-ელექტრული ბალანსის დარღვევები, ქირურგიული ჩარევები (მათ შორის სტომატოლოგიური) ან ტრავმები; პაციენტები ჩონჩხის კუნთების დაუდგენელი ეთიოლოგიის ძლიერი ან სუსტი ტონუსით; ეპილეფსიის დროს.

გამოყენების წესი და დოზები
პრეპარატი მიიღება შიგნით, ერთჯერადად, საღამოს.
პრეპარატის მიღების დრო არ უნდა უკავშირდებოდეს საკვების მიღებას.
ჰიპერქოლესტერინემიის სამკურნალოდ ვაზილიპის რეკომენდებული დოზა მერყეობს 10 მგ-დან 80 მგ-მდე დღეში ერთხელ საღამოს. პრეპარატის რეკომენდებული საწყისი დოზა პაციენტებში ჰიპერქოლესტერინემიით 20 მგ-ს შეადგენს. მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა – 80 მგ-ს. დოზის შეცვლა (შერჩევა) უნდა მოხდეს არანაკლებ 4-კვირიანი ინტერვალებით. ავადმყოფთა უმეტესობაში ოპტიმალური ეფექტი მიიღწევა პრეპარატის მიღებისას დოზებით 20 მგ-მდე დღეში. ავადმყოფებში ჰომოზიგოტური მემკვიდრეობითი ჰიპერქოლესტერინემიით ვაზილიპის რეკომენდებული სადღეღამისო დოზა შეადგენს 40 მგ-ს საღამოს ან 80 მგ-ს სამ მიღებაზე (20 მგ დილით, 20 მგ შუადღეს და 40 მგ საღამოს).
გულის იშემიური დაავადებით ავადმყოფთა მკურნალობისას ვაზილიპის ეფექტური დოზები შეადგენს 20-40 მგ-ს დღეში. ამიტომ რეკომენდებული საწყისი დოზა ასეთ ავადმყოფებში შეადგენს 20 მგ-ს დღეში. დოზის შეცვლა (შერჩევა) უნდა მოხდეს 4-კვირიანი ინტერვალებით, საჭიროების შემთხვევაში დოზის გაზრდა შეიძლება 40 მგ-მდე დღეში. თუ დსლპ-ს შემცველობა 75 მგ/დლ-ზე ნაკლებია (1.94 მოლი/ლ), ზოგადი ქოლესტერინის შემცველობა – 140 მგ/დლ-ზე ნაკლები (3.6 მოლი/ლ), პრეპარატის დოზა უნდა შემცირდეს.
ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში და ავადმყოფებში ზომიერად გამოხატული თირკმლის უკმარისობით პრეპარატის დოზირების შეცვლა საჭირო არ არის. ავადმყოფებში გამოხატული თირკმლის უკმარისობით (30 მლ/წთ-ზე ნაკლები კრეატინინის კლირენსი) ან რომლებიც იღებენ ციკლოსპორინს, ფიბრატებს, ნიკოტინამიდს, ვაზილიპის რეკომენდებული დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 10 მგ-ს დღეში. დოზის გაზრდის აუცილებლობის შემთხვევაში აუცილებელია ასეთი ავადმყოფების კონტროლის ქვეშ ყოფნა.
ავადმყოფებში, რომლებსაც მკურნალობა ციკლოსპორინით უტარდებათ, რეკომენდებული საწყისი დოზა 5 მგ-ს შეადგენს, მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა 10 მგ-ს. ასეთ სიტუაციებში დოზის შემდგომი გაზრდა რეკომენდებული არ არის. ეს ასევე ეხება იმ ავადმყოფებს, რომლებიც ვაზილიპთან ერთად იღებენ ფიბროის მჟავას წარმოებულებსა და სხვა წამლებს, რომლებიც სისხლში ზრდიან სიმვასტატინის დონეს.

გვერდითი მოქმედება
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის, ღვიძლის მხრივ: დისპეფსია (ღებინება, გულისრევა, გასტრალგია, აბდომინალური ტკივილი, ყაბზობა ან დიარეა, მეტეორიზმი), ჰეპატიტი, სიყვითლე, “ღვიძლის” ტრანსამინაზების, ტუტე ფოსფოტაზას, კრეატინფოსფოტაზას აქტივობის მომატება; იშვიათად – მწვავე პანკრეატიტი.
ნერვული სისტემისა და გრძნობის ორგანოების მხრივ: ასთენიური სინდრომი, თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, უძილობა, კუნჩხვები, პარესთეზია, პერიფერიული ნეიროპათია, მხედველობის გაუარესება, გემოს შეგრძნების დარღვევა.
საყრდენ-მამოძრავებელი აპარატის მხრივ: მიოპათია, მიალგია, კუნთების დასუსტება; იშვიათად – რაბდომიოლიზი.
ალერგიული და იმუნოპათოლოგიური რეაქციები: ანგიონევროზული შეშუპება, მგლურას მაგვარი სინდრომი, რევმატიული პოლიმიალგია, ვასკულიტი, თრომბოციტოპენია, ეოზინოფილია, ართრიტი, ართრალგია, ჭინჭრის ციება, ფოტოსენსიბილიზაცია, ცხელება, კანის ჰიპერემია, ქოშინი.
დერმატოლოგიური რეაქციები: გამონაყარი კანზე, ქავილი, ალოპეცია.
სხვა: ანემია, გულისცემა, თირკმლის მწვავე უკმარისობა (რაბდომიოლიზის შედეგად), პოტენციის დაქვეითება.

ჭარბი დოზა
პრეპარატის ჭარბი დოზის მიღების შემთხვევაში აუცილებელია ზოგადი ღონისძიებების ჩატარება: სასიცოცხლო ფუნქციების მონიტორინგი და შენარჩუნება, წამლის შემდგომი შეწოვის შეჩერება (კუჭის ამორეცხვა, აქტივირებული ნახშირის ან საფაღარათე საშუალებების მიღება).
რაბდომიოლიზით მიოპათიისა და თირკმლის მწვავე უკმარისობის განვითარების დროს (იშვიათი მაგრამ მძიმე გვერდითი ეფექტი) აუცილებელია პრეპარატის მიღების დაუყოვნებლივ შეწყვეტა და ავადმყოფისათვის დიურეზულისა და ნატრიუმის ბიკარბონატის შეყვანა (ინტრავენური ინფუზია). საჭიროების შემთხვევაში ნაჩვენებია ჰემოდიალიზი. რაბდომიოლიზმა შეიძლება ჰიპერკალიემია გამოიწვიოს, რომლის აღმოფხვრა შეიძლება კალციუმის ქლორიდის ან კალციუმის გლუკონატის, გლუკოზისა და ინსულინის ინფუზიის ვენაში შეყვანით, კალიუმის იონების გამცვლელების გამოყენებით, ან, მძიმე შემთხვევებში, ჰემოდიალიზის მეშვეობით.
ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან
სიმვასტატინის ნიაცინთან, ციკლოსპორინთან, ერითრომიცინთან, კლარითრომიცინთან, რიტონავირთან ან ნეფაზადონთან ერთად გამოყენებამ შესაძლოა გამოიწვიოს სისხლის შრატში სიმვასტატინის კონცენტრაციის გაზრდა, რიც გამოც შესაძლებელია განვითარდეს მიოპათია რაბდომიოლიზით და თირკმლის უკმარისობა. აღნიშნული სამკურნალო საშუალებები ციტოქრომი P450 3A4 ინჰიბიტორებს წარმოადგენს, რომელიც მონაწილეობს ღვიძლში სიმვასტატინის მეტაბოლურ გარდაქმნაში. მსგავსი სიტუაციის წარმოქმნა შესაძლებელია ვაზილიპისა და ფიბროის მჟავის წარმოებულების ერთად გამოყებისას. სიმვასტატინისა და ვარფარინის კომბინირებისას შესაძლებელია ამ უკანასკნელის სისხლის შედედების მაჩვენებლებზე მოქმედების გაძლიერება, რის გამოც იქმნება სისხლდენების განვითარების რისკი. დიგოქსინის (ერთჯერადი დოზა) და სიმვასტატინის ერთად შეყვანისას აღინიშნება სისხლის პლაზმაში დიგოქსინის კონცენტრაციის ზომიერად გაზრდა. ამიტომ აუცილებელია იმ ავადმყოფების კონტროლი, რომლებიც ერთდროულად ვაზილიპსა და დიგოქსინს იღებენ. კოლესტირამინი და კოლესტოლი ამცირებენ სიმვასტატინის ბიოშეღწევადობას (სიმვასტატინის გამოყენება შეიძლება 4 საათში აღნიშნული პრეპარატების მიღებიდან, ამ დროს ადიტური ეფექტი აღინიშნება).

განსაკუთრებული მითითებები
ვაზილიპით მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს სისხლის შრატში “ღვიძლის” ფერმენტების შემცველობის მომატება. ეს მომატება ჩვეულებრივ მცირეა და კლინიკურად უმნიშვნელოა, თუმცა, მკურნალობის დაწყებამდე აუცილებელია ღვიძლის ფუქნციის შემოწმება (“ღვიძლის” ტრანსამინაზების კონტროლი უნდა მოხდეს ყოველ 6 კვირაში პირველი 3 თვის განმავლობაში, შემდეგ ყოველ 8 კვირაში დარჩენილი პირველი წლის განმავლობაში, და შემდეგ ნახევარ წელიწადში ერთხელ).
პაციენტებში თირკმელების მძიმე უკმარისობით მკურნალობა თირკმელების ფუნქციის კონტროლით ტარდება.
იმის გამო, რომ ჰმგ-კოა-ს რედუქტაზას ინჰიბიტორები თრგუნავენ ქოლესტერინის სინთეზს, ხოლო ქოლესტერინი და მისი სინთეზის სხვა პროდუქტები ნაყოფის განვითარებაში მნიშვნელოვან როლს ასრულებენ, სტეროიდებისა და უჯრედული მემბრანების სინთეზის ჩათვლით, სიმვასტატინს შეუძლია არასასურველი ზეგავლენა მოახდინოს ნაყოფზე ორსული ქალების მიერ მისი გამოყენებისას. ვაზილიპით მკურნალობის პერიოდში, რეპროდუქციული ასაკის ქალებმა ჩასახვის საწინააღმდეგო საშუალებები უნდა გამოიყენონ ან თავი აარიდონ ჩასახვას. ვაზილიპის გამოყენება რეპროდუქციული ასაკის ქალებში, რომლებიც არ სარგებლობენ კონტრაცეპტული საშუალებებით, რეკომენდებული არ არის.
ვაზილიპით მკურნალობამ შეიძლება მიოპათია განავითაროს, რომელიც რაბდომიოლიზსა და თირკმლის უკმარისობას იწვევს. ამ პათოლოგიის განვითარების რისკი იზრდება ავადმყოფებში, რომლებიც ვაზილიპთან ერთად ქვემოთჩამოთვლილი სამკურნალო საშუალებებიდან ერთს ან რამდენიმეს იღებენ: ფიბრატები (გემფიბროზილი, ფენოფიბრატი), ციკლოსპორინი, ნეფაზადონი, მაკროლიდები (ერითრომიცინი, კლარითრომიცინი), სოკოს საწინააღმდეგო “აზოლების” ჯგუფის საშუალებები (კეტოკონაზოლი, იტრაკონაზოლი) და აივ პროთეაზის ინჰიბიტორები (რიტონავირი). მიოპათიის განვითარების რისკი ასევე იზრდება ავადმყოფებში თირკმელების მძიმე უკმარისობით.
ვაზილიპით მკურნალობისას შესაძლებელია შრატისმიერი კრეატინფოსფოკინაზის (კფკ) შემცველობის მომატება, რაც გასათვალისწინებელია მკერდის უკან ტკივილის დიფერენციული დიაგნოსტირების დროს. პრეპარატის გამოყენების შეწყვეტისათვის კრიტერიუმს წარმოადგენს სისხლის შრატში კფკ-ის შემცველობის ნორმის ზედა საზღვრებთან შედარებით 10-ჯერ უფრო მეტად მომატება.
მკურნალობის კურსის დაწყებამდე და მის დროს პაციენტი ჰიპოქოლესტერინულ დიეტას უნდა იცავდეს.
პაციენტებს თირკმლის მძიმე უკმარისობით მკურნალობა თირკმელების ფუნქციის კონტროლის ქვეშ უტარდებათ.
პაციენტებმა დაუყოვნებლივ უნდა შეატყობინონ ექიმს კუნთების აუხსნელი ტკივილის, მოდუნების ან სისუსტის შესახებ, განსაკუთრებით თუ ამას ყველაფერს დაუძლურება და ცხელება ახლავს თან.
ზეგავლენა ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე
ვაზილიპის არასასურველი ზეგავლენის შესახებ ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე ცნობები არ მოიპოვება.

ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი
ქალებში ორსულობისა დროს და ლაქტაციის პერიოდში ვაზილიპი უკუნაჩვენებია, ვინაიდან პრეპარატის მიღებით გამოწვეული რისკი ნაყოფისათვის აღემატება ორსული ქალისათვის პრეპარატის გამოყენებით მიღებულ სარგებელს. თუ დაორსულება ვაზილიპით მკურნალობის პერიოდში ხდება, მისი გამოყენება უნდა შეწყდეს, ხოლო ქალს უნდა ეცნობოს ნაყოფისათვის შესაძლო საშიშროების შესახებ.

გამოშვების ფორმა
შემოგარსული ტაბლეტები 10 მგ, 20 მგ და 40 მგ. 7 ტაბლეტი ბლისტერში.

შენახვის პირობები
ინახება მშრალ, ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას, არაუმეტეს 300 C ტემპერატურაზე.

ვარგისიანობის ვადა.
3 წელი.
პრეპარატის გამოყენება შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ არ შეიძლება.

გაცემის პირობები.
მხოლოდ რეცეპტით.

მწარმოებელი.
კრკა, დ.დ., ნოვო მესტო სლოვენია.

მილდრო ქსინი 10% 5მლ #10ა

მილდროქსინი
(MILDROXYN)

ზოგადი დახასიათება:
საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელება: მელდონიუმი;

ძირითადი ფიზიკურ-ქიმიური თვისებები:

კაფსულები: გაუმჭვირვალე თეთრი/თეთრი ფერის, მყარი ჟელატინის კაფსულები, შევსებული თეთრი ან თითქმის თეთრი ფერის ფხვნილით;
საინექციო ხსნარი: გამჭვირვალე უფერო ხსნარი;

შემადგენლობა:

კაფსულები: 1 კაფსულა შეიცავს:
3-(2,2,2-ტრიმეთილჰიდრაზინ) პროპიონატის დიჰიდრატს – 250 მგ.
დამხმარე ნივთიერებები: კარტოფილის სახამებელი, კოლოიდური სილიციუმის დიოქსიდი, კალციუმის სტეარატი.
კაფსულის გარსის შემადგენლობა: ჟელატინი, საღებავი – ტიტანის დიოქსიდი (E 171).
საინექციო ხსნარი: საინექციო ხსნარის 1 მლ შეიცავს:
3-(2,2,2-ტრიმეთილჰიდრაზინ) პროპიონატის დიჰიდრატს – 100 მგ.
დამხმარე ნივთიერებები: საინექციო წყალი.

გამოშვების ფორმა:
კაფსულა, 250 მგ.
საინექციო ხსნარი, 100 მგ/მლ.

ფარმაკოლოგიური ჯგუფი:

სხვა პრეპარატები გულის დაავადებების მკურნალობისათვის. ათქ-კოდი:  C01EB.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:
მილდროქსინი მეტაბოლიზმის გამაუმჯობესებელი საშუალებაა. იგი წარმოადგენს გამა-ბუთირობეტაინის (კარნიტინის წინამორბედი) სტრუქტურულ ანალოგს.
მომატებული დატვირთვის პირობებში პრეპარატი აღადგენს წონასწორობას ჟანგბადზე  მოთხოვნილებასა და მის მიწოდებას შორის, ხელს უშლის უჯრედებში ნივთიერებათა ცვლის ტოქსიკური პროდუქტების დაგროვებას, რითაც იცავს მათ დაზიანებისაგან; ასევე ახდენს მატონიზებელ გავლენას. მისი გამოყენების შედეგად იზრდება ორგანიზმის ტოლერანტობა ფიზიკური დატვირთვისადმი და ძლიერდება ენერგეტიკული რეზერვების სწრაფი აღდგენის უნარი. ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, მელდონიუმი გამოიყენება გულ-სისხლძარღვთა სისტემის დაავადებებისა და თავის ტვინის სისხლის მიმოქცევის მოშლის დროს, აგრეთვე ფიზიკური და გონებრივი მუშაობის უნარის ასამაღლებლად. კარნიტინის კონცენტრაციის შემცირების შედეგად ძლიერდება გამა-ბუთირობეტაინის სინთეზი, რომელსაც გააჩნია ვაზოდილატაციური თვისება. მიოკარდიუმის მწვავე იშემიური დაზიანების შემთხვევაში პრეპარატი ანელებს ნეკროზული ზონების წარმოქმნას, ამოკლებს რეაბილიტაციის პერიოდს. გულის უკმარისობისას მელდონიუმი ზრდის მიოკარდიუმის კუმშვადობას, ამცირებს სტენოკარდიული შეტევების სიხშირეს. თავის ტვინის სისხლის მიმოქცევის მწვავე და ქრონიკული მოშლის დროს პრეპარატი აუმჯობესებს სისხლის ცირკულაციას იშემიურ უბნებში. მილდროქსინი ეფექტურია თვალის ფსკერის ვასკულარული და დისტროფიული პათოლოგიების დროს. ქრონიკული ალკოჰოლიზმით დაავადებულ პაციენტებში, აბსტინენციის სინდრომის დროს პრეპარატი ხსნის ნერვული სისტემის ფუნქციურ დარღვევებს.

ფარმაკოკინეტიკა:
პერორალური მიღებისას მელდონიუმი სწრაფად აბსორბირდება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან, მისი ბიოშეღწევადობა შეადგენს  დაახლოებით 78%-ს, მაქსიმალური კონცენტრაცია (Cmax) სისხლის პლაზმაში მიიღწევა 1-2 სთ-ის შემდეგ. პრეპარატის ნახევარგამოყოფის პერიოდი (T1/2) ერთჯერადი მიღებისას შეადგენს 4 სთ-ს, 8 დღიანი მიღებისას – 10 სთ-ს.
მილდროქსინის ბიოშეღწევადობა ინტრავენური შეყვანისას უდრის 100%-ს, მაქსიმალური კონცენტრაცია (Cmax) სისხლის პლაზმაში მიიღწევა შეყვანისთანავე. ნახევარგამოყოფის პერიოდი (T1/2) შეადგენს 3-6 სთ-ს.
მელდონიუმი ბიოტრანსფორმირდება ორგანიზმში ორი ძირითადი მეტაბოლიტის წარმოქმნით, რომლებიც გამოიყოფა თირკმლების საშუალებით.

ჩვენება:
 კომპლექსური თერაპიის შემადგენლობაში გულ-სისხლძარღვთა ქრონიკული დაავადებებისას: სტენოკარდია, გულის ქრონიკული უკმარისობა (NYHA I-III ფუნქციონალური კლასი), დისჰორმონალური კარდიომიოპათია; გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მოქმედების ფუნქციური დარღვევები, მიოკარდიუმის ინფარქტის შემდგომი აღდგენითი პერიოდი;
 თავის ტვინის სისხლის მიმოქცევის ქრონიკული დარღვევები: ინსულტი, ცერებროვასკულური უკმარისობა (კომპლექსური თერაპიის შემადგენლობაში);
 აღდგენითი პერიოდის განმავლობაში ცერებროვასკულური დარღვევების, თავის ტვინის ტრავმებისა და ენცეფალიტის შემდეგ (კომბინირებული თერაპიის შემადგენლობაში);
 ჰემოფთალმი, სხვადასხვა ეტიოლოგიის სისხლჩაქცევები ბადურაში, ბადურის ცენტრალური ვენისა და მისი ტოტების თრომბოზი, სხვადასხვა ეტიოლოგიის რეტინოპათიები (დიაბეტური, ჰიპერტონული);
 შრომისუნარიანობის დაქვეითება, ფიზიკური და გონებრივი გადაძაბვა (მათ შორის სპორტსმენებში);
 აბსტინენციის სინდრომი ქრონიკული ალკოჰოლიზმის დროს (სპეციფიკური კომპლექსური თერაპიის შემადგენლობაში).

მიღების წესი და დოზირება:
ამგზნები ეფექტის შესაძლო გამოვლინების გამო, პრეპარატის გამოყენება რეკომენდებულია დღის პირველ ნახევარში.
გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების დროს, კომპლექსური თერაპიის შემადგენლობაში პრეპარატის დოზა შეადგენს  500-1000 მგ დღეში (დღიური დოზა მიიღება მთლიანად ან იყოფა ორ მიღებაზე), მკურნალობის კურსი შეადგენს  4-6 კვირას.
არასტაბილური სტენოკარდიის და მიოკარდიუმის ინფარქტის დროს, კომბინირებული თერაპიის შემადგენლობაში: ინტრავენურად ნაკადურად 500-1000 მგ დღეში ერთხელ. შემდგომი მკურნალობის გასაგრძელებლად გადადიან პრეპარატის კაფსულების სახით მიღებაზე. მკურნალობის კურსი შეადგენს 4-6 კვირას.
კარდიალგიის დროს, მიოკარდიუმის დისჰორმონალური დისტროფიის ფონზე – პერორალურად 250 მგ 2-ჯერ დღეში, მკურნალობის კურსი – 12 დღე.
თავის ტვინის სისხლის მიმოქცევის მოშლისას, მწვავე ფაზაში (კომბინირებული თერაპიის შემადგენლობაში): ინტრავენურად 500 მგ ერთჯერადად 10 დღის განმავლობაში, ხოლო შემდეგ გადადიან პრეპარატის პერორალურ მიღებაზე: 500-1000 მგ ერთჯერადად ან გაყოფილი 2 მიღებაზე.  მკურნალობის საერთო კურსი შეადგენს 4-6 კვირას.
თავის ტვინის სისხლის მიმოქცევის ქრონიკული მოშლის დროს, კომბინირებული თერაპიის შემადგენლობაში – ინტრავენურად 500 მგ დღეში ერთხელ, 2-3 კვირის განმავლობაში, ან პერორალურად _ 500-1000 მგ ერთჯერადად ან გაყოფილი 2 მიღებაზე.
დასაშვებია მკურნალობის განმეორებითი კურსების ჩატარება წელიწადში 2-3-ჯერ, ექიმთან კონსულტაციის შემდეგ.
შრომისუნარიანობის დაქვეითების, გონებრივი და ფიზიკური გადატვირთვის დროს (მათ შორის სპორტსმენებში): ინტრავენურად – 500 მგ ერთხელ დღეში ან პერორალურად – 250 მგ 4-ჯერ დღეში, მკურნალობის კურსი – 10-14 დღე. აუცილებლობის შემთხვევაში მკურნალობას იმეორებენ 2-3 კვირის შემდეგ; სპორტსმენებისათვის რეკომენდებულია პრეპარატის მიღება პერორალურად 500-1000 მგ 2-ჯერ დღეში, ვარჯიშის წინ. მკურნალობის კურსის ხანგრძლივობა მოსამზადებელ პერიოდში შეადგენს 14-21 დღეს, შეჯიბრებისას – 10-14 დღეს.
ქრონიკული ალკოჰოლიზმის დროს (კომბინირებული თერაპიისას) – პერორალურად 500 მგ 4-ჯერ დღეში ან ინტრავენურად – 500 მგ 2-ჯერ დღეში. მკურნალობის კურსი _ 7-10 დღე.  

გვერდითი მოვლენები:
გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: იშვიათად – ტაქიკარდია, არტერიული წნევის ცვლილება;
ცენტრალური ნერვული სისტემის მხრივ: იშვიათად – ფსიქომოტორული აგზნებადობა;
საჭმლის მომნელებელი სისტემის მხრივ: იშვიათად – დისპეფსიური მოვლენები;
ალერგიული რეაქციები: იშვიათად – ქავილი, სიწითლე, გამონაყარი კანზე, შეშუპება.

უკუჩვენება: 
მომატებული მგრძნობელობა პრეპარატის ან მის შემადგენლობაში შემავალი რომელიმე კომპონენტის მიმართ;
ქალასშიდა წნევის მომატება (მათ შორის, ვენური გადინების დარღვევები, ქალასშიდა სიმსივნეები);
ღვიძლისა ან თირკმლის მძიმე უკმარისობა;
12 წლამდე ასაკი.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან:
არ არის რეკომენდებული მილდროქსინის გამოყენება იმ პრეპარატებთან კომბინაციაში, რომლებიც შეიცავენ მელდონიუმს (გვერდითი მოვლენების განვითარების რისკი).
მილდროქსინი აძლიერებს კორონარული სისხლძარღვების გამაფართოებელი საშუალებების, ზოგიერთი ჰიპოტენზიური პრეპარატის, საგულე გლიკოზიდების მოქმედებას.
დასაშვებია მელდონიუმის კომბინაცია ანტიანგინალურ პრეპარატებთან, საგულე გლიკოზიდებთან, ანტიკოაგულანტებთან, ანტიაგრეგანტულ, ანტიარითმიულ, დიურეზულ და მიკროცირკულაციის გამაუმჯობესებელ სამკურნალო საშუალებებთან.
სიფრთხილეა საჭირო მილდროქსინისა და ნიტროგლიცერინის, ნიფედიპინის, ბეტა-ადრენობლოკატორების, ჰიპოტენზიური საშუალებების, პერიფერიული ვაზოდილატატორების ერთდროული გამოყენებისას.

ჰიპერდოზირება:
პრეპარატის დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში შესაძლებელია არტერიული წნევის მკვეთრი ცვლილება. მკურნალობა სიმპტომურია.

ორსულობა და ლაქტაცია:
ორსულობისა და ლაქტაციის პერიოდში მილდროქსინის უსაფრთხოების შესახებ კვლევები არ ჩატარებულა.
ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის მიღების აუცილებლობისას საჭიროა ძუძუთი კვების შეწყვეტა.

გამოყენების თავისებურებები:
პრეპარატი სიფრთხილით გამოიყენება პაციენტებში, რომელთაც აღენიშნებათ თირკმლისა და ღვიძლის ქრონიკული დაავადებები.
12 წლამდე ასაკის პაციენტებში პრეპარატის უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის შესახებ საკმარისი მონაცემები არ არსებობს.
მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტისა და არასტაბილური სტენოკარდიის მკურნალობის გამოცდილება აჩვენებს, რომ მილდროქსინი არ წარმოადგენს პირველი რიგის პრეპარატს მწვავე კორონარული სინდრომის დროს.
პრეპარატის ზემოქმედება ავტოტრანსპორტისა და მექანიზმების მართვის უნარზე:
ფსიქომოტორული რეაქციების სიჩქარეზე მილდროქსინის უარყოფითი ზეგავლენის შესახებ მონაცემები არ არსებობს.

შეფუთვა:
კაფსულები: 10 კაფსულა კონტურულ უჯრედოვან შეფუთვაში, 4 კონტურული შეფუთვა მუყაოს კოლოფში.
საინექციო ხსნარი: 5 მლ საინექციო ხსნარი უფერო მინის ამპულაში, 10 ამპულა მუყაოს კოლოფში.

შენახვის პირობები:
კაფსულები: ინახება არა უმეტეს 25ºC ტემპერატურაზე, მშრალ, ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას. 
საინექციო ხსნარი: ინახება არა უმეტეს 25ºC ტემპერატურაზე, სინათლისა და ბავშვებისაგან დაცულ ადგილას.

ვარგისიანობის ვადა:
2 წელი. შეფუთვაზე აღნიშნული ვადის გასვლის შემდეგ პრეპარატის გამოყენება დაუშვებელია.

აფთიაქიდან გაცემის პირობა:
გაიცემა რეცეპტით.

მწარმოებელი:
შპს “ავერსი-რაციონალი” (საქართველო).

მისამართი:
საქართველო 0198, თბილისი, ჭირნახულის ქ. 14.
www.aversi.ge

ვიტ C 5% 2მლ #10ა (თბ)

ასკორბინის მჟავა 5% ხსნარი საინექციო

(SOLUTIO ACIDI ASCORBINICI 5% PRO INJECTIONIBUS)

საერთაშორისო არაპატენტირებული დასახელებაAcidum Ascorbinium
ფარმაკოლოგიური ჯგუფი: ვიტამინური პრეპარატი.
ათქ კოდი: A11GA01
შემადგენლობა და გამოშვების ფორმა: 1მლ პრეპარატი შეიცავს 50მგ ასკორბინის მჟავას. დამხმარე ნივთიერება: ნატრიუმის ბიკარბონატი. 2მლ პრეპარატი საინექციო ხსნარი ამპულაში.
ფარმაკოლოგიური თვისებები: ასკორბინის მჟავა (ვიტამინი C) მონაწილეობს ორგანიზმში ჟანგვა-აღდგენითი პროცესების, ნახშირწყლების მიმოცვლის, სისხლის შედედების, ქსოვილების რეგენერაციის და კაპილარების გამტარებლობის რეგულირებაში.
ჩვენებები: პრეპარატს ღებულობენ სურავანდის, ჰემორაგიული დიათეზების, სხვადასხვა სისხლდენების, მათ შორის გამოწვეული ანტიკოაგულანტების ჭარბი დოზებით; ინფექციური დაავადებების და ინტოქსიკაციების დროს; ღვიძლის დაავადებები; დისტროფიები და სხვა პათოლოგიური პროცესები; მძიმე ფიზიკური შრომა; გონებრივი დატვირთვა; ორსულობა-ლაქტაცია.
მიღების წესი და დოზირება: ინტრავენური ან ინტრამუსკულური ინექციები. პროფილაქ- ტიკური დოზები: 50-100 მგ დღეღამეში. მკურნალობის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია დაავადების ხასიათზე.
უკუჩვენებები: ტრომბოფლებიტი; მიდრეკილება თრომბოზებისადმი; შაქრის დიაბეტი.
ჭარბი დოზირება: პრეპარატის ჭარბმა დოზირებამ შეიძლება გამოიწვიოს თავის ტკივილები, უძილობა, გულისრევა, დიარეა და კუჭქვეშა ჯირკვლის ინსულარული აპარატის ფუნქციის დათრგუნვა.
გვერდითი მოქმედება: ჰიპერგლიკემია; გლუკოზურია; გლიკოგენის სინთეზის დაქვეითება; მაღალი ართერიური წნევა.
განსაკუთრებული მითითებები და სიფრთხილე: პრეპარატის ხანგრძლივი მიღების დროს აუცილებელია თირკმლის ფუნქციის, არტერიული წნევის და სისხლში გლუკოზის კონცენტრაციის კონტროლი. პრეპარატს განსაკუთრებული სიფრთხილით ნიშნავენ ანტიკოაგულანტური თერაპიის ფონზე.
ორსულობა და ლაქტაცია: ასკორბინის მჟავას საინექციო ფორმები რეკომენდირებული არ არის.
ურთიერთქმედება სხვა პრეპარატებთან: სისხლში იწვევს სალიცილატების, ეთინილესტრა- დიოლის ბენზილპენიცილინის და ტეტრაციკლინების კონცენტრაციის მომატებას და ამცირებს პერორალური კონტრაცეფტივების კონცენტრაციას.
პრეპარატი არ მოქმედებს მექანიკური საშუალებებისა და ავტოტრანსპორტის მართვაზე.
შეფუთვა: 2მლ პრეპარატი ამპულაში. შეფუთვაში 10 ამპულა.
შენახვის პირობები: სინათლისგან დაცულ ადგილას, არაუმეტეს +150C ტემპერატურაზე.
ვარგისიანობის ვადა: 1,5 წელი.
გაცემა: ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი III, გაიცემა რეცეპტის გარეშე.
მწარმოებელი: ფარმაცევტული კომპანია “ბიოფარმი”, 0160, გოთუას ქ. 3, თბილისი, საქართველო. ტელ./ფაქსი: 225-29-56

ვაზილიპი 10მგ #28ტ

ვაზილიპი 10 მგ
Vasilip
სიმვასტატინი
Simvastatin

საერთაშორისო არაპატენტირებული სახელწოდება
სიმვასტატინი

წამლის ფორმა
შემოგარსული ტაბლეტები

შემადგენლობა
1 შემოგარსული ტაბლეტი შეიცავს 10 მგ, 20 მგ ან 40 მგ აქტიურ ნივთიერებას სიმვასტატინს.
დამხმარე ნივთიერებები: ლაქტოზას მონოჰიდრატი, ბუტილირებული ჰიდროქსიანიზოლი, პროპილენგლიკოლი, პრეჟელატინიზირებული სახამებელი, ლიმონმჟავა, ასკორბინის მჟავა, სიმინდის სახამებელი, მიკროკრისტალური ცელულოზა, მაგნიუმის სტეარატი, ჰიდროქსიპროპილმეთილცელულოზა, ტალკი, ტიტანის დიოქსიდი.

აღწერილობა
მრგვალი, ოდნავ ორმხრივამოზნექილი, დაფარული თეთრი ან თითქმის თეთრი ფერის გარსით, ჩამოთლილი ნაპირებით (10 მგ და 20 მგ ტაბლეტები);
მრგვალი, ოდნავ ორმხრივამოზნექილი, დაფარული თეთრი ან თითქმის თეთრი ფერის გარსით, ჩამოთლილი ნაპირებით და ნაზოლით ცალ მხარეს (40 მგ ტაბლეტები).

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
ჰიპოლიპიდემიური საშუალება – ჰმგ-კოა-ს რედუქტაზას ინჰიბიტორი.

ფარმაკოლოგიური თვისებები
ვაზილიპის აქტიური ნივთიერება სიმვასტატინია, რომლის ძირითადი ეფექტია სისხლის პლაზმაში ზოგადი ქოლესტერინისა და დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების (დსლპ) ქოლესტერინის შემცველობის შემცირება. იგი წარმოადგენს 3-ჰიდროქსი-3-მეთილ გლუტარილ კოენზიმი A რედუქტაზას ინჰიბიტორს, ფერმენტის, რომელიც ახდენს ჰმგ-კოა-ს მევალონის მჟავად გარდაქმნის კატალიზირებას (ქოლესტერინის სინთეზის ადრეული ეტაპი). სიმვასტატინი ამცირებს ზოგადი ქოლესტერინის, დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინის (დსლპ) და ტრიგლიცერიდების კონცენტრაციას. ძალიან დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინის (ძდსლპ) შემცველობაც მცირდება, მაშინ როდესაც მაღალი სიმკვრივის ლიპოპროთეინების (მსლპ) ქოლესტერინის შემცველობა ზომიერად მატულობს. ამცირებს ზოგადი ქოლესტერინისა და დსლპ-ს შემცველობას ჰიპერქოლესტერინემიის ჰეტეროზიგოტური ოჯახური და არაოჯახური ფორმების შემთხვევებში, შერეული ჰიპერლიპიდემიისას, როდესაც ქოლესტერინის მომატებული შემცველობა რისკის ფაქტორს წარმოადგენს. პრეპარატი ამცირებს ზოგადი ქოლესტერინისა და დაბალი სიმკვრივის ლიპოპროტეინების ქოლესტერინის (დსლპ) დონეს პაციენტებში გულის იშემიური დაავადებით, მიოკარდის ინფარქტის და ამ ავადმყოფებში ლეტალური გამოსავალის რისკის შემცირებით. სიმვასტატინის ანტისკლეროზული ეფექტი წარმოადგენს სისხლძარღვების კედლებზე და სისხლის კომპონენტებზე პრეპარატის ზემოქმედების შედეგს. სიმვასტატინი ცვლის მაკროფაგების მეტაბოლიზმს, მაკროფაგების აქტივაციისა და ათეროსკლეროზული ბალთების დათრგუნვით. პრეპარატი თრგუნავს იზოპრენოიდების სინთეზს, რომლებიც ზრდის ფაქტორებს წარმოადგენენ სისხლძარღვების შიდა გარსის გლუვკუნთოვანი უჯრედების პროლიფერაციის დროს. სიმვასტატინის ზემოქმედებით უმჯობესდება სისხლძარღვების ენდოთელიუმზე დამოკიდებული გაფართოვება.
თერაპიული ეფექტი აღინიშნება 2 კვირაში, მაქსიმალური ეფექტი ვლინდება 4-6-კვირიანი მკურნალობის შემდეგ.
ფარმაკოკინეტიკა
სიმვასტატინი წარმოდგენილია არააქტიური ლაქტონური ფორმით, რომელიც შედარებით ადვილად აბსორბირდება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან – 61-85%. პერორალური მიღების შემდეგ სისხლის პლაზმაში მაქსიმალური თერაპიული კონცენტრაცია მიიღწევა 1.3-2.4 საათში და 90%-ით მცირდება 12 საათში. სისხლის პლაზმის ცილებთან შეერთების ხარისხია – 98%.
მეტაბოლიზდება ღვიძლში, გააჩნია ღვიძლში “პირველი გავლის” ეფექტი (ძირითადად თავის აქტიურ ფორმად ბეტა-ჰიდროქსიმჟავად ჰიდროლიზირდება). აქტიური მეტაბოლიტების ნახევარგამოყოფის პერიოდი 1.9 საათს შეადგენს. ძირითადად განავალთან ერთად გამოიყოფა (60%) მეტაბოლიტების სახით. დაახლოებით 10-15% არააქტიური ფორმით თირკმელებით გამოიყოფა.

გამოყენების ჩვენებები
IIა და IIბ ტიპის პირველადი ჰიპერქოლესტერინემია, პოლიგენური ჰიპერქოლესტერინემიის, მემკვიდრეობითი ჰეტეროზიგოტური ჰიპერქოლესტერინემიის და შერეული ჰიპერლიპიდემიის ჩათვლით. პრეპარატი მონოთერაპიის სახით გამოიყენება იმ შემთხვევებში, როდესაც დიეტის დაცვა და მკურნალობის სხვა მეთოდები არასაკმარისი აღმოჩნდა.
პაციენტებში გულის იშემიური დაავადებით ვაზილიპი ნაჩვენებია გულ-სისხლძარღვთა დარღვევების (ინსულტი ან ტრანზიტული იშემიური შეტევები) პროფილაქტიკისათვის, კორონარული სისხლძარღვების ათეროსკლეროზის პროგრესირების შენელებისათვის, რევასკულარიზაციის პროცედურების რისკის შემცირებისათვის (კორონარული არტერიების შუნტირება და კანში ტრანსლუმინალური ანგიოპლასტიკა).

უკუჩვენებები
ჰიპერმგრძნობელობა პრეპარატის ნებისმიერი კომპონენტის მიმართ, ჰიპერმგრძნობელობა სტატინის რიგის სხვა პრეპარატების (ჰმგ-კოა-ს რედუქტაზას ინჰიბიტორების) მიმართ ანამნეზში, ღვიძლის დაავადებები აქტიურ სტადიაში, სისხლის შრატში დაუდგენელი გენეზის “ღვიძლის” ტრანსამინაზების აქტივობის მომატება; ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი, პორფირია. 18 წლამდე ასაკი (ეფექტურობა და უსაფრთხოება დაუდგენელია).
სიფრთხილით: ავადმყოფებში, რომლებიც ბოროტად იყენებენ ალკოჰოლურ სასმელებს და/ან აქვთ ღვიძლის დაავადება ანამნეზში, პაციენტებში ორგანოების ტრანსპლანტაციის შემდეგ, რომლებსაც უტარდებათ თერაპია იმუნოდეპრესანტებით, რაბდომიოლიზისა და თირკმლის უკმარისობის განვითარების რისკის გამო; მდგომარეობები, რომლებმაც შეიძლება გამოიწვიოს თირკმლის უკმარისობის განვითარება, როგორიცაა არტერიული ჰიპოტენზია, მძიმე მიმდინარეობის მწვავე ინფექციური დაავადებები, გამოხატული მეტაბოლური და ენდოკრინული დარღვევები, წყალ-ელექტრული ბალანსის დარღვევები, ქირურგიული ჩარევები (მათ შორის სტომატოლოგიური) ან ტრავმები; პაციენტები ჩონჩხის კუნთების დაუდგენელი ეთიოლოგიის ძლიერი ან სუსტი ტონუსით; ეპილეფსიის დროს.

გამოყენების წესი და დოზები
პრეპარატი მიიღება შიგნით, ერთჯერადად, საღამოს.
პრეპარატის მიღების დრო არ უნდა უკავშირდებოდეს საკვების მიღებას.
ჰიპერქოლესტერინემიის სამკურნალოდ ვაზილიპის რეკომენდებული დოზა მერყეობს 10 მგ-დან 80 მგ-მდე დღეში ერთხელ საღამოს. პრეპარატის რეკომენდებული საწყისი დოზა პაციენტებში ჰიპერქოლესტერინემიით 20 მგ-ს შეადგენს. მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა – 80 მგ-ს. დოზის შეცვლა (შერჩევა) უნდა მოხდეს არანაკლებ 4-კვირიანი ინტერვალებით. ავადმყოფთა უმეტესობაში ოპტიმალური ეფექტი მიიღწევა პრეპარატის მიღებისას დოზებით 20 მგ-მდე დღეში. ავადმყოფებში ჰომოზიგოტური მემკვიდრეობითი ჰიპერქოლესტერინემიით ვაზილიპის რეკომენდებული სადღეღამისო დოზა შეადგენს 40 მგ-ს საღამოს ან 80 მგ-ს სამ მიღებაზე (20 მგ დილით, 20 მგ შუადღეს და 40 მგ საღამოს).
გულის იშემიური დაავადებით ავადმყოფთა მკურნალობისას ვაზილიპის ეფექტური დოზები შეადგენს 20-40 მგ-ს დღეში. ამიტომ რეკომენდებული საწყისი დოზა ასეთ ავადმყოფებში შეადგენს 20 მგ-ს დღეში. დოზის შეცვლა (შერჩევა) უნდა მოხდეს 4-კვირიანი ინტერვალებით, საჭიროების შემთხვევაში დოზის გაზრდა შეიძლება 40 მგ-მდე დღეში. თუ დსლპ-ს შემცველობა 75 მგ/დლ-ზე ნაკლებია (1.94 მოლი/ლ), ზოგადი ქოლესტერინის შემცველობა – 140 მგ/დლ-ზე ნაკლები (3.6 მოლი/ლ), პრეპარატის დოზა უნდა შემცირდეს.
ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში და ავადმყოფებში ზომიერად გამოხატული თირკმლის უკმარისობით პრეპარატის დოზირების შეცვლა საჭირო არ არის. ავადმყოფებში გამოხატული თირკმლის უკმარისობით (30 მლ/წთ-ზე ნაკლები კრეატინინის კლირენსი) ან რომლებიც იღებენ ციკლოსპორინს, ფიბრატებს, ნიკოტინამიდს, ვაზილიპის რეკომენდებული დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 10 მგ-ს დღეში. დოზის გაზრდის აუცილებლობის შემთხვევაში აუცილებელია ასეთი ავადმყოფების კონტროლის ქვეშ ყოფნა.
ავადმყოფებში, რომლებსაც მკურნალობა ციკლოსპორინით უტარდებათ, რეკომენდებული საწყისი დოზა 5 მგ-ს შეადგენს, მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა 10 მგ-ს. ასეთ სიტუაციებში დოზის შემდგომი გაზრდა რეკომენდებული არ არის. ეს ასევე ეხება იმ ავადმყოფებს, რომლებიც ვაზილიპთან ერთად იღებენ ფიბროის მჟავას წარმოებულებსა და სხვა წამლებს, რომლებიც სისხლში ზრდიან სიმვასტატინის დონეს.

გვერდითი მოქმედება
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის, ღვიძლის მხრივ: დისპეფსია (ღებინება, გულისრევა, გასტრალგია, აბდომინალური ტკივილი, ყაბზობა ან დიარეა, მეტეორიზმი), ჰეპატიტი, სიყვითლე, “ღვიძლის” ტრანსამინაზების, ტუტე ფოსფოტაზას, კრეატინფოსფოტაზას აქტივობის მომატება; იშვიათად – მწვავე პანკრეატიტი.
ნერვული სისტემისა და გრძნობის ორგანოების მხრივ: ასთენიური სინდრომი, თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, უძილობა, კუნჩხვები, პარესთეზია, პერიფერიული ნეიროპათია, მხედველობის გაუარესება, გემოს შეგრძნების დარღვევა.
საყრდენ-მამოძრავებელი აპარატის მხრივ: მიოპათია, მიალგია, კუნთების დასუსტება; იშვიათად – რაბდომიოლიზი.
ალერგიული და იმუნოპათოლოგიური რეაქციები: ანგიონევროზული შეშუპება, მგლურას მაგვარი სინდრომი, რევმატიული პოლიმიალგია, ვასკულიტი, თრომბოციტოპენია, ეოზინოფილია, ართრიტი, ართრალგია, ჭინჭრის ციება, ფოტოსენსიბილიზაცია, ცხელება, კანის ჰიპერემია, ქოშინი.
დერმატოლოგიური რეაქციები: გამონაყარი კანზე, ქავილი, ალოპეცია.
სხვა: ანემია, გულისცემა, თირკმლის მწვავე უკმარისობა (რაბდომიოლიზის შედეგად), პოტენციის დაქვეითება.

ჭარბი დოზა
პრეპარატის ჭარბი დოზის მიღების შემთხვევაში აუცილებელია ზოგადი ღონისძიებების ჩატარება: სასიცოცხლო ფუნქციების მონიტორინგი და შენარჩუნება, წამლის შემდგომი შეწოვის შეჩერება (კუჭის ამორეცხვა, აქტივირებული ნახშირის ან საფაღარათე საშუალებების მიღება).
რაბდომიოლიზით მიოპათიისა და თირკმლის მწვავე უკმარისობის განვითარების დროს (იშვიათი მაგრამ მძიმე გვერდითი ეფექტი) აუცილებელია პრეპარატის მიღების დაუყოვნებლივ შეწყვეტა და ავადმყოფისათვის დიურეზულისა და ნატრიუმის ბიკარბონატის შეყვანა (ინტრავენური ინფუზია). საჭიროების შემთხვევაში ნაჩვენებია ჰემოდიალიზი. რაბდომიოლიზმა შეიძლება ჰიპერკალიემია გამოიწვიოს, რომლის აღმოფხვრა შეიძლება კალციუმის ქლორიდის ან კალციუმის გლუკონატის, გლუკოზისა და ინსულინის ინფუზიის ვენაში შეყვანით, კალიუმის იონების გამცვლელების გამოყენებით, ან, მძიმე შემთხვევებში, ჰემოდიალიზის მეშვეობით.
ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან
სიმვასტატინის ნიაცინთან, ციკლოსპორინთან, ერითრომიცინთან, კლარითრომიცინთან, რიტონავირთან ან ნეფაზადონთან ერთად გამოყენებამ შესაძლოა გამოიწვიოს სისხლის შრატში სიმვასტატინის კონცენტრაციის გაზრდა, რიც გამოც შესაძლებელია განვითარდეს მიოპათია რაბდომიოლიზით და თირკმლის უკმარისობა. აღნიშნული სამკურნალო საშუალებები ციტოქრომი P450 3A4 ინჰიბიტორებს წარმოადგენს, რომელიც მონაწილეობს ღვიძლში სიმვასტატინის მეტაბოლურ გარდაქმნაში. მსგავსი სიტუაციის წარმოქმნა შესაძლებელია ვაზილიპისა და ფიბროის მჟავის წარმოებულების ერთად გამოყებისას. სიმვასტატინისა და ვარფარინის კომბინირებისას შესაძლებელია ამ უკანასკნელის სისხლის შედედების მაჩვენებლებზე მოქმედების გაძლიერება, რის გამოც იქმნება სისხლდენების განვითარების რისკი. დიგოქსინის (ერთჯერადი დოზა) და სიმვასტატინის ერთად შეყვანისას აღინიშნება სისხლის პლაზმაში დიგოქსინის კონცენტრაციის ზომიერად გაზრდა. ამიტომ აუცილებელია იმ ავადმყოფების კონტროლი, რომლებიც ერთდროულად ვაზილიპსა და დიგოქსინს იღებენ. კოლესტირამინი და კოლესტოლი ამცირებენ სიმვასტატინის ბიოშეღწევადობას (სიმვასტატინის გამოყენება შეიძლება 4 საათში აღნიშნული პრეპარატების მიღებიდან, ამ დროს ადიტური ეფექტი აღინიშნება).

განსაკუთრებული მითითებები
ვაზილიპით მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს სისხლის შრატში “ღვიძლის” ფერმენტების შემცველობის მომატება. ეს მომატება ჩვეულებრივ მცირეა და კლინიკურად უმნიშვნელოა, თუმცა, მკურნალობის დაწყებამდე აუცილებელია ღვიძლის ფუქნციის შემოწმება (“ღვიძლის” ტრანსამინაზების კონტროლი უნდა მოხდეს ყოველ 6 კვირაში პირველი 3 თვის განმავლობაში, შემდეგ ყოველ 8 კვირაში დარჩენილი პირველი წლის განმავლობაში, და შემდეგ ნახევარ წელიწადში ერთხელ).
პაციენტებში თირკმელების მძიმე უკმარისობით მკურნალობა თირკმელების ფუნქციის კონტროლით ტარდება.
იმის გამო, რომ ჰმგ-კოა-ს რედუქტაზას ინჰიბიტორები თრგუნავენ ქოლესტერინის სინთეზს, ხოლო ქოლესტერინი და მისი სინთეზის სხვა პროდუქტები ნაყოფის განვითარებაში მნიშვნელოვან როლს ასრულებენ, სტეროიდებისა და უჯრედული მემბრანების სინთეზის ჩათვლით, სიმვასტატინს შეუძლია არასასურველი ზეგავლენა მოახდინოს ნაყოფზე ორსული ქალების მიერ მისი გამოყენებისას. ვაზილიპით მკურნალობის პერიოდში, რეპროდუქციული ასაკის ქალებმა ჩასახვის საწინააღმდეგო საშუალებები უნდა გამოიყენონ ან თავი აარიდონ ჩასახვას. ვაზილიპის გამოყენება რეპროდუქციული ასაკის ქალებში, რომლებიც არ სარგებლობენ კონტრაცეპტული საშუალებებით, რეკომენდებული არ არის.
ვაზილიპით მკურნალობამ შეიძლება მიოპათია განავითაროს, რომელიც რაბდომიოლიზსა და თირკმლის უკმარისობას იწვევს. ამ პათოლოგიის განვითარების რისკი იზრდება ავადმყოფებში, რომლებიც ვაზილიპთან ერთად ქვემოთჩამოთვლილი სამკურნალო საშუალებებიდან ერთს ან რამდენიმეს იღებენ: ფიბრატები (გემფიბროზილი, ფენოფიბრატი), ციკლოსპორინი, ნეფაზადონი, მაკროლიდები (ერითრომიცინი, კლარითრომიცინი), სოკოს საწინააღმდეგო “აზოლების” ჯგუფის საშუალებები (კეტოკონაზოლი, იტრაკონაზოლი) და აივ პროთეაზის ინჰიბიტორები (რიტონავირი). მიოპათიის განვითარების რისკი ასევე იზრდება ავადმყოფებში თირკმელების მძიმე უკმარისობით.
ვაზილიპით მკურნალობისას შესაძლებელია შრატისმიერი კრეატინფოსფოკინაზის (კფკ) შემცველობის მომატება, რაც გასათვალისწინებელია მკერდის უკან ტკივილის დიფერენციული დიაგნოსტირების დროს. პრეპარატის გამოყენების შეწყვეტისათვის კრიტერიუმს წარმოადგენს სისხლის შრატში კფკ-ის შემცველობის ნორმის ზედა საზღვრებთან შედარებით 10-ჯერ უფრო მეტად მომატება.
მკურნალობის კურსის დაწყებამდე და მის დროს პაციენტი ჰიპოქოლესტერინულ დიეტას უნდა იცავდეს.
პაციენტებს თირკმლის მძიმე უკმარისობით მკურნალობა თირკმელების ფუნქციის კონტროლის ქვეშ უტარდებათ.
პაციენტებმა დაუყოვნებლივ უნდა შეატყობინონ ექიმს კუნთების აუხსნელი ტკივილის, მოდუნების ან სისუსტის შესახებ, განსაკუთრებით თუ ამას ყველაფერს დაუძლურება და ცხელება ახლავს თან.
ზეგავლენა ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე
ვაზილიპის არასასურველი ზეგავლენის შესახებ ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე ცნობები არ მოიპოვება.

ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი
ქალებში ორსულობისა დროს და ლაქტაციის პერიოდში ვაზილიპი უკუნაჩვენებია, ვინაიდან პრეპარატის მიღებით გამოწვეული რისკი ნაყოფისათვის აღემატება ორსული ქალისათვის პრეპარატის გამოყენებით მიღებულ სარგებელს. თუ დაორსულება ვაზილიპით მკურნალობის პერიოდში ხდება, მისი გამოყენება უნდა შეწყდეს, ხოლო ქალს უნდა ეცნობოს ნაყოფისათვის შესაძლო საშიშროების შესახებ.

გამოშვების ფორმა
შემოგარსული ტაბლეტები 10 მგ, 20 მგ და 40 მგ. 7 ტაბლეტი ბლისტერში.

შენახვის პირობები
ინახება მშრალ, ბავშვებისათვის მიუწვდომელ ადგილას, არაუმეტეს 300 C ტემპერატურაზე.

ვარგისიანობის ვადა.
3 წელი.
პრეპარატის გამოყენება შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ არ შეიძლება.

გაცემის პირობები.
მხოლოდ რეცეპტით.

მწარმოებელი.
კრკა, დ.დ., ნოვო მესტო სლოვენია.

Don`t copy text!